antichrist  

(bkz: der antichrist)

yönetmenliğini lars von trier'in yaptığı, başrolünde willem dafoe'nin oynadığı ve 2009 yılında sinemalara gelecek -sıkı durun- korku filmi. imdb'de tür olarak drama - korku şeklinde tanımlanmış. bu film korkutucu bir dram olursa çok üzülürüm. dramatik yönü kuvvetli bir korku olursa vereceğim tepki ''uuu beybi'' olacaktır. yüksek kalitede bir korku filmi bekliyorum trier'den. umarım bu film özel bir film olur.

ilk fragmanı yayınlanmış lars von trier filmi. bu satırları yazarken henüz ben de izlemedim. çok heyecanlıyım.

http://www.firstshowing.net/...

fragman sonrası ekleme: haendel'in lascia'sıyla başlayıp on numara doğa görsellikle devam ediyor. fragmadaki ilk planda bariz ürktüm. gergin bir film olacağı garanti. merakla beklenenler listesinde.

görüntü yönetmeni, slumdog millionaire'le oscar alan anthony dod mantle olan trier filmi. muhtemelen sözlük yazarları bu haber karşısında mutlu olacaktır.

(bkz: deccal)

lars von tier'in senaryo aşamasında anders thomas jensen'dan yardım aldığı film.

dvdscr olarak ortam yapmış, malum bölgelerde görülebilecek yapıya sahip film.

izlediğim en iyi giriş sahnelerinden birine sahip film. sahneler arasındaki geçişler ve ses efektlerinin yarattığı gerginlik nedense bana the shining'i anımsattı.

--- spoiler içerebilir ---

öncelikle çok etkileyici bir film olduğunu söyleyelim. müzikler harika. seksten soğutma gibi bi' yan etkisi olduğu da açık. ama geçici. meganı görene kadar.*

--- spoiler içerebilir ---

sadece giriş sahnesi için izlenebilecek film. insanoğlunun karanlık doğasına doğru bir yolculuk.

(bkz: antichrist superstar)

bol şevişmeli sahneleriyle seksüalitenin ve iğrençliğin dibine vurmuş filmdir kendisi. imdb puanının neden 6.9 olduğunu da sorgulamak gerekir kanımca. çocuğunun ölümünden sonra psikolojik bir travma yaşayan kadın bir süre sonra sapıtmaya ve kendini tanrı filan zannetmeye başlar.

filmi izlerken bir iki güzel söz de dikkatimi çekmedi değil. fakat bu filmi benim gözümde bir kademe daha yükseltmedi doğrusu. bomboş bir yapısı ve -buna da sanrım biz sanat diyoruz- korku dram ikilemesinin garipsenecek derecede monotonluğu ve ortaya başı sonu olmayan bir yapısıyla ancak küçük bir kitleye hitap edecek bir film çıkıyor karşımıza.

açıkçası sonlara doğru film bir an önce bitsin diye filmi ileri sardım. çekilecek çile değil doğrusu.

nasio'nun "aşk acısı" kitabının giriş bölümü "yas"tır, tıpkı trier'in filminin ilk bölümü gibi. ama umut eden psikiyatinin aksine, trier sonraki aşamaları da göstermiştir ve tedaviye uğraşan psikiyatrinin aksine, tamamen doğaya bağlı bir savla ilerletmiştir filmi, "insan ruhu kötüdür".
ruhu, psikiyatrinin dogmalarından çekip çıkararak onun ne bok olduğunu anlatmaya çalışmıştır, harika bir estetikle.

lars von trier'in filmlerini izlemeden izlemenmemesi gereken film. ki sanırım, bu yüzden de rutin sinema seyircilerinin beklentilerini karşılayamamaktadır. lars von trier filmleri zaten iki gruba ayrılır ortası yoktur. ya seversiniz ya da sevmezsiniz. kaçarı yok.

bu filmi izleyecek insanların öncelikle şunları bilmelidir;

- korku denilince akla holivud sinemasındaki korku anlayışıyla alakası yoktur bu filmin ve de bu beklentiyle gidilmemelidir. çünkü genel korku filmlerindeki aksiyon yoktur. doğallık esas konudur ve doğal korkunun, insan psikolojisindeki korkunun ne olduğunu hissettiren bir filmdir. yani öyle zihninizde oluşan hortlaklar , şeytanlar , zombiler , yaratıklar , uçubeler vs.. gibi olguları beklemeyiniz. yoktur.

- insan’ın iç dramanın aslında ne kadar korkutucu olduğunu fark ettiren filmdir. ki eğer psikolojiniz sıkkın ise en iyi drama filmini izleseniz de size yine sıkıcı - bayağı gelecektir. o nedenle bu tür bir psikoloji ile izlenilmemesi gereken filmdir. iş bu ki bu film sıkıcı değildir. rahatsız edicidir. huzursuzluk verir , ilgi çekici ve kalitelidir.

- izleyen bayanların da sağlam psikolojide olmaları tavsiye edilir. neden-i sebebiyeti de anti feminen sahnelerin olmasıdır. bağyan tayfası rahatsızlık duyulabilir. hele ki analığın kutsal varsayıldığı toplum insanlarının pek kaldıramayacağı filmdir.

- lars von trier filmleri genelde de seyirciyi rahatsız etme , kışkırtmaya , seyircinin kendisiyle yüzlemeşini sağlamaya yönelik filmlerdir. işte bu film de öyledir. diğer filmlerinde olduğu gibi. ayrıca filmlerinde genel olarak simgeler kullanmayı tercih eder. ki bu filmde de bol bol kullanılmıştır ve de bu filmin andrei tarkovsky'e adanmasında bir nebze etkisi vardır. diğer etkisi ise filme ait görüntüleridir ve de filmin annelik olgusuna bakışıdır.

sonuç olarak, dikkatle ve sağlam psikolojiyle izlenmesi gereken kaliteli filmdir.

kesinlikle çok kötü bir film. ama burdaki kötüden kasıt evil, demon, satan, devil..bilumum kötülük yani. antichrist işte. çok irrite edici, dişleri sıkma sebebi, insanı geren bir film olmuş. filmdeki iyi olan tek şey ise george frideric handel'in muhteşem seslendirilen ,muhteşem aryası 'lascia ch'io pianga' olmuş. korku filmi beklentisi içine girmeden ve sağlam psikolojiyle seyredilirse güzel denebilecek bir film.

belki kendini cezalandırmak, belki sadece tezinin doğruluğunu kanıtlamak, belki ikisi de, ve hatta belki artı olarak tezi doğru olduğu için modern dünyada yaşayan "masum" psikoterapist kocasını (başarıya ulaşmış bir) cadı avcısına çevirmiş; ve bunu kocasının ona yapmaya çalıştığı gibi argümanlar ve telkinlerle değil, somut ve sakat eylemlerle yaptığı için de ziyadesiyle başarıya ulaşmış, kendini çocuğunu öldürmekle haklı ya da haksız olduğunu tam olarak anlamadığımız bir biçimde suçlayan, kafası oldukça karışmış bir kadının bir o kadar kafa karıştırıcı hikayesi. konunun kadın üzerinde yoğunlaşması ve kafa karıştırıcı ayrıntılar filme "kadın düşmanı" rolünü biçmekte, ancak filmde bahsi geçen ve insan doğasını "yönlendiren" türden kötülük, doğaya dahil olduğu için kadına olduğu kadar erkeğe de atfedilebilir. bu hepsi dışında zevkli bir filmdir, izleyiniz. spoileri bilerek koymadım, zaten anlatılmaz yaşanır.

-----filmi izlemeyenler okumasın-----

ilk anından son dakikasına kadar, her karesiyle çok etkileyici olduğunu düşündüğüm film. bazı sahnelerinde kameranın adeta amatörce denilebilecek bir tarzda karakterleri takip etmesi (bunun aynı zamanda dogma akımından kaynaklandığını da belirteyim) filme ağır, depresif ve gerilimli bir hava katıyor ki bu konuyla birlikte düşünüldüğünde kesinlikle olması gereken bir ayrıntı.

her ne kadar filmin ikinci kısmından itibaren annenin bebeğin pencereden düşmesini fark ettiğini ve buna kayıtsız kaldığını anlasanız da bu filme olan ilginizi kesmiyor. çünkü filmin asıl vermek istediği bunu çözmeye çalışmak değil.

filmde aklın ve mantığın dogmatik düşünceye yenildiğini görürüz. willem dafoe'nun canlandırdığı karakter aklı temsil etmektedir ve her şeyin mantık sınırları içinde çözülebileceğine inanır. bu yüzden de karısının içinde bulunduğu durum ona göre çocuğunu kaybeden bir annenin ağır bir depresyona girmesinden fazlası değildir. bu nedenle karısını tedavi edebilmek için onun korkularının üstüne gitmeye çalışır.. vs. burada şu konuşma önemlidir kadın charlotte gainsbourg kocasına, tam olarak hatırlayamasam da, "çok zekisin ve her şeyi çözebileceğini sanıyorsun, sadece zekana güveniyorsun değil mi?" gibi bir cümle sarfeder. aslında bu cümle her şeyi açıkları niteliktedir. kadın içine düştüğü durumun farkındadır ve kurtarılamayacağını da biliyordur. onu kurtarabilecek olan mantık değildir. ve filmin sonunda gerçekten de aklın yenik düştüğünü görürüz, adam mantık sınırlarından taşar ve karısını boğarak öldürdükten sonra, cesedini yakar. tıpkı kadın katliamlarında cadı olduğuna inanılan kadınlara yapıldığı gibi. sonuçta kadının istediği olmuştur çünkü tüm kadınların olduğu gibi onun da ruhu şeytani ve kirlenmiştir. dolayısıyla yok edilmesi gerekmektedir.

son olarak belirtmek isterim ki, filmde sıkça görülen cinsellik ve şiddet sahneleri filmin gerilimini yansıtması açısından kesinlikle gerekli sahnelerdir.

edit: ayrıca, (bkz: lascia ch'io piangal)