seslerinin her biri kendi alanında çok şahane olan tarihin en başarılı boy band'i. show me the meaning of being lonely, i want it that the way, as long as you love me, shape of my heart, şarkılar çok başarılı fakat yaşları çok küçükken seslendirdikleri için, özellikle son dönem şarkılarıyla kıyaslayınca bariz ses farklılıklarını görüyorsunuz.
nsync'le aynı dönem çıkmalarına rağmen, nsync' sadece justin timberlake üstüne kurulu bir grup olduğundan kelli, gerçekten fark atmışlardır onlara. sesi kötü olan tek bir adam bile yoktur içlerinde.
grubun ilerleyen dönemlerde karşılarına çıkan tek rakip blue olmuştur. (bkz:
breathe easy)
(bkz:
sorry seems to be the hardest word)
ama blue çıktığında bsb (eheh bsg gibi oldu) nerdeyse bitme noktasındaydı. o yüzden, bayrağı blue kapıp götürmüştür ta ki dağılana kadar.
çok ilginç, bunca müzikaliteye rağmen, içlerinden hiçbiri tek olarak müzik piyasasında tutunamadı. şimdi nerdeler naparlar bilmem. ama en son nick barbar conan gibi olmuştu, semirmişti resmen. işsizlikten herhal.
larger than life klipleri ayrıca dikkat çekmişti zamanında, parasıyla tabi... fena da diildi gerçi.