bilgisayar bağımlısı bir insan için normal olan durum
kavurucu sıcaklarda bazen en mantıklı davranıştır...
evde yapıcak işi olan, arkadaşları tarafından da aranmayan insanların uygulamak zorunda kaldığı eylem
(bkz:
dahi eki olan de yi bitişik yazan zihniyet)
(venom, 02.08.2005 19:05 ~ 03.08.2005 03:17)
deyimleşivermiş (bkz:
artık çok geç) bir söz öbeği ama bir imkansızlıktan söz ediyor. zira 'ara' sıfatı ve kavramı iki 'şey' gerektirir. 1 yetersiz, 3 de çoktur. ancak ve ancak iki şeyin arasından söz edebiliriz. doğrusu şöyle olabilir.
(bkz:
dört duvar içinde)
(bkz:
dört duvar ortasında)
yalnızlığın tavan yaptığı dönemdir...evin duvarları bazen o kadar buyur ve yukselir ki kendinizi o evde hiç olarak görürsünüz; ya da o kadar daralır ki sizi boğazlar adeta..
bahsi geçen dört duvarın uzunluğu, yüksekliği ve bu duvarların birbirleriyle yaptıkları açıların aldıkları değerler göre boğucu, sıkıcı, ferah, havadar...vb sıfatlarla anlatılabilecek eylem türü. diğer yandan dört duvar arasındaki insanların niteliği ve niceliği de eylemi eğlenceli, yoğun, sıradan...vb hallere sokabilir. düşünülürse, şehir insanları, zamanlarının büyük kısmını dört duvar arasında geçiriyorlar ve çoğunlukla bunun farkında olmadıkları için, kanıksanmış bir durum olduğu için, şikayet etmiyorlar. ne zaman yukarıdaki değişkenler negatif oluyor, işte o zaman "bütün günü dört duvar arasında geçirmek" eylemi, oflarla puflarla birlikte anılıyor.
(bkz:
bütün hayatı içindeki duvarlarla geçirmek)
duvarlarda ses sistemi kuruluysa pek kötü olmayan durum.
tez yazan bir insanın alışması gereken durum.
bazen çevredeki insanların ördüğü duvarların arasında sıkışıp kalındığında,o çevreden soyutlanmak için kendini eve kapama durumu.en azından evdeki duvarlar daha somuttur,daha az can sıkarlar.
bazen sırf keyif için yapılsa da, genel olarak bakıldığında bir
depresyon göstergesidir.
bilgisayarı eğlence dışında kullananlar için çokta vahim olmayan durum. 3-4 sene bu şekilde devam ederse bu dört duvarın dışına çıkmak daha da anlamsız olmaya başlar.
o dört duvarın çevrelediği alanın niteliğiyle orantılı olarak keyif de olabilen,
işkence de olabilen eylemdir.
kalabalıktan sıkılınıldığı zamanlarda ilaç gibi gelen eylemdir.son ses sevdiğin müzik ,yanında kitapların ,boş boş odanın içinde dolanmak arada herşeye iyi gelir ..,
dışarı çıkınca yürümeyi unuttuğunuz hissi olmasına sebeptir bir süre.
paydosu olmaksızın tüm gün çalışan insanların içinde bulunduğu durumdur. yaptıkları iş pek ilginç değilse ve oyalanacak fazla da bir şey yoksa oldukça sıkıcı olabilir.
eğer penceresi olmayan ve sürekli havalandırılan (yani içten içe soğuk) bir oda ise, ertesi gün dışarı çıkıp ısınmak zorunda bırakabilir.
allah televizyona mahçup etmesin
ya bitanemi normal insanlar için program olmaz......allah ev kadınlarına sabır versin.ne diyelm..
zamanla bilgisayarı arkadaşınız sanarsınız, önceleri bu zararsız bir birlikteliktir ama bir gün bilgisayarınız bozulduğunda onsuz vakit geçiremediğinizi, nefes bile alamadığınızı ve ayrılığınız uzun sürdüğünde bunalıma girdiğinizi fark edersiniz, yokluğu aşk acısı gibi dokunur insana.hele birde sevgiliniz yoksa, bilgisayar, hem sevgiliniz, hem sırdaşınız, tüm vaktinizi ve hayatınızı adadığınız yegane varlık ve hatta farkında olmadan içinde yaşadığınız bir hayat olur.
eğer bilgisayar veya ps2 gibi aparatlar mevcutsa eğlenceli olabilecek durum.ama yiyecek içecek sıkıntısı çeken biri için bunların önemi yoktur.yine de bombok geçer.
bu durumdan şikayet edemeyecek bir ofis çalışanı varsa, o da
pentagon çalışanıdır. adamı tomahawk çarpar.