belki ilginizi çeker
  1. · babam öldüğünde ağlamadım
  2. · kardiyak arrest
  3. · babanın suratını hatırlayamamak
  4. · baba
  5. · and when did you last see your father
  6. · ben hayatta en çok babamı sevdim
  7. · hadi baba gene yap
  8. · hiç bir baba çocuğunu gömmemeli
  9. · ölüm allahın emri ayrılık olmasaydı
  10. · kalbim uzaklarda bir yerde
gündem
  1. · 21 kasım 2009 beşiktaş fenerbahçe maçı
  2. · yaran diyaloglar
  3. · sözlük yazarlarının hayalleri
  4. · umutların yitirildiği anda hayata giren sevgili
  5. · bakire kız ile evlenmenin verdiği huzur
  6. · günün tek şarkılık özeti
  7. · üniversiteyi ingilizce okumayı marifet sanmak
  8. · ikinci dünya savaşı
  9. · çocukları tarafından sevilmeyen baba modeli

babanın ölmesi  

 sayfa  / 7
  1. (bkz: baba)
    (srce, 23.12.2004 15:46)
  2. oğlunu 15 yaşında, acımasız dünyada yapayalnız bırakıp giden, anlatacak çok şeyi varken hadi bana eyvallah diyen insanın, hala niye yaptığını anlamadığım eylemi. tamam oğlun sana kızıyordu belki ama o daha çocuktu be.
    (lightblue, 01.05.2005 15:32)
  3. belki de bundan sonra karşına çıkacak tüm erkeklerde onu arama nedenindir.ona benzetme...ona yaklaşma...
    (scarlet, 01.05.2005 15:36)
  4. babalar kızlarını daha çok severler ve kızları da babalarını...baba övünür kızıyla xxx puan aldı ve itünün yyy bölümüne girdi.kız okula başlar başarısının kaynağı babasının ona duyduğu güven ve babasının gurur duymasının kıza verdiği hazdır..üniversitenin ilk senesi gece ani bir kalp krizi babayı kızından kızı babasından koparır.önce acı duyar kız sonra özlem ve üniversitenin son senesinde acı ve özlemden daha fazlasını..okulla bağlarının zayıflamasını, güçlü olmayı artık o kadar çok istemeyişini..dört yıldır kimsenin okulun nasıl gittiğini sormayışını,kepini havaya fırlatışını babasının göremeyişini, o diplomayı babasının çerçeveletip salonun baş köşesine asamayışını.ve babasının onunla gurur duyamayışını.anneler de gurur duyar elbet kızlarıyla, ama kızları üviversiteden mezun olurken duydukları gurur ile güzel bir yemek yaptıkları zaman duydukları gurur ile arasında pek bi fark bulunmaz (en azından benim annem için öyle).ama babanın kızının başarısından duyduğu gurur bambaşkadır.çünkü baba kızının anne oğlunun güçlü olmasını ister daha çok..baba seni çok özledim.....
    (juda, 01.05.2005 15:57 ~ 03.05.2005 00:02)
  5. aradan 10 yıl geçse bile acısının dinmediği,yıllar geçse bile bunun acıyı azaltmadığı;sadece özlemi körüklediği,herkesin başına gelecek olan ama gelen en geç acı olmasını dilediğim boşluk ve özlem...
    (hemera, 01.05.2005 21:16 ~ 21:16)
  6. özellikle küçük yaştaki bireyler için çok zor bir durumdur. çünkü ilk olarak hayatınızda en çok sevdiğiniz iki insandan birini kaybetmişsinizdir. çok küçük yaşlarda bazı sorumluluklar almak zorunda kalırsınız. dört işlemi öğrendiğiniz anda fatura yatırma ve ufak tefek alışveriş işleri size düşer. eş vakitli olarak "senin baban nerede" diye soran kişilere durum izah edilir,"piç" diye dalga geçenler dövülür. okullarda her yeni gelen öğretmenin sorduğu "babanızın ne iş yapıyor" sorusuna "benim babam öldü" cevabını vermek insanın içini acıtır çünkü bu sorular insana kendi eksikliğini hatırlatır durur. ergenlik dönemi de bir hayli zor geçer çünkü karşınızda size model oluşturabilecek birisi yoktur. kendi karakterinizi oturtana kadar doğruları canınız acıya acıya öğrenirsiniz. araba kullanma,bisiklete binme gibi şeyleri kendi kendinize öğrenmek zorunda kalırsınız. sizi balık tutmaya götürecek,haftasonları yanına alıp arabayla gezdirecek birisi yoktur. her daim hayata sanki bir yalnızlık hakimdir. insan büyür,yıllar geçer fakat eksikliği geçmez. kız istemeye giderken bile onun yerini kimin dolduracağını düşünürsünüz.
    yeri dolmaz bir kayıptır babanın ölmesi. yıllar geçer,insan etrafa neden öldüğünü anlata anlata alışır gibi olur bu duruma. ama en zor zamanda eksikliği hissedilir,yine hatırlanır. onun hiçbir suçu yoktur çoğunlukla bu gidişte ama insan bazen suçlar onu "niye gittin ki" diye. aslında o da bilmez niye gittiğini o kadar erken. iki tarafın da bildiği tek birşey vardır ki bu,dünyanın kanunudur. herkes elbet gider bu dünyadan arkasında onlarca üzgün kişi bırakarak. önemli olan insanları kaybetmeden önce bunları düşünüp,değerini bilmektir insanların ve hayatın. ancak böylece azalır pişmanlıklar ama yok olmayacağı da tarafımdan üzülerek garanti edilir.
    (battal boy cekirge, 02.05.2005 01:54)
  7. çocuksundur..

    küçükken kaybetmişsinizdir babanı..

    belki de onun son günlerinde bile yanında olamamışsınızdır..size son bir kez bile veda etmeden gitmiştir bu dünyadan..bunun acısı belki o küçük yaşta anlaşılmaz ama yıllar geçtikçe içinizde silinmez, yokolmaz yara kalacaktır ve büyüyecektir..

    başı boş kaldığınızda, kendinizi yanlız hissettiğiniz her an niye diye soracaksınızdır?..ne suçum vardı da böyle bir acıya, böyle bir kedere maruz bırakıldım?? cevabını arayacaksınızdır..belki yanımda olsa neler değişik olacaktı..nasıl olurdu??

    küçükken aklınıza gelmeyecek çoğu şey, yıllar geçtikçe zihninizde yer edecektir..

    büyürsünüz..

    yıllar geçer, soranlara her seferinde babanızın vefat ettiğini dile getirmek sizin kalbinizde buruk bir acı meydana getirir..her canlının bir gün ölümü tadacak olması bu acıyı biraz da olsa hafifletse de; ani gelen ölüm, daha hayatı tanıyan, büyümekte olan bir çocuğu derinden etkilemiştir..düşününce siz; sadece babalar ile yapılan, ya da tanık olunan onca güzel anıları yaşayamadan hayata gözlerini yummuş bir babanın arkasından ağlayacaksınız..üzüleceksiniz..

    belki de geceleri hatrınıza gelip hüzünleneceksiniz..

    yine aynı gece, rüyanıza girip de "ağlama oğlum" diyen babayı görünce bir an donup kalacaksınız..belki de farkında olmayacaksınız..rüya olduğunun..bir ömür gibi geçen rüyadan uyanmak istemeyeceksiniz..bitecektir o rüya da..bir alarm sabahın köründe çalıp da sizi uyandırmayıncaya kadar yaşayabildiğiniz kadar mutluluk yaşayacaksınızdır..uyanınca babanızı rüyada görmüş olmanın bir anki korkusu ve arkasından gelen dayanılmaz mutluluk hissi sizde tekrar o rüyaya dönüp, o anı yaşamak hissini körükleyecektir..rüyadaki hep size bakan, ışık saçan o gözlerini hatırlayacaksınız belki de..gerçek hayatın içinde; en çok onun gücünü ve güven duygusunu hissetmek isteyeceksiniz..ama yanınızda olmayacak..ama emin olmak istediğiniz birşeyler olacaktır; her zaman sizi izleyecek ve gurur duyacaktır..bunu düşünerek daha da iyi işler, ona layik olabilmek isteyeceksinizdir ya da onun için çalışacaksınızdır..belki de bir ödül olarak, onu rüyanızda tekrar görmek için her gece uykuya dalacaksınızdır..size bakan o ışık dolu gözleri, sizinle gurur duyan babanızı görmek için..

    yaşamadıkça da anlaşılmaz..denildiği kadar var..

    aile unsurunu, bir aile bütününü elinize aldığınız zaman, anne ve baba vardır..bunlar acısıyla tatlısıyla sizin hayatınızı size hediye etmiş, sizi dünyaya getirmiş en yüce insanlardır ve herhangi birisini kaybetmek ne olursa olsun insana çok acı verir..
    (zeus, 02.05.2005 14:44 ~ 07.04.2008 09:57)
  8. hayatta görmek istemediğim acı gerçektir.en gerçeklerle bile yüzleşmeye cesaretli insanın bile en sevdiğini bir daha görememek gerçeğiyle yüzyüze gelmek istemeyişidir.
    her sevdiği erkekte biraz da babasını arayan kızların bu gerçeği kabul edemeyişidir.öyle ki; kendi ölümünün önce olmasını isteyecek kadar bu gerçeğe cesaretsizdir.sonrasındaki hal ve durumunu düşünmek bile korku ve kabus dolu anlar yaşattırır.
    anneni mi yoksa babanı mı daha çok seviyorsun sorularına hiç tereddüt etmeden daha çok babamı diyerekten annenin imalı bakışlarına bile tahammül edebilecek insanların bu gerçeği hiç istemeyişidir...
    (zefura, 19.09.2005 09:13)
  9. hayatın getirilerini ve götürülerini daha iyi anlamak...

    yaşamda daha güçlü olmak;olaylara,kişilere karşı daha olgun ve korkusuzca davranmak...

    (bkz: babanın suratını hatırlayamamak)...
    (spooky, 07.10.2005 16:10)
  10. yakın arkadaşlarımın başına, nerdeyse bir öncekinin yıldönümüne denk gelecek şekilde birer ikişer gelen durum.
    19 yaşında bi insanın, "oğludur, o koysun" denmesi üzerine, babasını elleriyle toprağa vermesi, sanırım görebileceğim en acı tablo olarak kalacak.
    (iris, 11.12.2005 23:39)
  11. doğaldır doğal olmasına.. sonuçta hepimiz öleceğiz ama..
    üzülüyor işte insan.
    basit gelir bazı şeyler insana.. sonuçta iki gün geçtikten sonra artık gözyaşı dökmezsiniz..
    ama traş olmayı bir arkadaşınızdan öğrendiğiniz zaman.. komik değil mi?
    babanın ölmesi doğaldır. ben de öleceğim yakında..
    sesini de unuttum zaten.. geriye sadece kitapları kaldı.
    (eglaia, 18.03.2006 01:44)
  12. "bir erkeğin ölümü babasının ölümüyle başlar."
    orhan pamuk
    (kaykay, 23.04.2006 23:45)
  13. belki okuyunca çok basit gelecek herkese ama ilkokuldayken bu şiiri ilk okuduğumda ağlamıştım:

    dediler ki yok baban
    babanı aldı vatan
    meğer burada yatan
    senmişsin babacığım
    davullar çala çala
    köylü döküldü yola
    ne güzeldi alayla
    gidişin babacığım
    kaldın diye askerde
    anam uğradı derde
    bu tenha tepelerde
    ne işin babacığım?
    (skyish, 02.05.2006 19:15)
  14. insanlar ölmez gökyüzünde bir yıldız olur sadece saat gece ye yaklaşıyor hava sıcak balkon hafiften esiyor çocuk aklımızla kağıtları yakıp birbir savuruyoruz ateşin yerle buluşup külleşmesini izliyoruz bununla egleniyoruz birden bire gökyüzüne giderken biri yanınıza uğramış gibi kızım seni çok seviyorum diyor kızım seni çok seviyorum aniden baba baba diye dönüyorsunuz gökyüzüne yanınızdakilere soruyorsunuz duydunuzmu diye sonra alt komşu şikayet ediyor sizi ateşler balkonunda kül oluyormuşta sabah anneniz babişkomuzu kaybettik dediğinde annenizin gözlerindeki yaşları siliyorsunuz küçücük ellerinizle sesizce kalabalıktan çekip alıyor birileri sizi çocuklar yüzünüze bakıyor tuaf bir şekilde yıllar geçiyor siz hala gökyüzüne bakıyorsunuz bikez daha o sesi duyarmıyım acaba diye...
    (beni de alın, 04.06.2006 21:48)
  15. hayat boyu bir yanın eksik kalmasıdır. kendini boşlukta hissettirir, kimse seni onun gibi koruyamaz çünkü bunu bilirsin.

    kahramanındır ve artık yoktur...
    (clementine, 07.06.2006 10:37)
  16. sizin hiç babanız öldü mü?
    benim bir kere öldü kör oldum...
    yıkadılar, aldılar, götürdüler
    babamdan ummazdım bunu, kör oldum...
    siz hiç hamama gittiniz mi?
    ben gittim, lambanın biri söndü
    gözümün biri söndü kör oldum...
    tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
    söylelemesine maviydi, kör oldum
    taşlara gelince hamam taşlarına
    taşlar pırıl pırıldı, ayna gibiydi
    taşlarda yüzümün yarısını gördüm
    bir şey gibiydi, bir şey gibi kötü
    yüzümden ummazdım bunu, kör oldum...
    siz hiç sabunluyken ağladınız mı?

    cemal süreya
    (mualla, 07.06.2006 12:22)
  17. babası çocuk yaştayken ölen kişiler normalden farklı olarak ya biraz daha pısırık olurlar ya da hayat karşısında daha güçlü olurlar.
    (eyledebeylede, 05.07.2006 10:40)
  18. hayatın acımasızlığını, gerçeklerden kaçamayacağınızı anlarsınız o küçücük yaşta. ilk zamanlar inanmak istemez, akşam olunca pencerenin önünde işten gelmesini beklersiniz her zaman yaptığınız gibi. ama günler geçtikçe artık asla gelemeyeceğini anlarsınız acı da olsa ve hayatınızda yarattığı boşluk hissini iliklerinize kadar hissedersiniz. yaşıtlarınızdan daha erken büyürsünüz, hayata karşı daha dayanıklı olmayı öğrenirsiniz. ama kimi zaman da eski günleri hatırlayıp onun eksikliğini hissettikçe gözlerinizden akan yaşlara hakim olamazsınız..
    (applepie, 21.07.2006 21:10)
  19. her zaman hayat karşısında güçlü olursun çünkü yaşanacak en kötü şeyi küçücükken yaşamışsındır.
    bir yanın hep pısırık olur çünkü seni her zaman koruyacak o kocaman adam yoktur.bir yanının hep yalnız olduğunu bilirsin.
    hayata hep güvensizsindir çünkü onun her an en sevdiğin insanlardan birini alıp götürebileceğini bilirsin,bunun için annene daha bi sıkı sarılırsın,kapıdan çıkarken mutlaka son bir defa öpersin,saçma olduğunu bile bile beni bırakmayacaksın dimi anne diye sorarsın.
    içinde "baba" kelimesi olan cümleler kuramazsın,"baba" derken hep bir şeyler düğümlenir boğazına,çünkü hayatının sonuna kadar bir daha kimseye baba diyemeyeceğini bilirsin.
    (bulamadım, 09.10.2006 01:03)
  20. (bkz: babam öldüğünde ağlamadım)
    (halfelf, 09.10.2006 01:14)
  21. (bkz: buğra)
    (neverlander, 01.11.2006 12:15)
  22. babanın ölmesi bir erkek için hayatla artık tamamen çırılçıplak tek başına mücadele demektir.
    babasına sarılıp öpenleri gördükçe uzaklara dalmaktır.
    büyüyünce her zaman dik durmak zorunda kalmaktır.
    bazen güçlüymüş gibi görünüp, tek başınayken ağlamaktır.
    her zaman başarılı olmak zorunluluğudur. en ufak başarısızlıkta o zirvelerdeki güvenin sıfıra inip korkuya dönüşmesidir.
    baban ne iş yapıyor sorularından kaçmaktır.
    odur, budur, üzgün bir hayatın başlangıcıdır..
    (semih cumhuriyeti vatandaşı, 05.02.2007 14:50)
  23. babanın ölmesi yüzünüz sabunluyken gözünüzü açmaya benzer demiş cemal süreyya.gözünüz yanar, içiniz yanar ve çok büyük bir boşluk hissi dolar yüreğinize. hayatınızın anlamı,tutunduğunuz dal,sığındığınız liman,sizi koruyan kişi gitmiştir artık uzaklara. elinizi uzattığınızda tutamazsınız artık. telefonda sesiniz titrediğinde ''senin bir derdin var'' diyen kişi yoktur. sesiniz titresede kimse duymaz sizi. sesinizin titrediği konuşmanın ardından sabah zilinizi çalıp ''ben geldim,seni çok özlemiştim yavrum''diye imdadınıza koşan kişi gitmiştir. yokluğuyla birlikte bir hesaplaşma yaşarsınız yüreğinizde ''onun için ne yaptım,neler yapabilirdim,son babalar gününde hediye almışmıydım,yardıma ihtiyacı olduğunda yanındamıydım,hastalığı için götürebileceğim başka doktor varmıydı......''böyle uzar gider bu liste. aslında ne yaparsak yapalım onlar için hiçbiri yeterli değildir.çünkü onlar bizim var olma nedenimizdir!
    (jassmine, 22.02.2007 11:05)
  24. karacaoğlan der ki,

    ardıma düşüp de yorulma ölüm
    var git ölüm bir zaman da gene gel
    akıbet alırsın komazsın beni
    var git ölüm bir zaman da gene gel

    şöyle bir vakitler yiyip içerken
    yiyip içip yaylalarda gezerken
    gene mi geldin ben senden kaçarken
    var git ölüm bir zaman gene gel

    çıkıp boz kurtlayın ulaşamadım
    yalan dünya sana çıkışamadım
    eşimle dostumla buluşamadım
    var git ölüm bir zaman da gene gel

    karac'oğlan der ki derdim pek beter
    bahçede bülbüller şakıyıp öter
    anayı atayı dün aldın yeter
    var git ölüm bir zaman gene gel
    (yeşilçam, 22.02.2007 13:21 ~ 13:24)
  25. kalpte hiçbir zaman onarılamayacak bir defo oluşması.
    (poppy, 01.03.2007 15:15)
 sayfa  / 7

künye  ·  iletişim / şikayet / reklam  ·  sıkça sorulan sorular  ·  itü sözlük görseller  ·  itü sözlük extra  ·  itü sözlük mobil