arkadaşın elbiselerini ödünç almak  

genellikle yurtta* kalan öğrenciler yapar bunu. bir arkadaşın üzerinde güzel bir elbise görülür, 'abi ver şunu da bi gün giyem' denilir. arkadaş verirse elbiseyi, giyilir böylece ego da tatmin edilmiş olur. o elbisenin aynısından almaya da gerek kalmaz. zaten gidip aynısından almak pek hoş olmayacağı için ödünç almak iyi bir yoldur.

bir de izin istemeden elbiselerinizi giyenler vardır. bu sinir bozucu bir durumdur, elbisenizi arkadaşın üzerinde gördüğünüzde kısa süreli bir şok yaşayabilirsiniz.

- abi kazak güzelmiş, de aynısından benim de var!
+ ahah, seninki lan bu.
- ?? çıkar lan şerefsiz.

tabi başkasının elbisesini giymeyi veya başkasına elbise vermeyi istemeyen, sevmeyenler de vardır. onlarda sonuna kadar haklıdır. ama yurtta veya öğrenci evinde kalanlar bilirler, bazen çok işe yarar ödünç elbise, hatta hayat kurtardığı bile görülmüştür*.

asla geri vermemekle tamamlanacak hareket.

arkadaşın donunu ödünç giymeye kadar gidebilecek dumurdum durumdur.

(bkz: aman diyim)

biz buna okuldayken "ags" derdik, arkadas giyim sanayi. hatta bir ara birbirimize "bunu nereden aldın, markası ne ?" gibi sorular yerine, "bunu kimden aldın?" sorusunu sorup, "haftaya/yarın/akşama ben alayım yaa" gibi isteklerde bulunurduk.

'arkadaşlar ne içindir hacı?' durumudur. tabi bunun için biraz yakın olmak lazım, zira elbiseye bir şey olursa bir daha isteyememe durumu olabilir fakat, vıcık vıcık bir ilişkiniz varsa enseye tokat döte parmak olayı hakimse ilişkinizde, elbisede ufak veyahut büyük bir hasar varsa 'aaa pardon yaa, farketmemişim, aman ne olacak gerçi, benden önemli midir yani alt tarafı elbise' diyebilirsiniz. çünkü bilirsiniz ki size kızsa da yine verir başka bir elbisesini, nasıl olsa birgün de onun size işi düşecektir.

ya da şöyle bir vaka da meydana gelebilir, gıcık olduğunuz bir sözde arkadaşınız vardır ve birgün gardırobunda çok güzel bir elbisesini görürüsünüz, 'hmm bu elbise benim olmalı, hem ona yakışmaz ki, tam benlik' diye hain hain düşünürsünüz içinizden' gün gelir ödünç alırsınız o taptığınız elbiseyi arkadaşınızdan, akabinde alakasız bir olaydan aranızda cıngar çıkarırsınız, bir daha onunla görüşmezsiniz, elbise de size kalır. tabi istemezse. istemez ama, üşenir almaya, size de elbisenin sefasını sürmek kalır.