başkası gibi görünmek kolay başkası olmak zordur  

benim bu sözden anladığım, başkası gibi giyinebilir, kendimizi insanlara başka tanıtabilir, kendi gerçeklerimizi göstermemek için çeşitli hileler, maskeler, göz boyamalar kullanabiliriz. ancak malesef insan doğası oynadığı oyunları ve söylediği yalanları çok çabuk dışarı vurur. ilk ciddi sınavında bütün maskeler düşer, bütün zırhın delik deşiktir ve insanlar senin içindeki o iki yüzlülüğü görürler. öyle acizsindir ki artık, insanlardaki bu delici bakışları absorbe edebilmek için yine bir başkasının biçimine girersin, savuşturursun onları. her zırhın düşüşünde, beden değiştirirsin, gezer durursun. ruhun aynı hastalıklı, iltihaplı ruhtur. bir yerden sonra rol yapamaz hale gelirsin. gün gelir, gerçekte kim olduğunu bile unutursun, hayatına ne idüğü belirsiz bir insan olarak devam edersin. ne bir başkası, ne kendin olabilmektesindir artık.


insan eskiden olduğu gibi birisi olmak isteyebilir, sevmediği özelliklerini değiştirmek isteyebilir.

asla ama asla tamamen farklı bir insan olamaz, özü hep aynı ve hep onunla kalacaktır çünkü. bunu kabullenememekse kişiyi kompleks sahibi yapar. bu kompleksler cahil cesaretini ve bencilliği getirir.

(bkz: ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol)

"olmak" hayattaki en zor olandır. hiç kimse kolaylıkla olmak istemez ama kolaylıkla hatta isteyerek olmuş gibi yapar. "mış gibi yapmak" diğer bir ifade ile taklit etmek evrimsel açıdan primatlarla olan akrabalığımızın en belirgin kanıtlarından biridir.
nerede özgün ve özgür bir şey varsa etiketleme, dışlama, tu kaka ilan etme özelliğimiz ile diğer canlılardan ayrıldığımızı sanırken hiçbir farkımız olmadığını kavrayamayız, ne gam.
bu bağlamda maskeli bir balodur hayat. "hangi maskenin altında ne var" diye merak edip dururken kişisel evrimimizin ilk basamağında çakılı kaldığımızın farkında bile olamayız. zira girişte de belirttiğim üzre olmak denen şey hakikaten zordur.

(bkz: kendin olmak aslında çok daha zordur)