1. evin önünden eskişehire uçak kaldırır sevdiceğimi alır birlikte istediğimiz yere giderdik.

    amerikaya ayak basmak istemiyoruz ama güneyi olabilirdi hani. ucuz yerler, gidilip görülesi yerler, özenilesi yerler. kalırdık orda ucuz bi pansiyonda, aynı hamakta sallana sallana geçerdi nerden baksan 1 yıl.

    dönünce burda havyar zirvesi yapardım.çoluk çocuk varsa toplar gelirdiniz. sıkılırdım bu lüksten sonra, kendi çapımda anti emperyalistlik yapıp küvette para yakardım. para beni bozar evet derdim.

    nerden baksan 4 yılımı alır o parayı yemek okulu da bırakmış olurdum o arada.amaaan derdim haydan geldi huya gitti. oturur öss ye çalışmaya başlardım yeniden..
  2. yaklaşık 7-8 dakikadır ne yazıcamı düşünüyorum. yazıyorum yazıyorum geri siliyorum. karar veremedim ne yapacağıma. paranın bana çıktığını düşünmek bile istemiyorum. karar verene kadar tedavülden kalkardı paralar heralde.
  3. bu soruya verilen cevaplar niyeyse çok çeşitlidir. her ilde apartman alırım diyen de çıkmıştır, büyük ikramiyeyi hayal yoluyla milyar dolara çıkarıp messiyi galatasaraya alırım diyen de. bu muhabbet barcelonanın satın alınmasıyla da sonuca ermemiştir. kimisi harem kurmak niyetindedir, çoğu da parayı faize koyup yemek ister. rus çağırırım hergün diyen de vardır tabi. kişisel olarak ne yapacağıma gelirse, parayı faize koyup gezgin olma eğilimindeyim.
    (bkz: umut dünyası)
    (bkz: bas bas paraları leylaya bi daha mı gelcez dünyaya)