asmolen döşemede bütün espri dişleri birbirine ziyadesiyle yakın
nervürlü döşeme imal etmektir. yapının görsel özelliklerinin bozulmaması için de her bir nervürün arası asmolen denen sallama tuğlalarla doldurulur. yani aslında asmolenin varlığı (görsel değil, teknik olarak bakarsanız) sadece döşeme altında düzgün bir görüntü vermektir. üzerine fileli alçı sıva veya benzeri bir kaplama yapıldı mı işlem tamamlanmış ve villalarımızın son kullanıcısına kirişleri diş yapmayan bir tavan görüntüsü verilmiş olur. lakin asmolen döşemelerde kirişler "yatık kiriş" olup alalet momenti düşük elemanlarca teşkil edilmişlerdir. hal böyle olunca sadece kiriş atalet momentinden hareket edilirse klasik çerçeve çözümü sıçar; ya çerçeve çözümde döşemede etkili tabla genişliğinin ve eleman rijitliklerinin yeniden yorumlanması gerekir, ya da günümüz kolay yöntemi olarak "baba yea, sta4 hesaplıyo yea" denir ve işin içinden çıkılır. kimileri de mantar döşeme kabulü ile çözüm yapar (böyle bir çözüm yapmadığım için detay kriterlerini bilmiyorum, affola).
asmolen döşemelerin en büyük avantajı kalıp işçiliğinin çok kolay olmasıdır. eğer hazır bükülmüş donatı alınırsa demir işçiliği de bir nebze kolaylaşır. yani projesine göre imali ucuza gelebilir. gülmeyin ama astarı yüzünden pahalıya da gelebilir. kısacası tercihin projenin durumuna göre yapılmasında fayda var.