ateşli koala  

4. nesil yazar, hoş gelmiş.

yediği okaliptüs yapraklarının etkisiyle daima çakır keyif dolaşan, sevdiceğinin boynuna tembel kollarını dolayıp asla bırakmayan (ateşli olması buradan gelir) uzatmalı mühendis adayı.

görene kadar hoş bir bayandır (!) herhalde, diye içimden geçirdiğim fakat zirvede erkek olduğunu görünce pek bir şaşırdığım hem ateşli hem yakışıklı koala.

adana eşrafından bir güzel yazar arkadaşımızdır. eski kız arkadaşından hatıra nickini görenlerde yarattığı "kızsal" imaja inat adam gibi adamdır. sözlüğe katkılarının büyük olacağını söylemek için hiç de erken olmadığını söylemek yerinde olacaktır.

bir zamanlar gotik hatun olduğundan şüphelendiğim yazardı zirvede tanışana kadar. bütün hayallerimi yıktı. *
ama gotik hatunun eksikliğini hissettirmedi zirvede. o kadar hoşsohbet bir insan işte.
(bkz: neşe jeneratörü)

an itibarıyle metropol koalalığından istifa edip kendini doğaya salandır.

o bir sohbet açacağı, o bir üşengeç solunumu yapan hımbıl memeli*, o bir sosyal çıkıntı, o, 1 yıldır aynı dersleri alıp, tanışmak bir yana okulda hiç görmediğim, yerde ararken gökte bulduğum sınıf arkadaşım*. ha bir de unutmadan beyaza da kıl oluyor sanırsam.

edit: yanılmışım, beyaza karşı hiç bir duygu beslemiyormuş kendisi, bana öyle gelmiş.
edit2: yine yanılmışım, biraz önce beyaza karşı aslında çok derin duygular beslediğini itiraf etti. platonik falan idare edecek işte, napalım hayat böyle.

bir girime msj atıp "güzel yazmışsın ama burda beyaz show a takıldım" demesi üzerine üstün yorum yeteneğimle beyaza kıl olduğunu çıkardığım için kendimi esefle kınıyorum.

bir gün geldi bu bana dedi ki "lan oğlum nick altıma bir şey yazsa...", "laaaan" diye kükredim "efendi ol. terbiyeli konuş benimle", sustu gitti.

"her allahın günü görüştüğüm adamsın. ne yazayım ben sana lan ateşli koala, ne yazayım. içim dışım sen oldun. bari burada rahat bırak beni" demek istediğim yazar....

gibi bir şey yazmayı düşünüyordum bu herif için taa ki iki gün önceye kadar;

uzun zamandır deliler gibi almak istediğim ama türlü aksilikler yüzünden bir türlü alamadığım, bunun üzerine üzüntüsünden yasını tuttuğum, karalar bağladığım, saçlarımı sakallarımı uzattığım yüzüklerin efendisi'nin tek ciltlik özel basımını bayram değil, doğum günüm falan değilken, "sus yeter ağladın, al şunu" der gibi bana vermiştir. sevinçten hangi şekle gireceğimi şaşırdım lan....

poşeti sallayarak karşıdan gelişi hala gözlerimin önünde; 10 kiloluk kitabı o poşette nasıl öyle salladığını düşünmekteyim.

duyduğum en muhteşem nicklerden, saygılar.
(bkz: dandik nickli yazarın hüznü)

kafası bi' milyon olsa bile, tanımadığı bir adam için gerekli olan giriyi saniyesinde bulabilen ilginç ve iyi izlenimler veren atik yazar.

o koala götünü kaldırıp da ağaç tepesinden inemiyo daha nası sikini kaldırıp da libidosuna kulak vericek..pöh pöh
eyvah edit: yazar olana asla ve katiyen ithaf edilmiş ya da gönderilmiş bi entry değildir..