|
|
- bursa'ya bağlı, uluabat gölüyle çevrelenmiş, kıyıya köprüyle bağlanan bir ada üzerinde kurulu çok sevdiğim köy. liseden resim hocam gül ılgaz düzenlediği organizasyonlarla burayı sanat parkına dönüştürmeyi planlıyor. geçen yaz birçok gönüllünün katılımıyla evlerin çoğu boyanmış. bu sene daha farklı bir çalışma yapılıyor. 15-30 ağustos ve 1-15 eylül olmak üzere iki dönemde köye türk ve yabancı sanatçılar davet ediliyor. ilk dönemde asistanlık yapmış biri olarak, işte izlenimlerim, sözlükte ilk kez!
ilk dönemde 11 sanatçı ve 4 asistan görev aldı. ikinci dönemde 10 başka sanatçı katılacak. sanatçılar 15 günlük süre içinde köye en az bir eser bırakmak için çalıştılar. asistanlarsa “ne iş olsa yaparız abi” tadında ellerinden geldiğince yardım ettiler, boya, zımpara yaptılar, malzeme tedarik ettiler vs.
pınar yeşilada’nın kilden adamlarıyla tabletleri, roş’un bilgisayar kasalarından heykelleri, resimleri, cd perdesi, burcu arısoy’un devasa balıkçı botu izleri, hande varsat’ın balık ağından turnası, orhan karakaplan’ın boyadığı kapıları, mehmet ali uysal’in ağaç gövdesinden kadın heykeli, volkan aslan’ın kumaşlardan yaptığı asması, kanada’dan shirley wiebe’nin balık ağı ve misina kullanarak yaptığı enstalasyonlar ve telden çantaları, meksika’dan vanessa garcia’nın köprüye balıkçılara ithafen yazdığı “her gidiş aynı zamanda bir dönüştür” yazısı, almanya’dan irene anton’un balık ağından enstalasyonu, ingiltere’den alina gavrielatos’un ağaç kütüklerinden yaptığı mitolojik öğeler içeren heykelleri köye bırakılan eserler oldu. kullanılan malzemelerin çoğu buradan elde edildiği için eserler köyle uyum içindeydi. proje yakında basında da yer bulacak. sanatçılar ve eserlerle ilgili ayrıntılı yazılar yayınlanacak.
çalışmaktan bitkin düştüğümüzde çay getiren teyzeler, gece yürürken eşlik eden köpeğimiz zeytin, en uzak yerin 15 dakikalık yürüyüş mesafesinde olması, şalvar, her sözü dikkate değer 88’lik asri süleyman, yüzyılları devirmiş ağlayan çınarıyla artık köyüm dediğim, güzel insanlarla tanıştığım güzel yer.
|
