aristokrat proleter  

bir de küçük burjuvaya özeniyorsa tam da beni tanımlayan sınıfmış bu. emeğini satan ama kendi işini kurup köşeyi dönme sevdalısı, kapitalist düzenin nimetlerinden az buçuk yararlanan ve kendini burjuva sanan proleter. kavramı ilk duyduğumda nedamet getirdim. artık hayata ve kendime daha farklı bakıyorum.

yoğun istek üzerine açıklama: hani amerikan filmlerinde görürüz ya, beyaz ailenin yanında yaşayan, diğer köleler gibi barakada değil de onların yanında kalan ve kendini içten içe beyaz gibi hisseden onlar gibi giyinen, davranan ve onlar gibi olmak isteyen zenci uşaklar vardır. işte aristokrat proleter de bu zenci uşağın marksist versiyonudur. şehirli proleterdir. öyleymiş yani. ben devrimci arkadaşlarımın yalancısıyım valla.

(bkz: peki zeki müren de bizi görecek mi)

"one of the chief causes hampering the revolutionary working class movement in the developed countries is the fact that because of their colonial possessions and the super-profits gained by finance capital, etc., the capitalists of these countries have been able to create a relatively larger and more stable labour aristocracy, a section which comprises a small minority of the working class. this minority enjoys better terms of employment and is most imbued with a narrow craft minded spirit and with petty bourgeois and imperialist prejudices."

demiş lenin işçi aristokrasisi hakkında. (http://www.mltranslations.org/us/rpo/classes/classes2.htm) dediğim gibi konuya hakim değilim, ama wikipedia'da bile işçi aristokrasisi diye bir başlığın varlığı bana teorik olarak yetiyor şimdilik: http://en.wikipedia.org/...