kullandığı aracı muhtemelen pert etmiş kişinin yaşadığı korkudur.ehliyet ilk alındığı günden itibaren kişi büyük bir hevesle direksiyona geçer,gece gündüz demeden yolları gezinir,ustalık kazanacaktır çünkü.ve gün gelir artık iyi bir sürücüsünüzdür.arabanıza binen kişilerden iltifatlar duymak çok sıradandır sizin için.derken kaderinizde yazılı olan o gün gelir.sizin hatanız veya değil,çok büyük bir kazaya karışırsınız.arabanız kullanılmayacak haldedir.şansınız varsa kazayı küçük yaralarla atlatırsınız.ve işte o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz.kendinizi toparlayıp bir sonraki direksiyona geçişinizde,elleriniz ayaklarınız titrer.yanınızda oturan biri varsa eğer,sizi ikaz etmediği sürece otoyolda bile 60 la gitmek size kafidir.ne kendinize güveniniz kalmıştır,nede o psikolojiden sizi çabucak kurtaracak bir yol bulabilirsiniz.şansınız varsa zamanla üstünüzden atarsınız bu korkuyu.yoksa çaylak sürücü klasmanında geçirilecek bir ömür sizi bekliyordur.
araç kullanırken, üstelik gayet de güzel kullanırken tam karşısında ufacık bir çocuğa bir canavarın son hızla çarptığını, çocuğun önde havaya uctuğunu akabınde arabanın camına carpıp yere yuvarlandığını gören, ambulans gecıktığı için cocuğun neredeyse paramparca olan kafasını oksayıp sakınlestırmeye calısan bundan dolayı her araba kullandığında ellerı zangır zangır titreyen kişinin korkusudur.
sadece büyük değil küçük kaza yapılsa da korkulduğunu farkettiren durumdur, evet kaza yapalı yarım saat bile olmadı daha ve arabayı parktan çıkarmaya korkmaktayım.
karşıdan karşıya geçerken sarhoş bir sürücünün gazabına uğrayıp, hayat anlayışını tekrar şekillendirmek durumunda kalmış bir insan olarak araba kullanmaktan korkuyorum.sürücü belgesi, (nam'ı diğer ehliyet) alabilecek hak ve imkanlara sahip olsam da yıllardır almamakta direniyorum.çünkü, karşımdaki insanın gözlerindeki ölüm korkusunun önemini anlamak için biraz daha zamanım var sanırım.yeni bir araba almak elbette zor ya da henüz kredisini ödediğiniz bir vasıtayı kaybetmek insanı zor duruma sokabiliyor.lakin, pert olmuş arabanın altında ya da içinde bunları düşünemeyecek durumda kalmak da var, hiçbir şeyi düşünemeyecek olmak..
umarım insanlarımız da, her şeye rağmen en azından kendi ölüm korkularını hesaba katarak araç kullanmanın, dolaylı olarak da en az bir "can"ın sorumluluğunu almanın önemini kavrarlar.azaltıyoruz birbirimizi, farkında mıyız?
boğulma tehlikesi geçirdikten sonra denize girmekten korkmak ile benzer şeydir.
