uçan yazarın geçmişteki bulunmuşluğunu da inkar eden ama o ismin bile orda bulunuşuyla kendiyle çelişkiye düşen bir ibare.
bizim gerçek,sizin gerçek,onun gerçeği,dananın kuyruğu,yoksa değil mi?...işte böyle.
bana hep ilginç gelen, yazıyı görünce faili meçhul bir cinayetin karambole gitmiş tanığı ve davası gibi gelmesi olur hep.
bazı yazarlar gelir başlık altlarında ve ilginç yazıları vardır. bilgisine baktığımda "böyle bir yazar aslında yok" yazısını görürüm. sanki siyah takım elbiseli 3 moderatör, sanal dünyada yolda yakalayıp arabaya attığı yazarı karanlık bir köşede sorguladıktan sonra temizlemiş ve çukura atmış izlenimi uyandırır. ürpertici manzarayı aklımdaki şu sorular takip eder: " acaba faşist bir giri mi girdi? illegal bir yazı mı yazdı? forum çocukluğumu yaptı? yönetime saldırıda mı bulundu" tabi ardından yazar adının başlığına yönelirim. tanıklar, o yazar hakkında "iyi yazardır has yazardır" tadındaki bayağı girilerini,ölmüş yazarın suçunun ipuçlarını yansıtır gibi girileri ile devam ederler. suçunu az çok kestirebilirim böylece. bazısının ise başlığında neredeyse hiçbir yazısı yoktur, şak diye filmi kesilmiştir, karambole gitmiştir. böylece merak uyandırır. tüm bu polisiye bozuntu maceram, başka bir başlığa tıklayıp başka yazarları, yazıları okuyarak sona erer.
"böyle yazar aslında yok" denilen yazarların daha anlatılacak nice hikayeleri vardı belki bilmediğimiz; kim bilir?
(. o 0)* hakaret. ben iki dakika önce o adamın yazdığına kahkahalarla güldüm. sonra bir de oy verdim. şahsına bakıyorum: böyle bir yazar aslında yok. tabi şizofrenim ya ben. (o+ <-o)* kıçımdan uyduruyorum zaten o girileri. sonra gülüyorum oy veriyorum. şahsına bakıyorum: böyle bir yazar aslında yok. taşak mı geçiyor sözlük benle. devamlı başa sarıyorum. devrelerim tutuştu, mınako!
gün itibariyle; hangi nickin altında görmüş isek hakikaten görenleri üzmüş olan bakınızdır. bıdı bıdısını yapmak istemiyorum ama; hiç selam alıp vermesem de yazılarını aratıp da okuduğum yazarların gitmiş olması bir okuyucu olarak bariz bir şekilde üzmüştür beni.
yok böyle bir yazar şeklinde kullanılsa daha manidar olacak sözlük veda hutbesi.
"bu yazarın ufkunu daralatmamak için kendisini özgür bıraktık" gibisinden.
sevdiğiniz, sizi sevdiğinizi sandığınız yazarın bilgisine tıklarsınız bigün, bu yazı çıkar. üzülürsünüz. size kırılıp gitmiştir aklı sıra. ama bir süre sonra "amaan siktirsin gitsin o zaman" dersiniz. hayat böyle süreklidir sonuçta.
