ing. (bkz:
pulsar)
atarca, güneşten çok daha kütleli yıldızların
süpernova patlamalarıyla yokoluşları sırasında çöken ve son derece yoğun merkezleri olan
nötron yıldızlarının özel bir türüdür.
süpernova patlamasından önce merkezdeki nükleer tepkimeler demir senteziyle sona eriyor. yani tümüyle demire dönüşmüş olan merkez daha fazla enerji üretemeyerek,
kütleçekiminin baskısıyla çöküyor ve demir atomundaki
protonlar
elektronlarla birleşerek
nötrona dönüşüyorlar. çöküş sonunda bir güneş kütlesinden daha fazla kütleye sahip olan ve büyük ölçüde nötronlarla ince demir bir kabuktan oluşan merkezin boyutları, 20-30 km çaplı bir küreye kadar küçülüyor. çöküş sırasında yıldızın taşıdığı
açısal momentum, tıpkı kollarını vücuduna dolayan bir buz patencisinde olduğu gibi artıyor. çöküş,yıldızın
manyetik alanının şiddetini de dünyamızdakinin milyarlarca, hatta trilyonlarca katına kadar çıkarıyor ve yıldız çevresindeki ortamdan aldığı yüklü paçacıkları (çoğu kez bir eş yıldızdan çalınan gaz) manyetik kutuplarında dışarı atıyor. nötron yıldızının manyetik kutupları, coğrafi kutuparından yani dönme ekseni kutuplarından biraz farklı yerde olunca (çoğu gökcisminde ve dünyamızda da olduğu gibi) manyetik kutuplardan çıkan ve çoğu kez
radyo dalgaları biçimde yaylına ışınım, dönme ekseni etrafında bir halka çiziyor. bu halkanın bir noktası eğer bizim görüş açımızla kesişirse, noktanın görüş çizgimize geldiği her seferde bu ışınım yeryüzünden saptanıyor ve sonuçta yıldız, çok düzenli aralıklarda
elektromanyetik dalga atımları (
pulse) yayan bir kaynak olarak algılanıyor.
kaynak:
bilim ve teknik sayı/459