ateistlerin zeka seviyesi düşüktür  

kendinden emin, cool, sevdiklerine karşı duyarlı, sahip olduğu rasyonel bakış açısını hayatın her alanına yayan ve metropol kültürünün keşmekeşliğine boyun eğmeyerek kendi ruh dünyasına yönelen subjektif bir insanın gayet makul karşılanması gereken önermesi.

öldük. öbür dünyadayız. insanlar teker teker dirilmiş. kimi diyor allahım ben sana inanmıştım ama, kitap konusunda hatam var, onu tutturamamışım, öbürü ikisinde de tam isabet yapmış ama yaşadığı hayatın kötülüğünden üç buçuk atıyor, bunlar gibi yüzlerce örnek sıralanıyor ahiret meydanında.

peki ya bizim ateistlere ne demeli? hristiyanlar, müslümanlar, bilmem kimler "ne oldu yarram. hani yoktu allah." tarzında takılıyor bunlara, taşağın en kralını geçiyor, bizim tipitipler sus pus tabi, çıt çıkarmıyorlar. müslümanlardan biri tam çakal, yanaşıyor bizim ateistin yanına, "oğlum inan ki bende inanmıyordum allah'a. tanrı diye bir şey yoktur diyordum. sonra dedim ki kendi kendime, tamam tanrı yok, ama ulan ya varsa, riske girmeye değer mi, bari inanıyormuş gibi yapıyım, yani ya varsa diye korktuğumdan inandım sadece, ama sonuçta inandım, ne fark eder sebebi."

ateistlerin zeka seviyesinin düşük olmasıyla ilgili iddiaların kaynağı bu. ulan ileri zekalı, tanrı diye bir şey yoksa, bunu bildiğinden dolayı madalya mı verecekler sana? o yoksa kimse dirilmeyecek zaten. yani "vay ibneler, zamanında dünyada az mı taptınız allah diye, bak yokmuş işte" deyip makara yapamayacaksın hiç kimseyle. belki cevabı bileceksin ama, bildiğininle kalıcaksın. cık cık cık. hiç de akıllı bir iş değil bu. inanmıyorsan bile inanmış gibi yap yahu. ya çıkarsa.

kompleksi mahlukatların ezik çığlığı. eğer tanrı diye bir şey varsa bence inanıyormuş gibi yapan müslümanlardan daha çok nefret eder. ateist dediğin adamın bi gururu vardır. ne pahasına olura olsun inandıklarını savunur. çıkarcı değildir. inançla zeka seviyesini bağdaştıran zihniyetin taaa mına koyyim.

altında derin açılımlar yatan bir görüş bu. ateistlerin tutkuyla sarıldığı " eğer tanrı varsa bilimsel anlamda ispatlanmalı, kanıtlanmalı" tezini bir çırpıda alaşağı eden çok sevdiğim bir kaynakçının sözleri bu olaya son noktayı koyarak ateistlerin zeka seviyesi hakkında kendi çapında bir değerlendirmede bulunmuştur;

ben yalnızca senin var olma ihtimalini düşünüp korktuğumdan inanıyorum, yokluğun bana bir şey kazandırmaz, ölünce, aferin, bak bilmem kaç milyar insan o’nu var sanıyordu, ama sen ve senin gibi dünya nüfusuna göre azınlık sayılabilecek insan topluluğu o’nu sürekli inkar etti denilip mükafatlandırılmayacağıma göre böyle bir risk almak ahmaklık. varlığı bir türlü tam olarak ispatlanamadığından asıl kapılıyorum cazibesine. şüphe duy ki sarılasın...

bir gün, çok uzak bir gün dünyanın en zeki bilim adamı çıkıp da aynen kanseri ya da yeni çıkan bir hastalığın tedavisini bulur gibi tanrı’nın varlığını bilimsel anlamda kanıtlarsa, işte ben o zaman tanrı’ya ana avrat küfrederim. tanrı’nın formülü şu: x ve y’leri bir tarafa atıp paydayı sıfır veriyorsunuz, çıkan sonucu sabitleyip kökün dışına çıkartıyorsunuz, falan fıstık devam ediyorsunuz… sonuç: tanrı kesinlikle var… hadi hepimiz tapalım ona…

saklambaçta bulunabilen bir tanrı’dan ne hayır gelir. kim takar. ben böyle geri zekalı bir tanrı’ya asla kulluk etmem. “evet çocuklar, zor bir şifre yerleştirmiştim ama, asırlar sonra max johnson diye bir kulum varlığımı akademik dilde de belgeledi. şimdi toparlanıyor ve tekrar dağılıyoruz. bu sefer çok daha zorlaştıracağım işinizi…”

ağzım açık bir şekilde hayranlıkla dinlemiştim onu. cebime üç beş kuruş koyup "hadi kendine bir gazoz al" dedi, teşekkür edip söylediğini yaptım. ne demek istediğini anlamıştım. ama ben gerçekten inanıyordum.

(bkz: heh heh hadi bakalım)

insanların allah inançlarının yalnızca kendilerini ilgilendirmesi lazım olduğu için, kimsenin sarfetmeye hakkı olmayan yargı belirtememiş cümlecik,,
inanmayıp inanmış gibi yapanlar da ancak ve ancak kendilerini kandırırlar,,
sana sınıflarda doğru diye anlatılan herşeyin varsayımlarla ortaya koyulduğunu göz önünde bulundurursak ki bu onların gerçek dünyada kanıtlanmasını imkansız kılar, neden insanların allah'ın varlığı konusunda bu kadar kanıta ihtiyaç duydukları düşündürücüdür,,

(bkz: zeka seviyesi düşük sosyal tespit)
(bkz: ben dedim oldu)
(bkz: ben yaptım oldu)
(bkz: bu da oldu)
(bkz: bir şey oldu)
edit:(bkz: çok önemli tespitleri var arkadaşın)

uçan spagetti canavarı diğer tarafta hepsinin cezasını verecek. hakikaten salak bunlar!

öcülere de inanmıyorlardır bunlar. hâlbuki öcülere inansalar, geceleri öcüler onlara zarar vermez. inmamak ne kazandırıyor ki? böcüler için de aynı şey geçerli. beni korkutan diğer şeyler için de... öyle zekiyim ki varlığını reddetmekten korktuğum her şeye inanıyorum ben. akılcı olan bu.

(bkz: yaran başlıklar)

(bkz: ybsg)

(bkz: bunnar reklam kokan hareketler mayk)
(bkz: hadi canım başka yerde oynayın)

(bkz: tamam)

yanlış öneri bence çünkü madem düşük o zaman demekki inananlara göre tanrı onları öyle yaratmışki oda tanrının sorunu yani.yine kendi içinde tutarsız oluyor sanki,zaten bütün din şeyleri genel olarak tutarsız oluyor , biz onu bula biliyoruz insan olarak.ayrıca inananlardanda çok salak varki.benim bir arkadaşım var mesela .neyse sonuçta tanrı 1 kilo demirimi kaldıramaz 1 kilo pamuğumu?

sol frame de gördüğüm an içimden "tabii ki k s" diye iç geçirdiğim önermedir.

bir yazarın açtığı başlıkla tanınabiliyor olması dehasının göstergesidir kanaatimce...

sözlükler nereye gidiyor, dedirten önerme.
envai çeşit sözlükte okuduğum girilere bakınca, şöyle bir ortam oluşuyor: insanlar birbirinin dinini, imanını, batıl da olsa inancını acayip derecede sorgular olmuş. bir "benim gibi düşünmüyorsan benden değilsin" havası esiyor ortamlarda. bunun sebeplerini düşünürken de aklıma şöyle bir şey geliyor: politize olmuş toplumlarda, tarafların kimliksel özelliklerine göre dönüşüyor muhabbet. yani bir ateist hiçbir şekilde sorun etmezken bir müslümanın dinini, diyanetini, ortamda islamcı bir parti varsa ve kendisi o partiyi sevmiyorsa, sorun etmeye başlayabiliyor. bunun tam tersi de doğrudur. işte bu tam tersi durumda da, insanlar ateist-inanan kavgasına bir şekilde tutuşmaya başlıyorlar. inançlar sorgulanmaya başlıyor, kalp kırmak bedavalaşıyor, ruh incitmek serbest...
bunun bir çözümü, yaşanılan mekanda (bakın homojen milletten, tek boyutlu bir toplumdan söz etmiyorum. sadece yaşadığımız yakın çevrede: ev, okul, mahalle, iş yeri) insanların birbirlerini önce insan olarak değerlendirme ve karşısındakinin görüşlerine saygı duymasını sağlamanın bir yolu olmalı. aksi takdirde, bir hiç uğruna hayat geliyor ve gidiyor.

evet mesela türkiye'nin yüzde doksan-dokuzu müslüman olduğundan* süper zekaya sahipmiş bu insanlar. istatistiklere göre müslümanları sırasıyla yahudiler, hristiyanlar izliyor, listenin en başında ise düz mantıktan yola çıkarak tanrı yoktur demek gerizekalılıksa, ne kadar tanrı o kadar zeka düsturuyla çok tanrılı dinler yer alıyor. bir müslüman/hristiyan/yahudi kutsal kitabını okuyup "hmm, yalan sanırım bu, tanrı diye birşey yok" dediği zaman beyin 0.99 saniyede bir afallama yaşayıp, gerizekalı moduna dönüyor(muş). ybsg'in yalancısıyım.

(bkz: gereksiz önerme)

(bkz: return of the king)

(bkz: kaiser)

hayatımın istatistiki verilerine bakıcak olursam doğru önerme. zira bu dünyada herkes bizim gibi zeki olursa bir anlamı olur mu? iyi ki ateistler var.

gerçek tespit : eğer sen bir ateistsen ve şu yukarıdaki paragrafı okuyup gerçekten sinirlenip ciddiye alıyorsan zeka seviyenden şüphe edebilirsin.
zeka seviyesinin düşük olması utanılcak ya da ayıp bir şey değildir. ayrıca ateistlerin zeka seviyesinin düşük olması dindar olanlarınkinin yüksek olucağı anlamına da gelmez.

düşüktür gerçekten. çünkü ateist dediğin görmediği birşeye inanma erdemini gösterememiştir. kibri öyle büyüktür ki gözünü perdelemiştir. bu yüzden kibir en büyük günahtır.

zeka'nın zekaölçer -o da neyse- vasıtasıyla ölçüldüğünü varsaymaktır ki saçmadır. hitlerin ari ırk ayrımı ya da nihal atsız'ın meşhur kafatası ölçen aletinden pek de farkı yoktur; aynı zeminde hareket etmektedir.

tabi son yıllarda ateizmin arttığı, inançsızlığın yayıldığı savından yola çıkan insanların bu durumu kabullenememesi sonucunda ateistlerin salak olduğu, nasıl bu yola girdiklerini anlatmaya çalışmasıdır. bir bakıma günah işlersen cehheneme gidersin korkutmasından da farksızdır.

zekayı cetvelle ölçenlerin sunabileceği bir önermedir.

elhamdülillah müslümanım ama belli bir inancın peşinden giden ve buna dogmatik bir biçimde,kuru kuruna,sorgusuz-sualsiz değil,sorgulayarak ulaşmış bir bireye sen aptalsın,sen salaksın demek o kişinin zekasını ölçmek için mezure kullandığnızı gösterir.

iki kitap okumamış insanın saf serzenişi. kendine gelme ihtimali için önce günde en az 20 sayfa böyle buyurdu zerdüşt önerilir. kavradıysa ardından diğer eserlere geçebilir.

doğru bir önermedir. zira öyle olmasaydı zaten ateist olmazlardı..

(bkz: doğru söze ne denir)

(bkz: yazıyorsun ama yatacak yerin yok)

(bkz: kimse çıkmaz demesin çıkıyor)

(bkz: sözlükte eğlencenin taşşağın yeni adı)

yanlıştır, dogmalara karşı çıkmak, sorgulamak zeka ve mantık gerektiren işlerdir. başkalarına bu şekilde saldırmak için ise, bunlar gerekmez.