atatürk farklı bir çocukmuş, diğer çocuklar koşup oynayıp birbirlerini pandiklerken, atatürk ellerini başına götürür uzaklara dalarmış... mesela bir gün mahallesindeki sıradan çocuklarla birdirbir oynarken, kendini bilmez bir çocuk "mustafa sıra sende eğilsene" şeklinde bir gaflette bulunmuş, atatürkse "ben eğilmem " diyerek ileride ne büyük bir lider olacağını cümle aleme göstermiş.
bir de karga hikayesi var tabi. boş zamanlarında savunma stratejilerini geliştirmek için dayısının tarlasını korurmuş küçük mustafa. heybetli bir karga sürüsü yaklaştığında asla korkmamış... stratejik bir karar vererek kızkardeşi makbuleyle birlikte tenekeler çalarak uzaklaştırmış kargaları. oysa bahse girerim bir napolyon olsa, bir lenin olsa korkudan altına sıçardı. daha ilk savaş deneyiminde bile çocuğu koymuş küçük mustafa.
ben anlatmıyorum bütün bu hikayeleri... milli eğitim bakanlığı ve sözde kemalistler anlatıyor. övülecek yüceltilecek özellikleri dağlara taşlara sığmazken, kargalarla olan münasebetinden bahsediliyor mustafa kemalin. bütün bu saçmalıklarla büyüyen türk gençleriyse, gözü açılınca ister istemez düş kırıklığına uğruyor, atalarından cebren ve hile ile uzaklaştırılıyorlar...
atatürk çocukken bile o kadar farklı, o kadar yüce bir liderdi ki. söz gelimi simiiiiit oynarken kendisini döven bir çocuğun ağzını burnunu kırmış, sırf bu davranışından dolayı mahalle esnafının takdirini kazanmıştı.
mahallede iki kavgalı çocuğu kafalarını tokuşturmak suretiyle barıştırması ise bugünkü "yurtta sulh cihanda sulh" ilkesinin temelini oluşturur.
atatürk saklambaçta hiç ebe olmaz, hem kurt olurdu. bu kurt olma durumu daha sonra kendisinde türklük bilincini uyandıracak, bugünkü türkiye' nin temellerinin atılmasına yardımcı olacaktı. sırf kendisine "ebesin" dediği için bir çocuğun burnunu kırıp daha sonra çocuğu salmış, merhametli kişiliğini bir kere daha ortaya koymuştu.
atatürk çocukken öylesine farklı bir çocukmuş ki;teknoloji denilen illet elinin altında olmadığı halde boyundan büyük işlere kalkışmış.altında da kalmamış.
misal gecenin sikinde tarihini,soyunu,sopunu bilmeden,nankörlük yapmadan,hiçbir şey üretmeden,üç kuruşluk aklıyla sağa sola sövmemiş.
onun yerine tarihten yola çıkmış,bulunduğu günün şartlarını değerlendirmiş,nereden gelip nereye gidiyoruz,gidebiliriz,çıkışımız ne olabilir demiş.
evet çok yorulmuş,çok didinmiş kendinden sonra gelenler, halkı,insanları hıyar gibi olmasınlar diye.
bazan yaptırımlar uygulamış.ama en çok insana inanmış.kahpe olmamış.yürekli olmuş hep.
resmi tarih masalları yazılsın diye bir çabası da olmamış.yalnızca ;''cumhuriyet fikri hür,vicdanı hür,irfanı hür nesiller ister'' demiş!
onca çilenin,onca acının ardından insan gibi yaşasın benim halkım demiş.
hayatı boyunca hiçbir şey üretememiş,üretebilecek kapasiteye sahip olmayanlar, kargadan yola çıkmış,herhangi bir söylemine sarmış, sonra günün birinde,süper(!) ironik kalemleriyle,o kelaynak zekalarıyla atatürkle,hatırasıyla kafa yapmışlar.ama sorsan onlar atatürk'le değil resmi tarihle ,kafa kırmışlar!
ne etik bırakmışlar ne de insanlığa dair herhangi bir kavram!
aslında çok fazlası var söylenmesi gereken ama çukur bile bir derinlik ihtiva eder çocuklar.
çukur bile değilsiniz!
edit:cemaat çocukları aynen beklediğim gibi süper hızla eksi butonuna basmışlar.en sevilmeyen eserim olmuş.emin olun cemaat çocukları ben de sizleri sevmiyorum.ve bu günler geçecek,meydan size kalmayacak!şimdi bıyıklarınızı inceltin,fazlasına ne aklınız ne de gücünüz yetmez!
bir gün atatürk her zamanki gibi sınıfta sudoku çözerken yanına matematik öğretmeni mustafa gelir ve atatürk hakkında ileri geri konuşmaya başlar. "senin ismin de mustafa benimki de mustafa" diyen öğretmeni atatürk "önce o eli indir" deyip susturur ve yıllar sonra meşhur olacak o lafı söyler, "ikimizin de ismi mustafa madem, senin ismin feytullah olsun". öğretmen bu duygusal anlara daha fazla dayanamayıp gözyaşlarına boğulunca, atatürk "soyadın da gülen olsun, hep gülesin" der ve tarihin akışını daha sekiz yaşındayken değiştirir.
hem asker hem siyasetçi olabilmesi.
vatanı sen mi kurtaracaksın sorusuna
evet cevabını yapıştırabilmesi.
insanüstü değildi atatürk, tam insandı. (bkz:
prof.ilknur güntürkün kalıpçı)
şu an yaşadığımız bu toprakları ona borçluyuz. hatta nefes almamızı bile ona borçluyuz.çocukluğumuzdan beri onla büyüdük. onun ileri görüşlülüğü, asaleti hep bizlere örnek gösterildi. onun hayatı ilkokuldayken bize ezberletildi. gözümüzde öyle bir insan canlandırdık ki çocukken bile düşünen, gençken bile anlamlı adımlar atabilen bir insan olarak beynimize kazıdık,yalan değildi tabi. yeri geldi çocukluğumuzdan utandık.o genç yaşta ülkesinin gidişatından memnun olmadığı için bu işe bir dur demek lazım diyip bileklerini sıvamıştı.biz yan gelip yattığımız için kendimizden utanır olduk.. onun üstün nitelikde olduğunu kanıtlayan görsel olay ise şudur: ilkokul 3. sınıf kitabında atatürk'ün hayatı anlatılır altda ise bir resim atatürk o meşhur doğduğu evin önündedir. çocukdur tabi ki. arkada tüm arkadaşları top oynamaktadır ama atatürk ise ellerini göğsünde kavuşturmuş,kafası yukarıda gözler hafif kısık ufka bakmaktadır.yani burda verilmek istenen tema atatürk çocukken bile olgundu yaşıtları ile oynamaz daima olgun bir çocuk gibi dururdu.
*şu sözü söyleyebilecek bir adam olması olabilir;
"büyük olmak için kimseye iltifat etmeyeceksin, kimseyi üstün görmeyeceksin,
hiç kimseyi aldatmayacaksın, ülke için gerçek ne ise onu görecek ve hedefe yürüyeceksin.
herkes sana karşı çıkacaktır;
herkes seni yolundan çevirmeye çalışacaktır; önüne sonsuz engeller yığılıcaktır;
fakat bunlara dayanaklı olacaksın.
kendini büyük değil, küçük bir hiç sayarak, kimseden yardım görmeyeceğine inanarak bu engelleri aşacaksın.
bütün bunlardan sonra da sana "büyük" derlerse söylenenlere gülüp geçeceksin"
bence bunu söyleyebilen bir adam, karakter olarak üstün özelliklere sahiptir.
