belli ortak paydada iki tarafın da yaşayabileceği hazzı aldığı anda birbirlerine koydukları isim. gün geçtikçe elde etmenin neredeyse imkansıza doğru yakınsadığı bir tür fonksiyon, belirsiz integral.
küçükken mahallede top oynadığım her insan, ilkokulda beraber resim çizdiğim her insan, lisede beraber takıldığım her insan, üniversitede ise tanımlayamadığım birtakım insan.
hiçbir canlı yoktur ki yalnız yaşayabilsin, varlığını uzun süre yalnız sürdürebilsin. koloni şeklinde yaşayan bir grup ufak canlılardan dahi birini kopartıp yaşayabileceği maksimum ortamı yarattığınızda fazla uzun yaşayamadığına tanık olursunuz.
o halde bu yönden arkadaşlık bir
mutualizm örneği teşkil etmez mi?
düşünün bakalım yanınızda kendinizi huzursuz ettiğiniz bir arkadaşınız var mı? yanınızdayken sıkıldığınız, bayıldığınız, kendisinin size uymayan davranışları karşısında arkadaş olabildiğiniz bir insan evladı mevcut mu? mevcutsa bu sizin arkadaşınız mı?
o halde zaten arkadaşım olan insan sevgi beslediğim ve kendisine kendimi yakın hissettiğim bir kişidir. yalnızlığımı soğutan bir tür buz çeşididir. aynı şekilde ben de onun yalnızlığını soğutan bir tür buz çeşidiyimdir. sırf yalnızlık mı peki? değil tabi ki. buna ek olarak beraber zaman geçirirken bilumum aktiviteden haz alabildiğim insan tipidir. tabi bu benim görüşüm. eskiden meşe, çam gibi sıfatlarda arkadaşlar da edindim. fakat bir süre sonra ağaçlara olan zevkim azaldı ve bu kişileri ormanda tek başlarına bıraktım.
zaman zaman kimilerce
kommensalizm olarak da uygulanan arkadaş tipi. bazı insanların düşüncesine göre karşıdaki sana hiçbirşey yapmasa, hiç kılını kıpırdatmasa, seni sallamasa, yoldan önünden geçsen selam vermese dahi bu kişi onun arkadaşı oluyor, "canım arkadaşım benim" diyor. e bana giren çıkan yok, sadece garip geldiği için paylaşmak istedim.
