ay karanlık  

ay karanlik

maviye
maviye çalar gözlerin,
yangın mavisine
rüzgarda asi,
körsem,
senden gayrısına yoksam,
bozuksam,
can benim, düş benim,
ellere nesi?
hadi gel,
ay karanlik...

itten aç,
yılandan çıplak,
vurgun ve bela
gelip durmuşsam kapına
var mı ki doymazlığım?
ille de ille
sevmelerim,
sevmelerim gibisi?
oturmuş yazıcılar
fermanım yazar
n'olur gel,
ay karanlık...

dört yanım puşt zulası,
dost yüzlü,
dost gülücüklü
cigaramdan yanar.
alnım öperler,
suskun, hayın, çiyansı.
dört yanım puşt zulası,
dönerim dönerim çıkmaz.
en leylim gecede ölesim tutmuş,
etme gel,
ay karanlık...

ahmed arif in hasretinden prangalar eskittim adlı kitabında yer alan sevgiyi tutkuyu içten haykıran her şeyin açık ve net olduğu bir şiir ay karanlık

ahmed arif'in en güzel şiiri.çok güzel şiiri olsa da en güzeli bu.

"can benim,düş benim
ellere nesi?"

gitme kal bu şehirde'nin en vurucu sözü, tükenişlerin evreni dar ettiği anın resmi.

"ay karanlık hep karanlık
yüzün bize döner oldu
bir ihtimal daha vardı
felaket oldu"

ahmet kaya'nın çıkış albümü olan 1984 yılında çıkardığı ağlama bebek albümünün en güzel eserlerinden birisidir aynı zamanda. ahmed arif'in enfes şiirini müziğin büyüsüyle yeniden yaratmıştır.

(bkz: müziğin büyüsüyle yeniden yaratılan şiirler)

cem karaca'nın da söylediği şarkıdır,aslen de bilindiği gibi ahmed arif'in şiiridir.