arkadaşım şeytan  

80'li yılların fantastik türk filmlerinden bir tanesi. yönetmen atıf yılmaz. başrollerde mazhar alanson henüz yeni bitme, idealist bir şarkıcı rolünde. ali poyrazoğlu şeytan (the devil) rolünde. filmi izleyen herkesin ufku açılıyor inanın. bir türk filmi nasıl olur da bu kadar birçok noktaya parmak basayım der iken düştüğü durumun farkına varamaz. mazhar alanson'un doldum doldum şarkısı filmden sonra insanın direk diline dolanıyor. ali poyrazoğlu'nun şeytanla ilgili her türlü espriye, şakaya "burdayım lan ne arkamdan konuşuyon" tavrı insanı güldürebiliyor. filmdeki efektler bambaşka. tanımlayacak kelime bulamıyorum bunlar için. kesinlikle izleyiniz. o şarkıcı oyuncakları, lir çalmalar, yumurta içine ruh saklamalar....allah'ım allah'ım.

eğlenceli ve biraz farklı bir faust uyarlaması.

döneminin bu kadar önüne geçen başka bir türk sineması yoktur kanaatindeyim. mazhar alanson'un şov yaptığı, ali poyrazoğlu'nun döktürdüğü bir atıf yılmaz şaheseri.

geçen gece saat 4 civarı uyanıp da sinematürk kanalında görünce "ananı..." dediğim ve ertesi gün gireceğim sağlam sınava rağmen tekrar izlediğim film.

rastgelindiğinde kaçırılmaması gereken ironik türk filmi. şeytan rolündeki ali poyrazoğlu'nun yumurtaya üfleterek ruh satın alma tekniği dikkat çekicidir. bir yerlerde birilerince sarfedilen "şeytan kulağına kurşun" sözlerinden muzadarip kulağının ağrıması ise hoş bir ayrıntı...

film saçma ama sondaki verdiği mesaj o zaman için bile muhteşem.

88 yapımı bir film olmasının yanında, ali poyrazoğlu'nun ses tonu ve mazhar alanson'un mimikleriyle renklenmiş film.

sağda solda pentagram ikonu görünce kılişeler içinde boğulur gibi oluyoruz.

peki şeytanın suçları nelermiş:
arabesk müzik
anarşizm
uyuşturucu
alkol
vs. vs...

filmin başında mazhar alanson ile ali poyrazoğlu'nun karşılakştıkları yer, beyoğlu'nda danışman geçidinin sonunda yer alan avlumsu yerdir, bugün antin kuntin tiplerle dolmuş olmasına rağmen hala çok enteresan bir havası vardır oranın. ayrıca hep böyle sev adlı şahane mfö şarkısı da filmde ara ara çalar. mazhar alanson'un ilk sinema deneyimidir ve çok başarılı olmuştur, daha da başarılı olduğu ikinci filmi ise her şey çok güzel olacak'tır.

ortalama bir sinema seyircisi olarak beni rahatsız eden tek yönü seksen döneminde arabeskçi şarkıcılara çekilen filmlerde olduğu gibi araya alakasız olarak şarkılar girmesi ve klibimtrak sahneler geçmesi. belki böyle düşünmemde mfö'yü sevmeyişimin bir etkisi vardır, ya da atıf yılmaz bilinçli bir tercihle mfö'yü başarısız popçu kılığına sokmuştur.
bunun dışında oldukça eğlenceli ve ilginç bir film, izlenir.

şeytan'ın lavinya ile görüşme sahnesinde lavinya'nın neden artık ruhların insanları yönetmediğini açıklarken şeytan'ı komik sesler çıkaran aletlerin olduğu bir odaya sokması ve alenen finans kapitalizmin tanımını yapma sahnesi zamanın olanaklarını düşününce gerçekten başarılı olan film. lakin sinematografik olarak bu sahne pek bir özellik taşımasa da lavinya'da somutlaşan "şeytan öldü yaşasın kapitalizm" vurgusu olmuş olan film.

bu sabah türkmax'da yayınlanan, 80'li yılları( gençlik günlerimi) de giyim ve davranış örneğiyle anımsatmış bir filmdir ayrıca. güzeldi kervan plak, kaset dönemleri falan.

şeytan her zaman kendine bir yandaş arar, insan da şeytana uymak için bahane.. bunların sonucu olarak da şeytan ve insanın arkadaşlığı doğar.

fani: off off sıkıldım bu hovardalıktan. artık hayatımı düzene sokmalıyım..

şeytan: bırak bu düzene sokma olaylarını. daha gençsin, hayatını yaşa

fani: sen kimsin be bilader! sana kim yorum yap dedi ?

şeytan: ben şeytan'ım. senin de bunu istediğini biliyorum. gel bırak kendini bana

fani: yavaşşşş ! nedemek len o bırak kendini filan! kendimi sana bırakcam ha ! ne sandın sen beni.. ben senin bildiğin fanilere benzemem !

şeytan: hayatını düzene sokma, devam et böyle, gez toz eğlen.. sonrasında bir kağıt mendil gibi kenara fırlat hatunları. taktık bu!

fani: şeytan gibi adamsın len, az şerefsiz değilsin ha, kaç hatunun günahını aldın kim bilir!

şeytan: ohooo kim bilir kaç tane! hiçbiri için de pişman değilim .

fani: yazık ulen sana şeytan dedik yolundan yürüdük zerre kadar delikanlı değilmişşin. düşünsene bi; sen insansın şeytan denen bi kaypak cıkıyo: "onu yapma bunu yap , sen onu yapıyon ama " gibisinden sürekli cümleler kurup aklını celıyo. üzülmez misin hiç! şeytan olmayı öğrenmişin de insan olmayı, empati kurmayı öğrenememişsin yazıklar olsun!

şeytan: ağır konuşuyosun gardaş. ama ben bunların hiçbirini isteyerek yapmadım. her şey vazife içindi .

fani: bırak len vazife filan yapmasaydın, zorla mı yaptırdılar ?

şeytan: aslında kimse zorlamadı. ozman çok heyecanlı ve komik geliyordu ama senle konuştum ve düşüncelerim tamamen değişti ' çok pişmanım '

fani: son pişmanlık fayda etmiyor aslanım . atı alan üsküdarı geçti

şeytan: abi yok mudur bi oluru ?

fani: maalesef

şeytan: abi ben bu utançla yaşayamam gidiyorum ;

fani: sana git diyemem ama kal demek de gelmiyo be içimden kardeşim . sensiz bir yaşamda herkes daha mutlu olacak, daha sağlıklı düşünecek, yolun açık olsun..

şeytan: eyvallah ..