atari salonu  

ismini dünyayı kasıp kavuran atari marka oyun makinalarından alan salonlar.

çocukluğumu aparkatlarla, alekspularla, finişimlerle, kombolarla, adokınlarla, oryukınlarla takas ettiğim mekan.

daha çok atarici olarak bilinen mekanlar

zamanında tüm paramı kaptırdığım mekanlar.bilgisayar icat oldu mertlik bozuldu.

yerini ps2 cafelerle internet cafelere bırakan mekanlar

jeton yerine düzletilmiş ataç da kullanılabilen ama yakalanıldığında sağlam sopa yiyeceğiniz mekan

küçükken işaret parmağımızın kireçlenmesine neden olan eğlence yuvaları..

emulatörün icadıyla geçmişte kalan maymun iştahlı jeton kıran.

eğer oyununuz kötü gidiyorsa üstte bahsi geçen pasaklı çocuklardan birkaçı muhakkak yanaşıp "bu bölümü geçeyim mi" teklifinde bulunurlar. peki daha bir önceki bölümü bitiremeyen şahıs daha zor olan diğer bölümde ne yapacaktır, bu da ayrı bir merak konusudur. evlere amiga girmesiyle ataricilere olan rağbet azalmıştır.

gürültüden insanın kafasını s.ken, karanlık amma ve lakin süper eğlenceli mekanlardır. buraya 2-3 arkadaş gitmek her daim daha eğlenceli olmuştur (rekabet ortamı hesabı). bunun yanında, "bu bölümü geçireyim mi" tipi sümüklü çocuklara bir kaç kez ayar verilirse pek bulaşmazlar idi, ancak fazla da çıkışmamak gerekir, çünkü celallenirdi bunlar birden etrafınızda büyük kardeşlerini falan bulurdunuz. neyse gene de süper mekanlardı, lastik top almak için biriktirilen paranın gittiği yerlerdi. bu tip mekanlara benzer olarak bir de langırt oynanan mekanlar vardı bu nitelikte, onlar da fena değildi.

(bkz: @724998)

"jetton var mı birader? jetton yoksa dışşarı!" gibi bir moderasyon mekanizmasına sahip komünite.

(bkz: atari salonunda oynarken anneye yakalanmak)

çoçukluğun geçtiğigi bütün oyunların ebesiyle altı üstlü olmuş bi bünyenin yıllar sonra uğradığında o zamanlar yeni gelmiş makinelerin şimdi ekranların titremesiyle yürekler burkulmuştur

street fighter, final fight, mortal combat, captain commando, cadillac and dinasorus gibi hayatımızın parçası olmuş oyunları hatmettiğimiz mekanlardır..

street fighter veya mortal kombat oynarken kesin biri gelir karşınıza jeton atardı.sonra atari salonunda jetonu bitmiş fakat ordan ayrılamayanlar etrafınıza toplanırdı.karşınıza jeton atan kişi yenilir tekrar atardı,yenilir tekrar atardı...bu konuda en zevklisi de mortal kombat'tı kesinlikle.
(bkz: finish him)

eve giderken zıplaya hopkaya aduket horyukey çekmeme neden olan özlediğim güzelim mekanlar.acaba istanbulda hala öyle biryerler kalmışmı diye hep merak ederim.

bilgisayar,amiga,playstation,...hiçbiri o ortamın tadını veremez
teknolojinin bu mekanların sayısını ciddi miktarda azalttığı için derin bir üzüntü taşırım.
atari salonlarına takıldığımız senelerde evlerinde bilgisayarda street fighter oynayan tipleri duyunca "ah ulan bende de olacak ki" derdim.ne büyük gaflete düştüğümü şimdi daha iyi anlıyorum.

bunların asıl adı arcade salonudur. ama atari olarak akıllarda kalmıştır. e nasıl kalmasın ki? jetonu attığın gibi karşına ilk çıkan yazı ''atari''. erkek çocuklarının bi dönem mabet olarak gördükleri kendine özgü jargonları olan güzel yer.

- geçemiyosan ver ben geçeyim!!!
- jeton ver yanına gireyim, yardım edeyim…
- bu hareketi biliyo musun? çekil göstereyim…
- bak burada fazladan bonus var dur alayım!!!

(bkz: tapınak)

arkadaşımın sahibinden dayak yediği yer. nedeni ise jetonu delip ip bağlaması ve ipli jetonu makinanın içine atıp oyun bittiğinde ipi çekip tekrar oynamasıydı. aslında bu türk zekasının 10 yaşındaki bir çocukta bile ne kadar üstün olduğunun kanıtıdır.

çocukluğumu adeta " siken " oyun salonları.

halen bulduğum yerde girip bir street fighter -ki herhangi bir versiyonu mutlaka bulunur- oynamadan geçmediğim salonlardır.

yerlerini hızla internet kafelerin aldığı mekanlardır.şu zamanlarda bir çok insanın bilgisayara sahip olması akabinde artık kafelerede sadece grup takılıp oynanmak için gidilen yerler olmaya başlamıştır.internet kafelerin vaadettiği en büyük şeylerden biri daha iyi grafikli oyunlar ve multiplayer olayı.

annelerin, eve saatlerce geç kalmış çocuklarını bulmak için baktığı ilk yerlerden biridir.


(bkz: kendimden biliyorum)
(bkz: anne bu bölümü geçeyim de öyle gidelim)