atatürk ü sevmemek  

(bkz: seni sevmeyen ölsün)

(bkz: atatürk'ü anlamamak)
(bkz: atatürk düşmanlığı)

atatürk'ün eylemlerini doğru bulmamaktan ileri gelmesi muhtemel bir tercih.

sevap olmadığı gibi günah da değildir. ama bir tabu haline getirlimiştir. atatürk mükemmel değildir. herkesin atatürk'ü sevmesini beklemek biraz saflık olur. zaten herkesin sevdiği insan kaypak insandır. oysa atatürk kendince doğru bildiği şeyleri taviz vermeden savunduğu için doğal olarak sevenleri ve sevmeyenleri olmuştur. beraber savaştığı silah arkadaşı kazım karabekir paşa savaş sonrası atatürk ile ciddi görüş ayrılıklarına düşmüş ve bir noktadan sonra yolları ayrılmıştır. tarihin kötü adamı rolü verilen enver paşa ile ataürk arasında ise hep bir saygı ve takdir olmuş. hangisinin atatürk'ü sevip hangisinin sevmediğini söyleyebilir misiniz?
körü körüne nefret veya sevgi yerine 'ben atatürk'ün x eylemlerini çok başarılı buluyorum ama y eylemlerini onaylamıyorum' diyecek samimiyet olmadıkça böyle saçma tartışmalar ve sınıflaşmalar hep olacak.

atatürk değil de asıl ondan sonra bu ülkenin başına geçmiş ve bu ülkeyi batırdıkça batırmış başkanların daha fazla sevilmeyeni olması gerekirken birşeylerin yanlış gittiğini düşündüren olay... her birey sevmeli, sevmeyen şerefsizdir gibi diretmeler yanlıştır, en başta atatürkçü düşünceye aykırıdır. sevilmemesine bu gibi etkiler de sebep olmaktadır.

toplumumuzda herkesde var olan bir önyargı burada da kendini göstermektedir. sadece nutuk'u veya sözlerini okumak bile onun bu ülkenin refahı için çalıştığını görmek için yeterlidir. bazı dindar insanların zannettiği gibi dine karşı değildir. o'nun tek bir amacı vardır; dini yanlış yorumlamalardan uzaklaştırıp, hurafelerin oluşmasını engellemek.

"milletimizin içinde hakiki, ciddi alimler vardır. milletimiz bu gibi alimleriyle iftihar eder. bu gibi alimlere gidin, bu efendi bize böyle diyor, siz ne diyorsunuz deyin. fakat umumiyetle buna da ihtiyaç yoktur. bilhassa bizim dinimiz için herkesin elinde bir ölçü vardır. bu ölçü ile hangi şeyin dine uygun olup olmadığını kolayca takdir edebilirsiniz. eğer bizim dinimiz akla mantığa uygun bir din olmasaydı mükemmel olamazdı, dinlerin sonuncusu olmazdı." diyen atatürk tür...

"her fert istediğini düşünmek, istediğine inanmak, kendine mahsus siyasi bir fikre sahip olmak, seçtiği bir dinin icaplarını yapmak veya yapmamak hak ve hürriyetine sahiptir. kimsenin fikrine ve vicdanına hakim olunamaz. vicdan hürriyeti, mutlak ve taarruz edilemez, ferdin tabii haklarının en mühimlerinden tanınmalıdır. her ilerlemenin ve kurtuluşun anası özgürlüktür." diyen de atatürk tür...

600 senelik osmanlı devleti o'nun yüzünden yıkılmamıştır. * osmanlı toprakları ingilizler, fransızlar, yunanlılar ve italyanlar tarafından paylaşıldığı ve türk halkını karadeniz de küçük bir toprağa yerleştirmeye çalıştıkları sırada yani ı. dünya savaşı bittikten sonra atatürk halkı uyandırıp, milli savunuşa geçmiştir. osmanlı imparatorluğunun başında çok büyük adamlar yer almıştır. saymakla bitmez... osmanlı deyince bazılarının hala dizleri titremektedir. atalarımın osmanlıdan gelmiş olması benim için gururdur. şu an kimse ama kimsenin, * babadan oğula geçen sistemi tasvip etmeyeceği ortadır. her başa geçenin de ülkeyi hakkıyla yöneteceği de düşünülemez. atatürk'ten sonra seçimle getirdiğimiz başkanlar bile yeri gelmiş onu oraya getiren halkı hiçe sayarak kendi bencilliklerini ön planda tutmuştur.

öncelikle onun düşüncelerine ne kadar sahip çıkıyor, ne kadarını hakkıyla anlıyoruz kendimize sormamız gerekir? kuru kuruya bir sevgiyle etrafta insanları inandıramayız. kaldı ki cumhuriyet döneminde, her ne sebeple olursa olsun istiklal mahkemelerinde yargılanıp infaz edilen veya sürgüne gönderilen kişilerin sülalesinden biri bile sırf bu sebepten atatürk'ü sevmeyebilir. zaten sen hakkıyla seviyorsan ve karşındaki de sana saygı duduyorsa ne önemi var ki... manevi baskı uygulayarak bir şey elde edilemez. bu gibi şeyler duymak veya görmek istemeyenler atatürk'ün şu sözlerini kendilerine ilke edinebilirlerse belki o zaman atatürk'ü sevdirmeyi başarabilirler...

"ben diktatör değilim. ben kalpleri kırarak değil kazanarak hükmetmek isterim."
mustafa kemal atatürk

"biz bir devrim yaptık.hocaları memnun edelim,islam alemini memnun edelim,her bölgeyi,herkesi memnun edelim dersek...amacımıza ulaşamayız.
idare-i maslahatçılar esaslı devrim yapamaz.bugünkü sefalet ve rezalet içinde esasen kimseyi memnun etmeye imkan yoktur.yurt imar edildiği gün,millet zengin oluğu zaman herkes memnun olur"

mustafa kemal atatürk

niçin yapıldığının bilimsel ve haklı bir açıklaması yapıldığında saygı duyulması gereken eylem.
tabi bu toprağın* çocuğu olup da böyle bir gerekçe icat edilebilirse.
bu gerekçenin kaynak listesinde kaynak kıçımdan başka bir şey yazıyorsa.

(bkz: oksimoron)

çetin altan'nın bir deyimi vardır ''sevmekle beğenmek arasındaki fark'' gibisinden.böylesi bir sözü ne zaman duysam, o cümle aklıma gelir. ancak çocukça diyebileceğimiz hasletlerini yenememiş insanların o gülünç durumlarının yansımasıdır bu atatürkü sevmek ya da sevmemek. çünkü bu iki fark arasından hareketle, nicole kidman denilen aktristi, sevmeyebilrisiniz ama o güzel değil beğenmiyorum demek abesle iştigal bir eşşekliktir. çünkü güzellik orantıların uyumu.

mustafa kemal atatürk bu ülkede ne yapmıştır, neyin savaşını vermiş, neyi başarmaya çalışmıştır? anka kuşunun küllerine; yüzyıllardır ezilmiş, sömürülmüş, kendi kaderine bırakılmış, benliğini unutmuş bir milletle beraber tekrar hayat verdikten sonra, anadolu'nun kavruk kırsallığının ortasında yeni bir devletin ilk temellerini atmıştır.
a'dan z'ye teşkilatını kurmaya çalıştığı bu yeni devletin temeli sağlam olsun diye, önce milletini uyandırmaya çalışmış; ankara'nın ortasında, sıtmadan göbeği çıkmış ezik insanlara mühendis, doktordan önce; düşünmeyi öğretsin diye, felsefeden tarihe, sosyolojiden diline üniversitelerine ilgili bölümleri açmıştır. düşünmeyi, tartmayı öğrensin zaten sonra herşey gelirdi.

sırf bazı osmanoğulları gibi saklana saklana değil, allah'ın bildiğini kulundan saklamadan içki içen birzat olarak hatırlayanlar; ''ne mutlu türküm diyene'' sözünden nem kapan, anti-milliyetçi! kürtçü' aydınlarla!, liberal piyasanın ''aydınlık yüzü'' kalemler ve hepsine tuz biber herşeyi sulandırmaya yeten, kraldan fazla kralcıların statükoculuğuna gıcıklanan, bilinçsiz halk birlik olup iki zıtlığa indirgeyebiliyor tüm yaptıklarını.
çiçek falına bakar gibi halkın atatürk sevgisi nabzı tutulacağına, mavi gözlü sarı saçlı bir dev hamasetinden vazgeçilip yaptıkları şu millete anlatılsa, beğenmek ve ardından insancıl yönü sevmek zaten kendiğinden olacaktır.

bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmanın normal olduğu bir coğrafyada; beğeni sahibi olmayanların sevgi sahibi olmamaları da ''anormal'' karşılanmamalı!

kendi kişiliğini,bağımsızlığını,özgürlüğünü,dilini sevmemektir.

herhangibirini sevmemek kadar doğaldır. ülkenin kurtuluşunu sadece ona bağlamak haksızlık olur, kahraman türk milleti, kadını çocuğu genci yaşlısı mücadele vererek kendini kurtarmıştır. atatürkün de payı vardır ama bütün olayı ona bağlamak insafsızlık olur. atatürkü sevmeyen sevmez, saygı duyulmalıdır. ha ben severim belki ama sevmeyene de sövmem.

sarı saçını, mavi gözünü diyerek bir dev ama sevme ve sevmeme ekseninde bir dev olarak gösterilmeye çalışılacağına, yaptıklarıyla ön plana çıkarılmaya çalışıldığında, yaptıklarından hareketle zaten sadece ''politikacı'' olmadığı anlaşılacak ve beğeni kaçınılmaz olacaktır. hangi yandan bakarsanız, o yönden görülürsünüz.

atatürk'ü sevmeyen çok insan olmuştur. illa ki de olur. ingiliz, amerikan ve fransız mandası isteyenler vardı. onları üzdü. saltanat kalsın diyenler vardı. onları üzdü. hilafet kalsın isteyenler vardı, onları üzdü. fes takıp şalvar giymek isteyenleri üzdü. "boş ol boş bol boş ol" diye karı boşamak isteyenleri üzdü. babasının mirasından kızkardeşine pay vermek istemeyeni üzdü...

biz atatürk'ün, galip gelenin, tarafında olduğumuz için diğer taraf bizim için yenik, bitik, sefil ve kötü gelecektir. atatürk'ü sevmemek için nedeni olan bu insanları anlayamayız.

bu insanların kendi hayallerinde bir türkiye geleceği vardı. onların hayalindeki türkiye varolandan daha aydınlıktır. ha onların istediği olsaydı hakikat ne olurdu hiç birimiz bilemeyiz. lakin atatürk, bu kişiler için türkiye'nin "muassır medeniyetler seviyesine" çıkmasını engelleyen kişi olmuştur.

ayrıca burada doğu ile batı arasında bir tercih yapılmış olması da bu duyguları körüklemektedir. doğu ile batı kavramları varolduğu günden beri durum budur. doğu batıyı, batı doğuyu sevmez. tercihini doğudan yana kullananlar da batılılaşmanın kayağını sevmez elbette. zira ülkeyi bok eden kişi olarak görürler onu.

kişinin kendi çıkarlarına ters düşmesinden kaynaklanan bir şeydir. normalde aklı başında türkiye cumhuriyetinde yaşayan bir insanın yapacağı davranış değildir.

ben icap ettiği zaman en büyük hediyem olmak üzere, türk milletine canımı vereceğim diyebilecek kadar eşsiz bir insanı sevmemek, bu ulusun özgürlüğüne ve bütünlüğüne kastı olan insanların yaptığı en büyük terbiyesizliktir.

atatürk'ün eserlerini sevmemek ile karıştırılmaması gereken sevgisizliktir.

zira önemli olan kişilere çok fazla takılmadan sistemin devamını ve refahını mümkün kılacak düzeni benimsemek ve sevmektir.

(bkz: ikinci cumhuriyetçilik)

ziyadesiyle mümkündür. doğaldır. atatürk ü sevmemek bu ülkeye bir ihanet değildir. atatürk'ü sevmediği için onun yaptıklarına saygı duymamak, karşı olmak, üstüste koyduğu taşları yıkmak,tarihi saptırmak ve bunu neden yaptığını bilmemektir sorun.yaşadığımız çağ kendi inandıklarına herkesin inanmasını bekleyen, inanmayanaların da inandırılması(!) gereken fikri hür(!) insanlarla doludur. maalesef bu topluluklara mensup insanların çoğu da inandıkları şeylerin geçmişini dayanağını çıkış noktasını nedenlerini sonuçlarını bilmezler. bir fikre saplantı halinde bağlanırlar ama nedenini bilmezler, okumazlar, objektif olarak araştırmazlar. türkiye cumhuriyetine mensup insanların atatürkü sevmek için çok nedeni vardır. sırf ben seviyorum ya da sırf çoğunluk seviyor diye değil. bugün sevmediğine dile getirebilen biri varsa dahi, onun sayesinde bu sözleri özgürce sarfediyordur. önemli olan aslında atatürkü sevip sevmemek değil, bir insanın onu neden sevdiği veya neden sevmediğidir.

aslında tartışılması oldukça yersiz bir durumdur. her hangi biri gözüyle bakamazsınız atatürke. her hangi biri değildir atatürk. sen, ben, sokaktaki ahmet, ayşe, fatma değildir. yaptıkları hakkında tartışma platformu kurmanın manası yoktur çünkü yaptıklarını beğenmemek için onu sevmemek içinatatürk kadar bu ulusu sevmeniz, bu ulusun bütünlüğünü herşeyden önde tutmanız gerekir. kısacası atatürk ü sevmemek için atatürk kadar büyük bir insan olmanız gerekir.

burda asıl konu atatürk'ü sevmek veya sevmemek değildir. sonuç olarak kimse kimseyi sevmek zorunda da değildir. burdaki meselenin aslı bilinçsizliktir. mustafa kemal atatürk'ün emperyalizme karşı açmış olduğu bu savaşımını kazanmasını kendilerine yediremeyen birtakım kişiler tarafından bilinçsiz bir kamuoyuna sanki bir diktatörmüş gibi gösterilmesinden kaynaklanan bir durumdur. böyle bir durumda atatürk'ü sevmelerini beklemek yanlıştır. bunu beklemek yerine bu insanlara atatürk'ün aslında ne kadar büyük bir lider olduğunu göstermek ve türkiye cumhuriyeti'nin bugünlere gelmesindeki devrimleri anlatılmalıdır. kamu bilinci bu yönde oluşturulmalıdır.

ülkemizi yönetenlerin, zamanında belli etmekten çekinmediği eylemdir.

*elhamdulillah şeriatçıyiz. (21.11.1994 milliyet)
*ben tekkeye değil dergaha gittim. (22.1.1997 gözcü)
*ata'ya saygi duruşunda sap gibi ayakta durmaya gerek yok. (12.5.1994hürriyet)
*10 kasım da yaygara kopartıldı. (14.11.1994 hürriyet)
*istanbul u medine yapacağiz. (akis) *
*butun okullar imam hatip yapılacak. (17.9.1994 cumhuriyet)
*ben istanbul un imamıyım. (8.1.1995 hürriyet)
*mayo reklami şehvet sömürüsüdur. (6.3.1996 hürriyet)
*cumhurbaskaninin imam hatipli olacagi gunler yakındir. (5.2.1996 akit)
*sarık operasyonu çok komik. (15.5.1995 sabah)
*yeşil (kaldirim rengi) medeniyettir. (25.6.1994)
*ben meclis'in dua ile acilmasindan yanayim. (8.1.1996 milliyet)
*imamlar da nikah kıysın. (9.5.1995 milliyet)

sayın (!) başbakanımız bunları söyledikten sonra, bize söyleyecek pek birşey kalmıyor.
(bkz: imam osurursa cemaat sıçar)

(bkz: tercih meselesi)

atatürk'ü kimler sevmez:
1) şeriat iterüüük diye yırtınan örümcek kafalılar
2)osmanlı hayranı olup yükselme devrine takılıp kalanlar veya saltanatın kalkmasından çıkarları etkilenenler
3)yapılan devrimlerle ülkenin geldiği/geleceği noktayı sindiremeyen çağdaşlık karşıtları
4)yapılan her yeniliği batı özentisi olarak görüp eleştirirken ülkenin daha iyi olması için bir çöp eklemeyen kımıl zararlıları
5)tarihi bilmeyen bildikleri okulda öğrendiklerinden ibaret olup ne malum bunların doğru olduğu diye burun kıvırıp sonra da doğru bilgi için en ufak bi araştırma yapmayan ergen tripliler
6)komünizm yerine demokrasi getirdiği için kızan bazı sol görüşlüler
7)ülke bütünlüğünü sağladığı için kıl olan bölücüler

8)tarihi çok iyi bilen ve en çok da bu yüzden atatürkten nefret eden vatan hainleri ve satılmışlar


tarihini bilen ve vatanını seven, okuduğunu algılayabilme yeterliliğe sahip ortalama bir türk insanı olmasına rağmen atatürkü sevmeyenler için ise yapabileceğim bir yorum yok...

(bkz: girinin kötülenmesinden gurur duymak)

akılla mantıkla ve duyguyla hiçbir bağlantısı olmayan vatanını millettini seven az yada çok bu topraklarda ömründen gün tüketmiş biraz tarih bilen hiçkimsenin taşımayacağı satılmışlık yaftası.
(bkz: aklını sikeyim)

atatürk'ü sevmek tipi için sevmek değildir. konu aslında gerçek anlamda sevip sevmemek de değildir. onu anlamak ve yaptıklarına duyulan saygıdır. bu da zorunluluk sonucu değil nutuk gibi okunması gereken kitapların adam gibi okunması sonucu içten gelen bir saygıdır. hissedilmeyedebilir ama "ben atatürk'ü seemiyom" seklinde dolasan bi insanın kendini camdan aşağı atmasını uygun görülen bir zihniyettir.