eski mısır ölüler tanrısıdır.gövdesi insan,başı çakal veya vahşi köpek şeklinde ve kuyruğu çalı biçiminde kutsal bir hayvan olarak tasvir edilir.ölümden sonraki dünyanın yolunu anubis açıyordu.mezarların hakimiydi.mısır dilinde adı inpudur.sonraları iskenderiye'nin serapis ve isis mezhebinde hermes'le birleştirilerek hermanubis adını aldı.eski krallığın ilk sülalelerinde ölülerin büyük tanrısı addediliyor ve en eski mastaba duvarlarında kendisine ibadet edilişi gösteren resimler yapılıyordu.buna ait en önemli tapınak orta mısır'da greklerin kynopolis (köpekler şehri)dediği kasabadadır.en güzeli ise deyr_el_bahri'de duvarları resimlerle süslenmiş,kapılarında kocaman siyah köpekler bulunan bir tapınaktı.daha sonra anubis'in yerini osiris almıştır.anubis'in görevi mezar kültü ve ölülerin ihtimamıyla ilgilidir.bu yüzden mumyalama tekniğinin mucidi olarak tanınır.tekniği ilk olarak osiris'in üstünde uygulanmıştır.
bazı zamanlar seth bazı zamanlar osiris'le ilişkilendirilir.tabi bunda osiris'e ölülerin koruyuculuğunu devretmesi ve osiris'le seth'in kardeş olması etkili olmadı diyemeyiz.ra'nın oğludur.
isis ve osiris'in çocukları olan anubis eski bir mısır tanrısıdır. elinde taşıdığı cennetin anahtarıyla firavunları sorguya götürür. kafası kurt çakal karışımı, vücudu insan olan bir yaratıktır.
mısır mitolojisinde ölenlerin kalplerini tartan kişidir.terazinin bir kefesine ölenin kalbi/ruhu, diğer kefesine ise (gerçekliğin simgesi olarak) tüy koyar. (görsel: anubis/50076)