kolera nın trt deki iki renk programında
zülfü livaneli nin
kan çiçekleri şarkısı için yaptığı rapin içinde geçen bir söz.
ben büyüdükçe annemle babamın yaşlandığını farketmeye başladığımda çok üzülmüştüm. bu gerçeği kendime kabul ettirmem uzun zaman almıştı.
bu duygumu da şimdiye kadar hiç açığa vurmadım, nasıl anlatacağımı bilmediğim için. kolera sağolsun, artık biliyorum. her dinleyişimde de yine üzülüyorum.
ağlak bir giri oldu evet, olsun o kadar.
