|
|
- büyükadanın tepesinde, dik bir yokuşa sahip kilise. inanca göre yılın belli bir günü, o dik yokuştan çıplak ayak kiliseye çıkanın dilekleri kabul olurmuş. hatta çıkan kişinin ayağı ne kadar kanarsa o kadar makbulmüş.
- çıkması oldukça zor olan bir kilise. hemen yanında da güzel bir restorant var * denize karşı güzel bir manzara eşliğinde yemeklerinizi yemeniz mümkün; aynı zamanda orada üretilen bir şarap da satıyorlar ki oldukça güzel. alınıp eve getirilebilinecek kadar güzel
- her yıl 23 nisan da iki saat süren yokuşu çıplak ayak elde bir makara iplikle ve hiç konuşmadan çıkıp ulaşılan kilise. tuttuğunuz dilek büyük bir şey değilse değmez. iyisi mi alın sevgilinizi doldurun sırt çantanızı, faytonla çıkın birkaç saat o manzarayı seyredip biranız bitince yürüyerek inersiniz.
(so so, 31.05.2007 02:24)
- çıkarken camiye gitmenin daha kolay olduğunun anlaşıldığı kilise. ama çıkınca manzara müthiştir değer doğrusu
- büyük ada'da çok güzel manzaralı bir tepeye kurulmuş rum kilisesi
- yokuşunu bisikletle 55 dakikada çıkıp, manzaranın tadını çıkarıp dinlendikten sonra aynı yokuştan 4 dakikada indiğimiz kilise..
- büyükada'nın en tepesinde bulunan küçük bir kilisedir. tepeye çıkmak için eşek anırtan derecede bir bayır tırmanılır. yol boyuncaki ağaçlara adak amaçlı çaput, bez, orkid kağıdı, poşet sapı gibi nesneler bağlanmıştır. tepeye tırmanılınca eşsiz bir manzara ile karşılaşılır. yorgunluğu unuttururş. çok kalabalık olmayan günlerde gidildiğinde korku filmlerini anlatan bir görüntüsü vardır. her dinden insan mum yakar, dua eder. kiliseden çok manzarası ve etrafı dikkati çekicidir. yan tarafında açık havada yemek yenilecek bir yer mevcuttur. istendiği takdirde şarap da içilir. yemeğe oturulduktan sonra insan kalkmak istemez. dönüş, gidişe oranla daha kısa ve kolaydır.
- her adaya gidişimizde arkadaşlarımla pazarlık yaptığım "ben kesinlikle o yokuşu çıkmam haberiniz olsun dediğim" yokuşun ucundaki kilisedir. harika bir manzaraya sahiptir bu sebeple ben her seferinde çıkarım o yokuşu.
(neva, 02.04.2008 09:18 ~ 09:20)
- büyükada ' nın en güzel manzaralı yerlerinden bir tepesi aya yorgi tepesi ya da yücetepe ; lunaparktan sonra ancak yürüyerek çıkabileceğiniz bir yerdir. yaklaşık yarım saatlik zorlu bir yürüyüşten sonra aya yorgi tepesine ulaşabilirsiniz. tepede yemek yiyebileceğiniz bir kır kahvesi , bu zorlu yürüyüşten sonra kendinizi ödüllendireceğiniz yiyecekler ve içecekler sunar size. manzaranın ; sucuk yerken ve kırmızı şarap içerken , yorgunluğunuzu unutacak ve ben niye şehrin içindeki keşmekeşte yaşıyorum , bu tepede tek göz oda yeter bana diye düşündürtecektir.
- 23 nisan, 23 eylül günleri, hafta sonları ve resmi bayramlar harici günlerde insanın az şeytanın bol günlerde ziyaret edilmesi gereken hatta ıssızlığın vermiş olduğu sukunet duygusunu tatmak için birebir mekandır.
bu suretle günlerden birgün belki büyük bir patavatsızlık ederek orda bulunan ortodosk rahibine şunu sormuştum;
'turistlik esya muamelesi görmeye nasıl dayabiliyorsunuz?'
o da bana büyük bir sense of humour ile;
'peki siz kendi ülkenizde turist olmayı kendinize nasıl yediriyorsunuz da bu kadar meraksız oluyorsunuz' diye girizgah yaparak 'anlamaktansa yargılamaya devam ettiğiniz müddetçe ne yazık ki turistler gibi şasırmaya mahkumsunuz, siz bunu kabul atlatırsanız bende sorduğunuz soruya cevap verebilirim' demişti.
aynı ortodosk din görevlisi şortla girmenin yakışıksız olduğunu düşündüğüm için kliseye girmemeyeğimi beyan ettiğimde;
'bizi katoliklerle karıştırmayınız lütfen merak ediyorsanız giriniz, hem biz yasaklasak bile giren giriyor' demişti.
doğru yahu hiç bir dinde çaput bağlamanın olmadığının kanun gücüyle desteklendiği uyarı levhasına rağmen çaputlarla donanan yokuşun tepesinde ibadathanenin ve tanrının hizmetkarı büyük bir umursamazlıkla karıştırdığı realite sahibi idi.
ayrıntılardansa temele ve öze önem veren bu kilise hizmetlisinin davranışı görünce uzun uzun tartışmış kendi inançlarımız hakkında konuşmuştuk.
o anlattı ben dinledim, ben anlattım o dinledi.
birbirinin gözünü oymak için sudan sebepler türeten dünyada sanki hz yuşa ile telli baba gibi olmuştuk.
bunlar çok seneler evvel oldu. şimdi allah bilir o kişi nelerdedir.
hangi ülkede sabırla görevini ifşa etmekte ayrıntılardansa özü düşünmektedir.
elbette o kilise görevlisi şimdi orda değil.
ama olur ya belki bugün televizyon seyretmekte türk kanalarında arz-ı endam eden içi boşaltılmış aya yorgi günü şenliklerinde - acep şenlik ada esnafı için desek daha doğru mu olur- makara salanlara ve kalabalığa gizli kahkahalar atmakta.
kim bilir?
- yazın sıcağında ve öğlen 12de o tepeyi çıkmaya kalktığınızda kıyafetinizin izinin olduğu gibi üzerinize çıkmasına neden olan amele ötesi yanıkla karşılaştığınız ve sonunda manzarası dışında 'ee!bu muydu?' dedirten bi çırpıda o yokuşu inme isteği ile yanıp tutuştuğunuz heryerde görebileceğiniz kiliseler gibi bi kilise.
- (bkz: ayı yogi kilisesi)
- aya yorgi kilisesine çıkmak için inanılmaz dik bir yokuş çıkılır ki bu yokuşa azap yokuşu denir. adının gerçekten hakkını vermektedir. hele adada kaybolduysanız ve bütün adayı dolaşmak zorunda kaldıysanız, 2.5 saatlik yürümeniz gereken bayırlar tırmanırsınız. vardığınızda yorgunluktan mıdır, yoksa gerçekten mekandan mıdır bilinmez büyük bir rahatlama hissedersiniz. manzarası takdire şayandır. ancak manzaraya karşı fotoğraf çektirmeden önce biraz dinlenmelisiniz yoksa yanaklarınız bordo olmuş bir şekilde fotoğrafta yer alırsınız.
- dilekleri yerine getirmek gibi bir işlevi olduğu rivayet edilen, ancak bel ağrısına da iyi geldiği tarafımdan tespit edilmiş olan zorlu bir yokuşa sahip kilisedir. su damacanası kaldırırken incittiğim belimde iki haftadır süregelen sinsi ağrı o yokuşu yaya olarak çıktıktan sonra geçtiğine göre aya yorgi benim için artık bel ağrısını geçiren kilisedir.
- "15 dakikada varırsınız" denildiğinde inanmamak gerekir. zira, 45 dakikada bisikletle ancak çıkarsınız bu kiliseye. yokuştan iniş esnasında "daha ne kadar yürürüz" diye soran yukarı çıkanlara da "azcık kaldı, 2 dakikada varırsınız" deyin, çünkü o tepeden o manzarayı görmeye mutlaka değecektir.
|
