atlı karınca  

tii biz ilkokuldayken vardı bu dizi.beyaz küçük akülümsü bi arabası olan zengin bi piç vardı.bi de zenci çocuk vardı arabası olsun isterdi hep.sonlara doğru piyangodan para çıktı bu da siyah bi araba almıştı.geceleri bile arabada uyurdu ondan sonra.bi de burdaki çocukların bi kulüp gibi bi şeyi vardı.eski terkedilmiş bi evde toplanıp takılırlardı.

orjinal adı karusel diye okunurdu. o zenci çocuğu da bi gün,bak bu kremden sürersen sen de bizim gibi beyaz olabilirsin diye kandırmışlardı öteki beyaz veletler. bütün gün yüzüne sıvadığı kremle gezmişti o zavallıcık da.

ayrıca bu zenci çocukla beyaz çocuğun akülü arabalarıyla yaptıkları bir yarış vardı. yarıştan bir gün önce pislik olan beyaz çocuk diğerinin arabasına sabotaj yapıp vites kutusunu bozmuş ama araba ertesi güne yetiştirilmiş ve de yarış zenci çocuğun zaferiyle bitmişti..*

arabanın şanzımanının bozulduğu bölümde , şanzımanı tamir ettiren bilader, şanzımanı bozan piç elemanın babasıdır. işte böyle de mesajcı bir dizidir kendileri

ilkokulda öğlenci olduğum zaman izleyemediğim diziydi.
(bkz: 1980 sonları)

(bkz: ben burdayım öğretmenim)

o zenci çocuğun, çok istediği akülü arabasına kavuştuğu bölümde, ne yalan söyleyeyim sanki araba bana alınmış gibi sevinmiştim. garibim her gün dükkanın önüne gider, vitrinden arabayı seyredip seyredip dururdu, bir gün gittiğinde arabanın satıldığını görmüştü, ammaaaa o arabayı satın alan kendi babasıydı, allahım ne sevinmiştim, öyle böyle değil. bir de sarışın, gıcık bir kız vardı, beyaz eldiven giyerdi hep. bizim zenci buna yanık ama kız dönüp bakar mı buna hiç, hem fakir, hem de zenci. çocuk ne yaptıysa kızı mutlu edemedi, zengin oldular, gene dönüp bakmadı uyuz kız, nefreti ilk orada yaşamıştım ben işte, daha o küçücük yaşımda. hatta dizinin jeneriğinde bizim oğlan bu sarıkıza çiçek veriyordu da, kız alıp çiçeği çocuğun kafasında parçalıyordu. bak gene sinirlendim şimdi. neyse...

şimdi şunu deklare edeyim ki akülü arabası olmayıp, zengin, sarışın kıza yanık olan zencinin bir adı vardır sirillo'dur. o zengin, sarışın, kart dublaj sesli, beyaz eldiven giyen kızın ismi ise maria huakina'dır ki kendisi akülü arabalı, lüle lüle saçlı, küstah, burnu havada (olur öyle şeyler o çağlarda), sabotajcı zengin piçine vurgundur. onun da namı huan carlos diye yürümüştür. bir de sınıfta eline geçeni yemekten o yaşta tosun olmuş ufaklık vardır ki dizinin herhangi bir kasıntısı olmayan yegane öğrencisidir ve adı hayme'dir. arz ederim.

okuldan koşa koşa gelip izlediğim, o ufacık aklımla elin meksikalılarına özendiğim dizidir.

"ben burdayım öğğretmeniiim" repliğide unutulmaz tabi

biraz nostalji için;

http://www.youtube.com/...

nam-ı diğer "atlıkaraca" dır.

havaalanlarında yolcuların bagajlarını dağıtan dönerli sisteme verilen ad. carousel.

bu dizi sayesinde sarı ve üzerinde silgisi olan kurşun kalem satışlarında patlama yaşanmıştır.akülü araba konusunda da dünya gençlik merkezi diye bir yer vardı eskiden nişantaşında.o zengin çocuğun arabasının aynından vardı.bir de yanılmıyorsam mercedes amblemli bir arabaydı.

bir ajda pekkan şarkısı.

sözlerini de yazayım tam olsun:

atlı karınca dönüyor dönüyor
dünya durmadan dönüyor dönüyor
yalnız dönmeyen bana sensin
bekliyorum hep sen neredesin

çiçekler güneşe dönüyor dönüyor
gurbet yolcusu dönüyor dönüyor
yalnız dönmeyen bana sensin
bekliyorum hep sen neredesin

bir haberde gönderemez miydin
hiç değilse bileyim sen neredeydin
yoksa sen sen kalpsiz miydin
yoksa kalbin elbet dönemezdin

içmişim başım dönüyor dönüyor
ayrılanlar hep dönüyor dönüyor
yalnız dönmeyen bana sensin
bekliyorum hep sen neredesin

genellikle fuar alanlarında bulunan oyuncak . bir de eskiden bunların mahalle mahalle gezenleri vardı . yaşlı bir amca kol kuvvetiyle çevirirdi . eee o zaman pes yoktu tabi .

lunaparklarda çocukların müdavimi oldukları alettir.aslen at ile karaca dan türemiş ve günümüze gelene kadar atlı karınca halini almıştır.

(bkz: marc aryan-volage volage)

birleşik yazılması gereken ve "tel cambazı istiyordu ki dünya istediği gibi olsun. bile bile aldanmaya vardırıyordu işi. ama olmuyordu kendisi vardı." diye başlayan turgut uyar şahanesi.

önceleri terliydi avuçlarımdan kayıyordu
sonra sonra hem alıştım hem sevdim
dedim ki ne iyi bu kadındır gecenin yarısında
etleri var beyaz, gergin sıcaklığı var öp öp ısın
karanlık sokakları kötü lokantaları ısınmış rakıları
düşündüm göğsümden iki düğme çözdüm

gittim bir ormanı dört ucundan tutuşturdum geldim
burada bana göre bir şeyler vardı
oturdum

bu ellerimi nereye koysam yakışmıyor
dedim ki en iyisi kucağında dursun
şu kravatımı çiviye as gel
sigaramı yak birlikte at arabalarını düşünelim
sarı pirinçten pırıltılı koşumlarını düşünelim
bir zamanlar bilerek unuttugum 'küçük deniz sokağı'nı
denizi odun depolarını demli çayları
ben iyiyim bunlar da iyi şeyler sen nasılsın
kolların çıplak değildi ama hiç de zararı yoktu
bir gülünce tanıyordum sen değildin ne yapsam
elimden gelmiyordu

tanıyordum elimden gelmiyordu
yoksa ne guzel aldanacaktım

yabancılığın daha alımlıydı belki
ama seni bir ormanda yakalasaydım
ilk günlerin ilk çiçeklerin tadında
kandırdılar 23 lira 10 kuruşumu aldılar iki kadehe
90 kuruşu da ben tutup garsona verdim

sonunda şehre vardım gökyüzüne fişekler atıyorlardı
bir kalabalık vardı sarıydı utanmazdı geçkindi
böylesi daha yakışıyor bildiklerime
gün doğsun bir arınayım istiyorum
güneş tozlu caddeler kaygılarım beni bir arıtsın istiyorum
işte tam böyle istiyorum.

luna parklarda ve eğlence merkezlerinde her yaştaki çocuklar için direklere takılı olan ;kendi etrafında dönen etrafı aynalı ,gelişmiş modelleri yukarı-aşağı da inebilen elektrik mekanizmasıyla çalışan at figürlü oyuncak.

(bkz: carousel)