en tehlikeli ve küçük bi geyşa gibi sınıfta masa kenarlarına sürtme eğilimi tarzındaki marazi durumlara yol açan, bireyin gündelik hayatta eşyalara, insanlara, hatta olaylara, içine alabileceği bi meta olarak bakmasını sağlayan, son derece sinsi ve bi o kadar da ilgi arsızlığı ve varoşluk kökenli enteresan bi homoseksüellik belirtisi.
belki sadece o anki modundan belki de tamamen öylece takılmak istediğinden yazacak bir şeyi olmayan normal bi yazar ne yapar? ilgisini çeken bi konu, başlık ya da hararetli bi tartışma varsa az biraz seyreder, takip ettiği bi yazar varsa bugün ne yapmış bu göt diye bakar, sonra da siktir olup gider. bu kadar basit.
lakin içinde gizli eşcinsellikle beraber okşanma-sevilme-birilerinin ilgisini çekme arzuyla kıvranan yazar aranır dolanır, yolludur yani. aklına o sikik konularının-başlıkların-yazılarının biri bile gelmez ve son çare olarak gider eskiden yazdığı paçavralara şöyle bi bakar, ve “bak ya. ne güzel yazmışım. o zamanlar adım duyulmamıştı. şimdi kesin gündeme oturur” düşüncesiyle siktin senelik-5-6 aylık yazıyı getirir önümüze koyar.
neyin peşindesin lan sen? bu kadar mı yalnız, kimsesiz, çaresiz, kıçı kırık bi yazıdan medet umacak kadar zavallısın? millet aptal dimi anlamıyor neyin peşinde olduğunu? yapıştır bi bakınız ya da yaz iki üç satır dandik bi yazı, hopaala hortlasın başlığın. inanamıyorum ya. bu denli aciz mi ruhun? bitmiş tükenmiş bi yazarsın diyeceğim ama, hiç bi zaman bi potansiyelin yoktu ki seni. her zaman eziktin. ya allahasen kasıp da millete kendini güldürme. seni okusunlar dimi? kimsin yahu sen? hadi be oradan dangalak seni.
böyleleri güçlü kuvvetli bi yazarın koynuna girip kendini tatmin ederek rahatlamalı. ona biat ederek içindeki gizli eşcinselliği bi nebze bastırabilir belki. başlık hortlatarak nereye kadar lan. adam gibi yazarsan insanlar bulur okur zaten. cin olmadan şeytan çarpmayın, sonra öyle bi çıkarırlar ki o şeytanı içinizden, bi daha hiç oturamazsınız.
