büyükken inanılan saçmalıklar  

fenerbahçenin bursaporu veya bursaspor ayarında bir takımı ancak şaibeyle yenebileceğini düşünmek şu an itibariyle en güzel örneğidir.

buna inanan arkadaşlar, bursaspor başkanı levent kızılın, aziz yıldırımın ricasını kıramayıp soyunma odasına indiğini ve oradaki futbolculara, "ya, yormayın kendinizi, ne gerek var" gibi bir şeyler söylediğini, futbolcuların da başkanlarının sözlerini uysalca dinleyip, konuşma bittiğinde hep bir ağızdan "sen iste yeter başkan" diye haykırdığını sanmaktadırlar.

akabinde bu futbolcuların, -başkanlarının gözüne girebilmek için- yenilgiyi yeterli görmeyip fark yeme yalakalığını yapmış olmaları da cabasıdır. bu saf futbolcular fenerbahçenin şampiyon olmak için averaja ihtiyacı olduğunu sanmaktadır. bu da bir diğer örnektir.

son örnek ise, türkiye liglerinde abuk subuk işlerin döndüğünü bilmenin verdiği cesaretle her maça bok atmaktır. bu bok, beşiktaşa da atılmıştır, galatasaraya da elazığspora da.

ama ne demiş hz. isa, ilk boku hiç sıçmamış olan atsın.

türkiye nin avrupa birliğine gireceğine inanmaktır.

çocukken inanılan saçmalıklardan daha ciddi düzeyde olan saçmalıklardır. küçükken aklınız basmadığı, bilginiz yetmediği, çevrenizin etkisinde kaldığınız için inandığınız saçmalıklar affedilebilir ama büyüdüğünüzde artık aklınız basıyor ,bilginiz yetmiyorsa araştırıp öğrenebilir, çevrenize ''yok ya'' diyebilirsiniz.

"enflasyon düştü, cari açık önemli değil, kriz mi? o ne?, ab'ye giriyoruz, adam gibi adam tayyip erdoğan"

(bkz: hiçbir salağın salak olduğunu bilmemesi)

eski sevgilinin pişman olup geri döneceğine inanmak. *

hala çocukluğunu koruduğunu sanmak.

(bkz: içimizdeki çocuk)

hayatının erkeğiyle karşılaşmaktır.

dünyanın hala değiştirilebilir, daha yaşanabilir bir yer olduğuna inanmak ve saçmalık olduğunu farektmiş olmaya rağmen bundan bir türlü vazgeçememek.

(bkz: @2082760)

"berlusconi'nin bir numaralı kankası tayyip erdoğandır" kısmı büyük küçük hepimizin rüyalarını süsleyen bir cümle zaten. yabancı bir ülke vatandaşının hele devlet adamının bizden birisini sevmesi mutlulukların en büyüğünü verir bizlere. deprem bölgesinde bir bebek clinton'un burnunu ısırmıştı da -hatırlarsanız- o gün hepimiz evimize mutlu gitmiştik, uzun süredir görmediğimiz arkadaşlarımızı, aile büyüklerimizi aramış çeşitli yardım kuruluşlarına bağış yapmış ve haberlerde olayı doya doya seyredip huzurlu bir uyku uyumuştuk.
arkadaşımız o olaya öyle kapılmış ki, tayyip erdoğanın berlusconi'nin burnunu ısırmasını bile beklemeden hayallere dalmış.

ben o hayallere katkı yapayım biraz daha.

berlusconi şeva'nın dört golüne engel olamayınca tayyip erdoğanın gönlünü almak için, italyada mayın üretimini yasakladı. mayın üreticilerini arayıp "yeter, türkiyenin güneydoğusunda ölümler sakat kalmalar olunca kankamın üzerine gidiyorlar, allahın adını verdim başka mayın üretmeyin." dedi. sonra şeva hikayesine inanan tüm türk vatandaşlarına italyada 40 günlük bedava tatil imkanı tanıdı.

berlusconi son olarak da tayyip erdoğan mutlu olsun diye, enteresan akp bıyığından bıraktı.

platonik aşkın da bir gün seveceğine inanmak.

(bkz: tanrı)

bir şeyi gerçekten istersen olur.

(bkz: aşk)

tamam küçükken inanılır da, büyüdün artık...

bu bazen metafiziksel öğeler, bazen tamamen sosyolojik olan (zaten başka bir kaynak da yok) mitler, masallar ve geleceğe dair yönelikideolojiler olabilir. insanın eleştrisel kabiliyetine ket vurur, ve bir tabu zihniyetine mahkum olmasını sağlar. hatta bazen din şeklinde de görülebilir.

çocukken inanılan saçmalıkların mutasyona uğramış,fakat yine de aynı saçmalığın özüne dayanan saçmalıklar.

(bkz: kaçan kovalanır)