|
|
- arturo bandini ve fante'nin yaşam öyküleri birbirleriyle paralel gider aslında, buradan yola çıkarak da fante'nin kendisini anlatmak için arturo bandini ismini kullandığını söyleyebiliriz, evet tıpkı bukowski'nin yaptığı gibi.
- jhonn fantenin acınası karekterilerinden birisi. jhonn fante'nin "toza sor" kitabında, yazar olmak uğruna (hatrı sayılır bir durum) otel odalarında çürümekte olan kişi. los angeles'ta mojave çolünün sıcaklarını iki şişe süt çalarak geçiştirmeye çalışan ve fareye verecek portakal kabuğundan başka birseyi olmadığı halde aşık olmaya bile vakit bulabilen bir kişi aslında..
- john fante'nin kitaplarında kullandığı takma ismidir. arturo bandini esmer ve kendini beğenmiş bir karakterdir. bir otel odasında yazılarıyla hayata tutunup büyük bir yazar olmaya çalışan gençtir arturo bandini. ask the dust adlı kitapta* en büyük hayali los angeles'a gelip yazar olduktan sonra güzel bir sarışınla evlenmektir ama kader karşısına camilla'yı çıkarır(çünkü camilla esmerdir).hatta kitapta camilla ile tanışması bir cafe de geçer ve kitabın en eğlenceli bölümleride orası denilebilir.kitap zaten akar gider ve badininin yerinde olmak isteyebilirsiniz. çünkü kitap içinde hem mizah hemde dram barındırır ve kitap ta bu ikisi arasındaki geçiş gerçektende harikadır. john fante'yi farklı kılan arturo bandini üzerinden kendi mizahını ortaya koymasıdır. ama bunun için önceki yazarlardan beslenmiştir fante. mesela bir otel odasında yazar olmaya çalışan genç modeli aslında ilk defa knut hamsun'ın kitaplarında görülür* sonra john fante(arturo bandini) ve bandiniden etkilenen charles bukowski de henry chinaski karakterini bulmuştur.kısacası arturo bandi'ni tanımak için öncelikle "toza sor" okunmalıdır.
- ne kuş ne de balık...
- charles bukowski birlikte yaşadığı sevgilisine şöyle dermiş:
"bana or..pu çocuğu deme! bandiniyim ben, arturo bandini!"
(bkz: ask the dust)
- john fante'nin bizzat kendisidir bandini. biz sözlükte kendi başımızdan geçen olayları nasıl ki bir başkasının başından geçmiş gibi, "bir arkadaşım anlatmıştı" şeklinde ya da 3. tekil şahıs rahatlatıcılığında anlatıyorsak, fante de bütün hayatını bandini kimliğine bürünerek anlatmıştır.
bandini süper bir kahraman değildir, bandini kusursuz erkek değildir, bandini sizi vergilerinizden kurtaramaz ve ki hatta bandini, kendi kendisini, kendinden dahi kurtaramaz, o hepimiz gibi birisidir, basit şeyler anlatır, büyüleyici sözleri yoktur, ot içer bandini, duman olur bandini, yazar olmak ister bandini, büyük senaristlerin arasında gezer ve bocalar, kaybolur, çünkü rol yap'a'maz bandini, o gerçek bir tutunamayandır. şatafatlı laflar etmez.
köpek besler bandini, köpeği bacağını ısırır gene de köpeğini sever bandini. o sizden birisi değildir; çünkü bandini, ne şeytanı sever, ne de ondan nefret eder, o arafta sıkışmışlardandır. sizden birisi gibi gözükür bandini ve hatta bazen evlenir, turgut özben olur, ama gene de sizden değildir o.
siz aykırılıklardan, geleneklere karşı düşmekten utanırsınız, oysa ki bandini bağıra bağıra söyler de durur; "ben yaşamış en büyük orospu çocuğuyum!"
işte bu kadar basit. bandini olmak budur. biraz biraz george costanza olmak, biraz biraz yaralanmış olmaktır o. çoğu kişi onu toza sor'dan ibaret sansa da, o aslında çölde esen koce bir kum fırtınasının ta kendisidir.
- minik köpek güldü ve çoktan yitip tepeler'in, aklı havada, kaybetmeye liste başı girmiş yazarı.
otel odasındaki sefil hayatını, yayımlanan bir öyküsünden kazandığı parayla bile değiştirmeye çalıştığında, üzerindeki yeni giysilerle rahat edemeyen ve eskilerini giyen bir anti kahramandır bandini. portakal yiyerek beslenir. parası olduğu zaman -ki bu çok rastlanılan bir durum değildir- markete girip portakal değil de bisküvi aldığını gören bakkalın şaşırmasıyla zafer yaşayan bir baştan kaybedendir. savurduğu kitap, sevemediği camilla, gidemediği orospulardır bandini.
|