asabi  

mfö tarafından bir mazaret olarak görülen duygu.

(bkz: mazeretim var asabiyim ben)

gözcü gazetesinin birtakım şeylere çok sinirlenmiş eki

dışardan, (karşıdan), gıcık görünen asabi insanlar aslında sergiledikleri yırtıcı tavırların tam tersine (inanılmaz derecede) kırılgandırlar. saman alevi gibi harlayıp sönen asabiyetlerinden sonra, karşı tarafı haksız yere kırmış olmanın vicdan azabını (doyasıya) çekerler. bakınız, mfö bile "affet beni, kırdım istemeden" demektedir.
bu yüzden asabi insanlar sizden özür dilediklerinde samimiyetlerine inanın.

kendilerine zararı: sık yaşadıkları öfke nöbetleri an ve an kendi sinir sistemlerini ve akabinde kaslarını germekte, fiziken de gergin hissetmelerine yol açmaktadır.

asabi insanların gerçekten de mazur görülmesi, kimi zaman affedilmesi gereken kişilerdir; zira o kişinin yok edemeyeceği mizacıdır asabiyet. ne kadar dengelemeye çalışırsa çalışsın, budur...

olur olmaz şeylere alışılmışın üzerinde abartılı şekilde kızan. bu tipler çok kızarlarsa ellerine ne geçerse sağa sola ve hatta kendisine bile zarar verecek şekilde fırlatırlar. buna dilimizde sinirlide denir.

nick olarak alınırsa otisabi fenomenini yerle bir edebilecek nick potansiyeli olan söz.

sinirli insan demektir.

bu insanlar asabiyeti zamanla kabullenip gerektiğinde kullanmak üzere bir silaha çevirirler. tıpkı depresyondakiler gibi; dilediklerinde mazeret olarak öne sürebilirler.

sonradan olunabilecek bir şey. hayatının çok büyük bir bölümünü sakin geçirmiş olan bir insanın bile dönüşebileceği durum. davranış mottosu "artık dayanamıyorum" olan insan. en ufak bir şeye bile öfkelenebilen sorunlu adam. normal konuşamaz insanlarla. bir nevi suçluluk duygusu sonrası anksiyete.

bu sabah bir iş arkadaşımca yargılandığım sıfat. evdeki özel bir konudan dolayı "gerzeklerle kala kala ben de gerzek oldum" demem üzerine "evet deliyayla bir de çok sinirlisin, dün bişi oldu deliyaylaya verelim yapsın dedik biri ordan aman şimdi bağırır boşver dedi" diyerek aklınca bana laf sokmuştur. konu, içinde bulunduğum sıkıntım bitince ben de köpek alacağım dememle açıldı. köpek bakmanın kolay olduğunu sandığımı ve benim köpek bakamayacağını söylemesi üzerine beni daha ne kadar tanıyorsun ilk defa köpek bakmayacağım demem ve bunu agresif bir ses tonuyla söylememden dolayıydı. "ayrıca yarın gidip alacağım demedim şu durumları bir düzeltsem ben de almak istiyorum! dedim" dedim. sürekli çocuk yerine koyulmaktan patlamıştım çünkü.

bir insanı heleki sakin bir insanı zıvanadan çıkaracak kadar aptalca yaklaşır ve bu dosyaları sıraya dizeceksin cümlesini defalarca söylerseniz, daha önce defalarca yapmış olduğu bu basit işi yine yine her verişinizde bak bunları böyle böyle yap emi derseniz o kişi kim olsa sinirlenir. tarih sırasına göre dizilmesi gereken bir yığın dosyayı önüne koyarken hayvanlaşırsanız, sanki daha önce verdiğinizde yapamamış gibi, bırakırken bunlar böyle yapılmalı diye aşağılarsanız, alt tarafı faks çekilmesi gereken bir evrağı verirken nasıl fakslanması gerektiğini her ama her defasında anlatırsanız delirebilir bile. tamam benden önceki elemanları biraz safcanaymış ve çok çekmişler ama ben burada çalışalı bir yıl oluyor kardeşim. şimdiye dek bir tane hatama rastlamadığınızı ve çok şükür sorunsuz çalıştığınızı söylemiyor musunuz? şimdi gel de sinirlenme. son günlerde artık iyice kafayı çizdirmiş biri olarak verilen işlere yapılan o sonu gelmez açıklamalara tepkiyle tamam biliyorum, tamam yaparım diye çıkıştığım anlar olmaya başladı.

bir insanı sinirli olarak adlandırmak için önce onu neyin ve/veya kimin sinirlendirdiğine bakmak gerekir. genel hali sinirli olmayan birini karşısındaki insanın davranışına bakarak değerlendirmek gerekir.

çalışma saatlerini zehir eden çalışma arkadaşıdır.

(bkz: sinirli)

bir kedinin iç dünyasını anlatan oky saheseri.
(bkz: sinirli)

bu hafta uykusuz da dumura uğratmış oky köşesi.
çizerini bi öpmek lazım.

not: köşenin adı sinirli ama ısrarla asabi başlığına yönlendiriliyoruz, çok sinirleniyoruz.