|
|
- - anne ben afrikaya taşınıyorum!
+ ay çok uzak!
(bkz: vodafone)
- ay çok uzak, sen daha da uzaksın. gözlerimi açıp kapıyorum varlığını duyumsamak için, kıpırtı yok, ses yok.
dışarısı çok soğuk, içim daha da soğuk. pencereden sızan ay ışığında görüyorum acıyı, renklerine ayırıyorum, süzüyorum, içimden geçiriyorum. sağ elimi buz tutmuş cama dayıyorum sonra, sıcaklığından bir bir düşüyor damlalar aşağıya. dünya kocaman bir damla olup damlıyor yüreğimin tam ortasına.
ay çok yakın şimdi, içime süzülüp , beyaz acısını damarlarıma karıştırıyor, kanımda boğuluyor gibiyim. içimde nefes alarak, soluğumu kesen bir şey şimdi ay. senden daha sinsi , daha acımasız saplıyor bıçaklarını, senden daha derin izler bırakıyor avuçlarımda.
siyah sandığımdan daha siyah şimdi. ve ay ışığı karanlıkta aydınlık bir yol açarak ilerliyor tüm siyah korkularıyla. siyahlaşmış tebeşirlere benziyor kader çizgisi, bir adım ötede sonsuzluğun can vermesi gibi anlamsızlaşıyor. siyah ojeli bir tırnak derime batıp kanatıyor . aynanın en derin köşesinden, kırmızı bir anı gülümsüyor, ölmek üzere sanki. uykuya dalıyorum.
ertesi gün uyandığımda her şey kırmızı. yokluğun kıpkırmızı çarpıyor yüzüme. güneş ışığının her vuruşunda, duvarlarının mor damarları ortaya çıkıyor içimdeki evin. sabahtan akşama kıymık kıymık yoğunlaşma çabalarım olup çıkıyor sessizlik.
ve ay hala çok uzak...
seni hiç saymıyorum o zaman...
|