atari 2600  

televizyona bağlanan bir atari vardı 2 tuşu var üstünde başka bi olayı yoktu. dolu bir oyun vardı içinde, paso oyun ama amaçsız araba yarışları, bitmeyen uçak sürüşleri... ama ne değerliydi zamanında...

90lı yıllarda kasetlerinin bulunması iyiyce zorlaşmış olan konsoldur. home computer adındaki super mario'yu ihtiva eden daha gelişmiş makineler tarafından alt edilmiştir. ama anılarımızda hala yaşamaktadır. (bkz: fırk)

90lı yılların başında hayatımın baharında tanıştığım elimden birkaç yıl boyunca bırakmadığım daha sonra micro geniusa terfi ettiğim atari. içinde 150 küsür oyun vardı. 8bitlikti yanlış hatırlamıyorsam.

(bkz: hey gidi günler hey)

kumandalarının kollarını* her seferinde kırdığım* ve ağzım açık, dilim dışarda oyunlar oynadığım, ailemin neşe kaynağı ve kavga sebebi olmasını sağlayan alet. en sevdiğim oyun da tetris* ve de kurabiye yiyen bi oyun vardı, şu an reklamlarda bile var işte o idi.

(bkz: kara kutu)

namı diğer kara kutu atari. daha sonrasında micro geniuslar gamestarlar çıkmış bu da tozlu raflarda yerini alan eski bir oyuncak olmuştur.

grafik, 3d nedir bilmeyen, neandertal konsoldur. sevmediği oyunları "abi efektler kötü yeaa" diye niteleyen jenerasyon pek bilmez.

bademcik ameliyatı olduktan sonra annemle babamın bana aldıkları hediyedir bu muhteşem alet. hey gidi günler hey...

ilkokul sıralarındayken bir gün babamın kardeşimle beni oyuncakçı dükkanındabarbie bebek evi mi, yoksa atari mi diye zora sokup ve sonunda kendisini seçtiğim ilk göz ağrım, ilk erkekliğe adım atışım! *

- uleng eşşek kadar adam oldung halen atariynen oynuyon
+ baba ne atarisi ya xbox 360 bu
- anlamam ben eksbaksıynan bilmemneyinnen. verecem seni sanayiye. boş boş oturuyon. oynamayı da bilmiyong. hele ver bi costiği
+ (costik dedi ya of) al baba al
- eheh. ula ne güzelmiş bu amua koyduğum ehehehe. eskiden biz de oynardık olm bunnan dobişko vardı...
+ (lan baba siktin bütün oyun keyfimi şerefsizim)

stella vasıtasıyla halen eski tadını almaya çalıştığım kara kutu.

80'li yıllarda babam sayesinde sahip olduğum, başında nice keyif dolu saatler geçirdiğim, benim gibi fason üretim olan modellerine sahip olanların el altında fazladan joystick bulundurmaları gereken, o yıllarda konsepti ilginç bulan ebeveynlerin de çocuklara eşlik ettiği nostaljik oyun konsolu. en popüler oyunları river raid başta olmak üzere; pitfall!, pacman, air-sea battle, breakout, warlords olarak sıralanabilir.

benim gibi ara sıra o oyunların başında tekrar vakit geçirmekten keyif alacak olup emulatorle yetinmek istemeyenlere müjdeli haber; atari firması bu konsolu atari flashback ve atari flashback 2 adı altında yeniden piyasaya sundu, ben de babama hediye olarak aldım*. makul fiyatlarla ebay'den edinmek ve bilindik "ciyuuv ciyuuv" efektleri eşliğinde yeni rekorlara imza atmak mümkün.

zamanında tüm insanları (içlerinde babamın arkadaşları dahil) evimize toplatan, ancak onlardan fırsat buldukça oynayabildiğim çocukluğumun ilk atarisi. içinde 9999 tane oyun barındırdığını yazardı. eğer varsa koleksiyoncuları 82 yılına ait bir kasedi elimde bulunmakta. karşılıksız verebilirim. aynı zamanda isteyenlere de tüm oyunlarını emulatör dahil upload edebilirim.

türkiyedeki reklamı için

(bkz: http://www.youtube.com/...)

orginal reklamları için;

(bkz: http://www.youtube.com/...)
(bkz: http://www.youtube.com/...)

buda elektronikçiler için

(bkz: http://www.youtube.com/...)

kara kutuolarak da bilinen muhteşem alet.

bu aletin ilk oyunu uçak oyunudur ve "kol kırma/ oyun" oranı en yüksek oyunlardan biridir. tehlikeli bir oyundur. uçak benzinlik üstünden geçerken kolu geriye çekin, daha fazla benzin alıyorsunuz.

bir adet aldım ve 6-7 adet kol kırdım. hiç kutuyu almayıp sadece 6-7 kol alıp oturup onları tabak gibi kırsam aynı zevki alırdım sanırım. ama güzeldi lan.

bana joystick tamir etmeyi öğreten alettir. bozulan joysticlerin içini açarak kurcalar açık bir şekilde oynamaya devam ederdim hatırlıyorum. nasıl bir hırstı o. parmaklarım acırdı demirlere basmaya çalışmaktan.

ilkokul 3'deyken, "artık segam var!" diyerek parça pinçik ederek kırdığım alet. nitekim daha sonra da canım segamı, "artık bilgisayarım var!" diyerek parçalamıştım.

(bkz: kafama sıçim)

edit: küçük bir anımı eklemeyi de kendime görev bilirim.. bütün bir okul dönemi boyunca yaz tatilinin gelmesini beklemiş, böylelikle karnemi kaptığım gibi ailemin derslerden geri kalmayim diye sakladığı canım atarime geri kavuşacaktım. eve koşulur, titreyen ellerle atari tv'ye bağlanır ve space invaders açılır.. fakat o da ne?! o muhteşem adrenalin patlamasıyla joysticke öyle bir abanılır ki kol kırılır.. baba 1 haftalığına şehir dşındadır.. ankara'nın beyin yakan güneşinde maltepe pazarına joystick almaya gitmek için küçük geber marla singer yine fazla küçüktür. baba 1 hafta beklenir.. hazlar ertelenir.. küçük dünyamda büyük bir travma yaşanır.. bu adiliğini hiç unutamadım, unutamayacağım da adi küçük joystick!

annemin max. 2 saat oynama ambargosu yüzünden her oynayışımda zevkin doruklarına ulaştığım konsoldur. en bi meşhur oyunu pek tabii halk arasında "uçak oyunu" diye tabir edilen river raid'dir. annem evde yokken, babam ben ve kardeşimin deli gibi saatlerce oynadığımızı hatırlarım. konsolda 100 tane oyun olmasına rağmen çoğu oyun birbirinin varyantıydı sadece, renkleri filan değişikti. ayrıca geri dönme switchi olmadığı için ya kapatıp açılır, ya da yallah tazyik yeniden "çıkrt çıkrt" diye seri parmak darbeleriyle istenilen oyuna gelinirdi. bi de adaptör ısınması olayı vardı, kapatır soğumasını beklerdik. sanki lambalı tv mübarek. atari firması 2005 yılında atari flashback 2 adında içinde 40 tane eski 2600 oyunu olan, kaset desteği olmayan bir konsol çıkartmıştır; ilgilenen şahıslara.

(bkz: stella/@1468466)

bunların çakması satılırdı pazar'da.tabi o zaman adının atari 2600 olduğunu bilmiyoruz.sadede gelirsek,gerçekten çok zevkliydi bu alet.bi de bissürü oyunu vardı.karateka vardı mesela.f-1 race vardı.şu anda hatıryamadığım bissürü daha vardı.

şimdi millet playstationlarda sabahlıyo,wii fit'le kıçını eritiyo falan ama o eski alaetlerin zevki başkaydı.*