mekan : ankara / demet
zaman : atari salonlarının son demleri
kahramanlar : bir adet ibne abi, ve saf kardeş (ki bu benim)
sikko bir düğün salonunda ailecek bir akrabanın düğününe gidilmiştir. saat 10-11 civarıdır. o yıllarda henüz bir ortaokul bebesiyim henüz. neyse bu kadar bilgi yeter hikayeye dönelim.
a: abi
otk: obi two kenobies
a- olm gel
ali baba'ya gidelim.(bkz:
@2002692)
otk- olm babam görürse ağzımıza sıçar.
a- düğün bitmeden geri döneriz olm, kim anlıcak, gel sen.
otk- tamam, ama erken gelelim.
şeklinde bir kandırma diyaloğundan sonra yola çıkılır. mekana varıldığında tekken oynamaya başlayan biraderler zamandan ve mekandan soyutlanırlar.
jin kadama'lar,
king'ler
paul'ler ardı arkasına dövüştürülür.
aradan geçen yaklaşık 2(iki) saat sonra gençlerimizin omzuna bir el dokunur. tabi gerizekalı kardeşler 3. roundda oldukları için heyecanlıdırlar ve bunu pek önemsemezler.(baksana arkana m.na koduum,herifteki rahatlığa bak)
aradan bir 5 saniye geçmeden bu sefer aynı el kafalarındadır ve kafalarını birbirine doğru (saniyenin onda biri gibi kısa bir sürede)iteklemektedir. akabinde salon tok bir sesle yankılanır. gelen babadır ve ağzından çıkan ilk söz
eşşek heriflerdir. sonrası ise dinlenmemiştir veya hatırlanmamaktadır. ama ertesi gün anneden öğrenilene göre düğün bitmiş, salon boşalmış, babam
berserk mode'a geçişini tamamlayıp bizi aramaya başlamış.
uzun süre babadan habersiz tuvalete bile gidememekle sonuçlanan bir hikayedir bu. yaa. buda böyle bir anımdır işte.
(bkz:
sözlükte anı anlatmak)