|
|
- sıdıka, eray, sıkılhan ile diyalog çabaları gibi köşelerin müthiş yazarı...
ayrıca öykü ve mizahi köşeyazıları derlemeleri de mevcuttur...
sıdıka öykülerinin arkasına basılan fabrıga ve öpücük balığı adlı öyküleri birer lezzet bombardımanıdır...
- bakmayın mizah yazarı olduğuna. canı istedimi yazılarıyla bir güzel ağlatır insanları.
- yazarın ayrıca civciv kutusu,uyuyamadığım,menekşe istasyonu isimli kitaplarıda vardır...
adını genel olarak sıdıkayla duyurmuştur...ama öpücük balığı ve fabrıga okumaktan asla bıkmayacağınız 2 hikayedir...
- http://www.atillaatalay.netfirms.com şeklinde bir de web sitesi bulunan mizah yazarı.
- ebekulak isimli kitabını her kim okumamışsa tez alıp okusun.zira mizahın ne olduğunu öğrenmeden ölmek istemiyorsunuzdur muhtemelen.
- "kişi başına bir yalnız" adlı son kitabı iletişim yayınlarından çıkmış olan usta kalem. kendisi son kitabında "yabanmersinli donut yiyip kahve içen polis" öğesine sıklıkla yer vermiş, biz okurlarını yine gülmekten kanepeden düşürmüştür.
- itü inşaat mezunu yazar. arkadaşların dediği gibi son derece iyi bir yazardır, sadece mizah yazmaz. nedense ihmal ediliyor, ama bugünün yazarım diye geçinen çok kişisini cebinden çıkarır.
- dünyanın en iyi davulcularından biridir,bilenler bilir.
http://youtube.com/...
konuşurken farkında olmadan stand-up yapar,ettiği küfürler insanı rahatsız etmez çünkü edilmesi gereken küfürlerdir.ayrıca bir çay manyağıymış kendisi öğrendiğime göre.
- ebekulak
orda duruyor.nasıl olsa eninde sonunda göz göze gelicez.
ama ilk hareket ondan gelmeli,bekliycem.
kahretsin.yine çok güzel,çok.
aklıma tüküreyim,nasıl da terkedişdik yasemin'le.
okulun kantinindeydik galiba.
"sen" dedi,"hamama gider kurnaya,düğüne gider zurnaya aşık olursun"
sana ne kızım gönlümün kahyası mısın gibisinden laflar geveledim.
"köpek gibi geri dönersin ama" dedi.
o lafı demeseydi hemen ertesi gün dönerdim belki.
ne o,ne ben dönmedik ve üç yıl sular seller gibi geçti.
olanca güzelliğiyle hala orda duruyor.
beni gördüğünü biliyorum.
yanına gidip "meraba" desem çok büyük bir taviz sayılmaz.
yanındayım.
ilk darbeyi "şişmanlamışsın" diyerek indirdim.
karşı saldırı anında geldi,beni öldüren gülümseyişiyle "senin de saçlar gidiyor galiba" dedi.
arada boşluk kalmadan "gamzeni naaptın" diye sordum.
"yanağında gamze vardı,aldırttın galiba.ya da fondötenlerin altında kalmış,gözükmüyor."
kıvılcımlar saçarak "hayatımda suratıma fondöten sürmedim ben" dedi.
güzel,sinirlendi.
yumuşatmalıyım."o zaman gül bakalım,gamzen yerinde mi görelim"
hemencecik güldü.
yavru kedi mi yuttum,içimi ne cırmalıyor?
niye kalbim küt küt atıyor ki?
bir gülüşte böyle olursam,sonrası naapar beni.
"sahilde yürüyelim mi,banklara otururuz" dedi.
işte zafer.
belli ki o yavru kediden yasemin'de yutmuş.
yürüyoruz.
saatine baktı."iki saat sonra özkan işten çıkar" dedi.
özkan haa.demek özkan.
kasten ismini yanlış söyleyerek,"ne iş yapıyo bu öztan?" dedim.
"reklamcı" diye yanıtladı.
"ben tanıyo muyum bu özcan'ı?"
durdu,kızdı ama belli etmiyor.
"tanımazsın,özkan boğaziçinden"
iyi.aferin özkan'a.bravo yani.eşşoğleşek özkan.
ibibik badem.
bakışlarımdan düşüncelerimi okumasın diye denizi seyrediyorum.
"senin minö naapıyo?" diye sordu.
"minö ne demek be kızım.
benim taktiğimi kullanıyor.
ben ısrarla "ipimde diil" muamelesi çekerek herifin adını yanlış söyledim ya.
o da benimkinin adını tahrif ediyor.
mine yerine minö.pes yani.
bari emine falan de be kızım.
feci dalga geçti kaltak benle.
"gitti,amerika'da" dedim.
çay bahçesindeyiz.o da ne?
yasemin'le şarkımız çalıyor.
"arapsaçı" ha ha hey.
şimdi bittin işte kızım.sen dayanamazsın bu şarkıya.
kim kime köpek gibi dönermiş görücez.
hele bir şarkının "orası" gelsin.
"gönlüm söz dinlemiyoor,sevdiğimi ver diyoor.
kim görse şu halimi bir daha sevme diyoor.
aah aşk yüzünden.arapsaçına döndüüm,çöz beni arapsaçı.
çivi çiviyi sökeer,budur bunun ilacı"
peki bana nooluyo lan?
şarkıyı dinlememek için içimden "gün doğdu,hep uyandık siperlere dayandık" marşını tekrar ediyorum.
o da kafasını daldırıp "bişeyler arıyomuş" rolü kesiyor.
şarkı yüzünden iki tarafta da zayiat yok.
bravo,direncine hayranım bu kızın.
"gitmeliyim" dedi.
giit,"kal" mı diycem sanıyosun.
"iyi" dedim."sen bilirsin"
git.git.özkan bekliyodur.
yürrü.son bıçağı sapladım."kilo vermeye çalış"
"özton'a benden selam"
usulca kalkıp masadan uzaklaştı.
ardından bakıyormuş gibi olmamak için,masa örtüsündeki kırmızı kareleri saymaya karar verdim.
bir.beş.on.
allahım.
ebekulak.
beykoz'da dolaşırken,tam dört yıl önce yerde bulup ona vermiştim.
kocaman bir sümüklüböcek kabuğu.
"bizim köyde bunlara ebekulak derler.
yağmurdan sonra çimenlerin üstünde bir sürü olur.
çocuklar avucuna alıp şarkı söyler.
al,senin olsun.beni hatırlarsın."
şimdi o ebekulak iki kırmızı karenin arasında öölece duruyor.
şarkı sırasında çantasını karıştırıyodu.o zaman koymuş olmalı.
silah olarak ebekulak çekeceğini hesaba katmamıştım.
içimdeki yavru kedi debelendi.
diyememeklerle geçen ömrüme bir de "yasemin" sözcüğü eklendi.
yüz kırmızı kare.
bin kırmızı kare.(mabel, 30.01.2008 01:15)
- kitaplarının genelde iletişim yayınları'ndan çıktığını tespit etmiş bulunduğum 1963 doğumlu yazar. aslında inşaat mühendisidir. kitaplarının çoğunda kapak tasarımı latif demirci'ye aittir.
(wykka, 14.05.2008 20:27)
- tek bir eray karakteri ile bile günümüz zorlama mizah yazarlarının eline kalemi verebilen zeki adam.
- aydın esenle çalışmış davulcu.
|
