bahaeddin özkişi  

cumhuriyet sonrası türk edebiyatının az bilinen kalemlerindendir. köse kadı, uçtaki adam, bir çınar vardı, sokakta gibi eserleri vardır. bunlardan köse kadı ve uçtaki adam okuması son derece zevkli eserlerdir. konu itibariyle osmanlı devleti'nin yükseliş dönemindeki dış istihbarat çalışmaları hakkında bilgi verir.

kendisini sokakta adlı kitabıyla tanıdığım yazar.
erken ölmüş, tanınma ve şöhret tutkusu olmayan bir yazar. 1928'de istanbul fatih'te doğmuş, sultanahmet sanat enstitüsü ve alman kaynak enstitüsü'nü bitirmiş, itü makine fakültesi kaynak laboratuarı şefi iken 10 kasım 1975 tarihinde istanbul'da ölmüş. ilk eseri, kendi yayını olan "bir çınar vardı" adlı hikâye kitabı. dergilerde mizahî hikâyeler de yazmış.
ahmet kekeç adlı yazar "özkişi unutulmuş, gözden kaçmış, hakkı teslim edilmemiş, moda ifadesiyle “dostoyevskiyen” bir yazar. tanpınar’ı seviyorsanız, özkişi’yi de seversiniz." demiş ki ilginçti.

yaşadığı dönemde türk edebiyatı'nın yeni peyami safa'sı olarak görülen yazar. ancak genç yaşta vefat ettiği için çok az eser verebilmiştir. bu nedenle de zaten çok bilinmeyen birisidir. kısa ve güzel hikayeleri çoktur. bu hikayelerini bir çınar vardı ve göç zamanı adlı eserinde toplamıştır. şimdi ise hiç yayınlanmayan eserlerini bulan bir yayın evi de "papağan dedi ki" başlığı altında bu hikayelerini de yayınlamış.

"yeni insana mezarın koza, yaşadığı hayatın bir kurt hayatı, mezar sonrasının da kelebeklik olduğunu anlatmaya pek imkan yok." bahaeddin özkişi, sokakta, s.38.

köse kadı isimli kitabı kesinlikle okunmalıdır. kitap tek oturuşta bitirebileceğiniz kadar akıcı. da vinci şifresi sevenler yıllar önce bu tarz romanların bir türk tarafından başarıyla yazıldığını görüp gurur duydukları memleketim yazarlarına bir yenisini daha ekleyebilirler.