bırakıp gidersen beni  

peter poulsen şiiri.

bırakıp gidersen beni deli olurum
dama çıkar kurşun sıkarım yoldan geçenlere..
bırakıp gidersen beni jimi hendrix plağını pikaba koyar
hep aynı parçayı çalarım ölünceye kadar
bırakıp gidersen beni on kasa viski getirip kafayı çeker
evin girişinde bekler nara atarım
bırakıp gidersen beni tutar çocukluğunda oynadığın bebeği
kılım kıpırdamadan elektrik süpürgesinin kordonuyla boğarım .
bırakıp gidersen beni buzluğu en soğuğa ayarlayıp içine girer, uzanır uyku bastırsın diye beklerim
bırakıp gidersen beni rehberde adı olan herkese telefon eder
her seferinde deli gibi gülmeye başlarım
bırakıp gidersen beni bütün giysilerini dolaptan alır
odanın ortasında ateşe veririm
bırakıp gidersen beni şişedeki yoğun nişadır eriğini bir dikişte içer bitiririm
bırakıp gidersen beni aynanın önüne geçer
usturayla suratımı paramparça ederim
bırakıp gidersen beni
oturup gözlerimi duvara diker,
öylece beklerim geri dönmeni..

bir ilişkinin bitmesini engellemeye çalışmak için söylenebilecek cümle...
-bırakıp gidersen ölürüm,
-bırakıp gitme beni,sensiz ne yaparım?,
-bırakıp gidersen dünyam kararır... ancak dikkat etmek gerekir,çünkü bazı sevenler vardır ki gerçekten bırakıp gittiğinizde dünyaları kararır...

ben de seninle gelebilir miyim
bırakıp gidersen beni

uzaktan da izleyebilir miyim
gülünce oluşan o gamzeni

yanında uyuyabilir miyim
melekler izlerken seni

tekrar sevebilir miyim
kucağında yatarken dizini

tekrar öpebilir miyim
yanağındaki o minik beni

yeniden görebilir miyim
o darlayan sevgini

seninle beraber yiyebilir miyim
şerbeti akan künefeni



kaynak:kafam güzelken, ben...

gün gelecek kararacak ışığın, zor olacak biliyorum. sana son kez bakacağım, ellerim sessiz kalacak. gözlerini kapatma sakın çünkü o anda kararmaya başlar ortalık, daralır sokaklar. beni burada bırakma, bırakıp da gitme lütfen. solar yüzüm o vakit, yılların bıraktığından daha derin çizgileri doldurur göz yaşlarım. belli belirsiz bir hüzün çöker dudaklarıma. elimi bırakma, lütfen. ansızın düşersen o dipsiz kuyuya, kimse çıkaramaz seni geri, acımaz sana ölüm halime acıdığın gibi. ne olursa olsun susma, lütfen. sesinden, sözünden uzak yerlerde; perdeler iner yüreğime.