joy division'un kısa müzik yaşantısında (bana kalırsa) yaptığı en iyi şarkı. bütün joy division albümleri bir araya toplansa bu şarkının ağırlığı ve "atmosfer"i karşısında eğilip bükülür, erir, basitleşir. şarkının başındaki o giriş sanki yaşamın kısa metraj filmi gibidir. siyah beyaz kukuletalı yaşam tellalları, yaşamı "sessiz" ve "tehlikeli" yollardan sürdürtmeye devam eder. gözleri tek bir noktaya çivileyebilme, insanın ağzına sıçabilme ve tüm yaşamı özetleyebilme özelliklerine sahip şarkıdır.
hele ki,
control isimli filmin son sahnesinde ian curtis'in intiharından sonra çalar insan bir daha gelemez kendine. görelim sözleri lafı uzatmadan:
walk in silence
don't walk away in silence
see the danger
always danger
endless talking
life rebuilding
don't walk away
walk in silence
don't turn away in silence
your confusion
my illusion
worn like a mask of self hate
confronts and then dies
don't walk away
people like you find it easy
naked to see
walking on air
hunting by the rivers
through the streets
every corner abandoned too soon
set down with due care
don't walk away in silence
don't walk away!!