sen ki en cilvelisisin mevsimlerin,
afrodizyakların en etkilisi, sevdanın suç ortağısın.
yapma bunu bana!..
bahar, yalvarırım çek git işine!..
salma üstüme çiçeklerini, aklımı çelme!..
her sabah çimenlerin çiyden ürpererek uyanıyor bahçemde;
sonra güneşle oynaşıp tütsülenmiş gibi buğulanıyor..
ne zaman sokağa çıksam badem ağaçları salkım saçak çiçek...
kavaklar kıpır kıpır, ıslık ıslığa meltem...
kırda dayanılmaz bir kekik kokusu, toprakta türlü çeşit börtüböcek...
yapma bunu bana bahar,
böyle üstüme gelme!.
zaten damarlarıma zor zaptediyorum kanımı...
çoktan cemreler düşmüş beynime, yüreğime...
kalbimin buzları erimiş.
göğüs kafesimde ne idüğü belirsiz bir kıpırtıyla geziyorum nicedir..
bir de sen çıldırtma beni...
krizdeyim ben...
tembelliğin sırası değil, uyamam sana...
al git serçelerini sabahlarımdan, çağlalarına,kokularına hakim ol.
meltemlerine söyle, deli gibi ıslık çalıp sokağa çağırmasınlar beni..
bulutların üşüşmesin başıma...
girme kanıma benim... yoldan çıkarma!..
sen ki en cilvelisisin mevsimlerin,afrodizyakların en etkilisi,
sevdanın suç ortağısın.
kıyma bana!..
biliyorum çünkü, yine kandırıp yeşillendireceksin aşka;
gövdemi azdırıp sonra birden çekip gideceksin.
tam kanım kaynamışken sana, toplayıp allarını morlarını,
beni bir kuraklığın ortasında terk edeceksin...
o iple çektiğim ışığın, dayanılmaz olacak o zaman...
ne o delişmen sabahlar kalacak,
ne günaha çağıran çapkın eteklerin uçuştuğu günbatımları...
tembel kuşların şakımaktan bitap, ebruli çiçeklerin kokmaktan...
buselerin nemi kuruyacak çöl rüzgarlarında...
yeşerttiğin çiçekler yürekler solacak; damar damar çatlayacak ruhumuz..
hayat, bir ezik otlar diyarına dönüşecek yeniden... yüreğim viraneye...
her bahar sarhoşluğu gibi, geçecek bu sonuncusu da...
ebedi bahar, bir başka bahara kalacak.
iyisi mi, hiç azdırma ruhumu bahar...
iş açma başıma...
git işine! yoldan çıkarma beni!..
insanın ders çalışma hormonlarını bloke eden anti ders hormonunun salgılanmasını sağlayan mevsim. genellikle ilkbaharla eşanlamlı kullanılır. bir de sonbahar vardır ki akıllara ayrılık, hüzün, vize, ders getirir. düşünmesi bile akıllara ziyandır
insanların aklına çiçeklerin rengarenk açtığı mevsimi getirir. bahar dedin mi ılık rüzgarlar olur. yeni açan çiçekleri dağıtmak ister gibi eser ama asıl hedefi güzelliği bozmak değildir. yeni kokuları etrafa yaymak ister. yayar da! başarır! insanların içine taze kokuları getirir. ve bununla birlikte başkalaşım başlar düşünen canlılarda. artık akılla değil de kalpleriyle düşünmeye başlarlar. aşık mı olurlar, sevdaya mı tutulurlar bilinmez ama çiçekler, böcekler, ısıtan güneş derken kendilerinden geçip ılık rüzgarların seyrine kapılırlar.
gelişini okulumda anlamanın gayet kolay olduğu mevsimdir. her yerde polenler cirit atmakta ve insanların çoğunluğu hapşurarak gezmektedir ortalıkta. okul eşrafı derslerden çok çimlik alanlarda şekerleme yapmaya yoğunlaşmıştır. erkekler kaslarını sergileyecek t-shirtlerini naftalinli dolaplardan çıkarıp etrafta caka satmaktadır. artık kızlar etek boylarını yukarılara çekmiştir. etraf çoğunlukla voleybol tercih eden sportif gençlerle doludur. okuluma bahar gelmiştir.
sanma ki derdim güneşten ötürü;
ne çıkar bahar geldiyse?
bademler çiçek açtıysa?
ucunda ölüm yok ya.
hoş, olsa da korkacak mıyım zaten
güneşle gelecek ölümden?
ben ki her nisan bir yaş daha genç,
her bahar biraz daha aşığım;
korkar mıyım?
ah, dostum, derdim başka...
herkesin her şeyi fazlasıyla hissettiği ve yaptığı mevsimdir kendisi. fazlaca enerjik, fazlaca neşeli, fazlaca aşık, fazlaca heyecanlı vs vs olunur bu mevsimde. ve her, çok fazla kişinin rağbet ettiği olay da olduğu gibi, bu durum da benim antipatimi kazanmış; sonbahar hastası olmama neden olmuştur. iyi de etmiştir. fazla mutluluk batar, bir yerden sonra. sevilesi yanları; hastası olduğum kedi arkadaşlarımıza çiftleşme olanağını, mükemmel kelebek canlılarının yeryüzüne inmesini ve proje sabahlamalarında bana kuşların "ölmedin, yaşıyorsun!! hatta bugün güzel bir gün olacak" gazını vermelerini ve sonbaharda dökülen yapraklara basıp seslerini dinlemeyi ne kadar sevdiğimi bir kere daha anlamamı sağlamasıdır. yoksa dünya uyanıyormuş; vay efendim her şey hayat buluyormuş gibi hikayelere karnımız tok. bahar da herhangi bir mevsimdir işte. sadece kendince artıları var, farklı gözlüklerle bakılınca.
ha bi de bahar adında kızlar vardır. bugüne kadar bir tanesini bile sevemedim. belki de onlardır bu mevsim hakkında böyle düşünmemin nedeni. kim bilir??
insana hayatın güzel olduğunu hatırlatan mevsim. en umutsuz anında gözün çiçeklere takılır, havada zaten çiçek kokusu vardır, güneş tepende parlarken esen ılık bir rüzgar fısıldar sana hayat güzel, yaz gelecek.