atom heart mother  

pink floyd'un maalesef göz ardı edilen, en muhteşem ve karmaşık yapılı albümlerinden biri.

pink floydun aynı adlı albümünün ilk ve en uzun parçası. bir şaheser. echoes gibi muhteşem bir parçadır. senfoniktir ve deneysel niteliktedir. yalnızken, ışıklar kapalı dinlenmeli.

pink floyd un kadri kıymeti bilinmemiş senfonik başyapıtı.albümle aynı isimdeki parça 23-24dk,alan's psychedelic breakfast ise 13dk. sürer ama kesinlikle sıkmaz,aksine büyüler.

19. dk 10.sn sinde türkçe olarak ''uzaylı seni seviyorum'' dendiği iddia edilen parça

uzaylı seni seviyorum dendiği sanıldığı yerde aslında "silence in the studio" denilen pink floyd eseri.

psychedelic rock.

kesinlikle öz be öz bir psychedelic rock klasiği olması şart şarkıdır. şarkıyı ilk kez ders çalışırken tamamen farkettim. dakikalarca adamlar akıllarına estiğince çalmışlar. bir süre sonra "noluyo ya.." diyor ve aklınızı alıp gezdirmeye başlıyor şarkı; benzerleri ummagumma albümünün tamamı, echoes, shine on you crazy diamond, welcome to the machine gibi, fakat bu ciddi psychedelic ve rahatsız edici diyebilirim. sanki "alın biz bunu hissettik çalarken kafamızın içinde bir milyon düşünceyle yerden kimbilir kaç katman yukarıdayken, siz de hissedin" dercesine çalmışlar. yalnız başınayken dinlenmesi bilhassa ürkütücü, üstüne bir de siz de psychedelic takılırsanız aman diyeyim.. zira, pink floyd etkileri ağır olabilir.

ummagumma ve meddle gibi iki şaheserin arasına sıkıştığı için olsa gerek fazla dikkat çekmemiş olsa gerek diye düşündüğüm şaheser. bu albümün beş parçasını da müzikçalara atıp loopa alıp ışıkları kapatırsınız ve yatağa uzanırsınız. atom heart mother'da gözünüzü kırpmanıza imkan yoktur. duygularınız bir oraya bir buraya dalgalanıp durur. if çalmaya başladığında zaten iyice yorulmuş olan kalbiniz "keşke"lerle birlikte beyninize uyu artık diye emir verir. summer 68 ve fat old sun uyku sırasında ruhunuzu arındırır ve şansınız varsa sabah alan's psychedelic breakfast ile uyanırsınız. yeni bir güne ruhunuzu arındırmış olarak başlarsınız. böyle bir albümdür atom heart mother.

floyd un üyelerinin bile sevmediği(bi kere dinleyip atın demişlerdir),bence floyd un en kötü albümü.bi tek atom heart mother suite fena değildir,bi de fat old sun.

03:53 de başlayan ve 05:19 de sonlanan melodi nasıl bir melodidir. evet, sanırım şanslı notaların david gilmourtarafından kutsanışıdır.

beatles in across the universe şarkısı yerine uzaya gönderilmesi gereken yapıt.(50. yıl bıdı bıdı ben anlamam nasa da bi halt bilmiyor) atom heart mother zuzaylıların eline geçtiği vakit aha allaha inanmıyorduk ama pink floyd varmış bu dünyalılar bir bok biliyor galiba bir kulak verelim şunlara diyerek evrende barış sağlanacak ve bütün evren dünyalılara tapacak nuhahaha..

gerek klasik gerek senfonik formda olsun bir eserin alıcısı önce sizsiniz;eğer siz kabul eder ve beğenirseniz o eser anlamlı olur. beğeni ve tercih kavramları da burada ortaya çıkar.

oysa,atom heart mother'i yukarıdaki genellemenin dışında başka bir boyutta değerlendirmek gerekir kanımca. bu eser size açıkça meydan okur,"sıkıyorsa gel içime yerleş" der. dikkatli bir dinleyiciyseniz sizi tam 23.36 dakika boyunca sorgular.

pink floyd'un bu müzikal ziyafeti süresince kah büyüdüğünüzü hisseder,kah çocukluğunuza dönersiniz. bazen de ağlamaklı olursunuz,ama ağlayamazsınız. bazen de "hah,işte burada saçmalamışlar" dersiniz,oysa sizin hayatınızdır özetlenen ve sizsinizdir saçmalayan. dinlerken küçülmek ya da yücelmek tamamen size kalmıştır.

kısacası,bana göre şaheserden de öte, zamanın ilerisindedir.

23 dakika 36 saniye sürmesine rağmen bitmesin istenen, değişik birşey.

psychedelic rock kavramının kanımca en önemli temsilcisidir bu şarkı. hatta şarkı değil, tanımsız bir şeydir gözümde. ucundan kıyısından bir kaç notasını duysanız bu da ne diye takılır kalırsınız bu şeye. gariptir, çok gariptir.

ha bir de gecenin bir yarısı bardan çıktıktan sonra eve yürürken; kulaklıklarla bangır bangır dinlerseniz ciddi ciddi adamın kafasını daha beter leyla yapıp, ödünü bokuna karıştırabiliyor. öyle bir şey işte.

bunun gibi başka tanımsız üç pink floyd şeyi için ilgili bakınızlar;

(bkz: echoes)
(bkz: interstellar overdrive)
(bkz: embryo)

ben pink floyd'un bu şarkıyı bilerek yaptığına inanamıyorum arkadaş. hani bi gün david gelip hadi hacılar şöyle 23 dk'lık bi müzik ziyafeti yapalım, kendimizi bu işe verelim demesini aklım almıyor. bi gün başlamışlar çalmaya sonunda da böyle muazzam bi parça çıkmış bence. kimse; napıyosun orası olmadı, şunu şöyle yapalım bi daha deneyelim dememiştir bence. dememesi lazım yani. 23 dk'lık bi şarkı boru değil. sağlam kafaların yapacağı bişey değil zaten bi kere.

dinle dinle bitmeyen, bitmesi istenilmeyen müzik ziyafeti, tadı damaklarda kalan yani.