şarkının girişindeki melodiler vakt-i zamanında çok katakulli döndürmüş ve bir gün gazeteciler,
* john entwistle'a soruyorlar bu asparagaslardan birini; "bu şarkının girişi için,
pete townshend'in beyin dalgalarını kaydettiğiniz söyleniyor"
ve asrın müzikal geyiklerinden birine sahne oluyor ortalık; "ne, pete'de beyin mi vardı !"
benim mallığımdan mıdır nedir, şarkının gaz havasının altında yatan çok hüzünlü birşeyler olduğunu düşünmekteyim. roger daltrey'in sesinden midir, yoksa arada giren pete townshend vokalinden midir, nedir, anlayamıyorum.
"heyyamola, biz gideriz yüzümüzü boyamaya, sahilde gitar çalmaya ve müzikler yapmaya !" dedirten 1960'lara götüren o has melodiyi saklıyor içinde; binlerce kez who'nun önünde eğilmenizi sağlıyor. ruh halinize göre şekilleniyor şarkı ve düşünüyorsunuz: "lan yoksa, o melodi benim kafamın içinden mi geliyor ?"
pearl jam de pek güzel coverlamıştır şarkıyı. helal olsundur.