özlemlerin en güzelidir belkide..en zor anlarda aranır annenin dizleri.. ne kadar güçlü olursak olalım..anne bir başka anne bambaşka..ana gibi yar olmuyor gerçektende..hastalandığında sabaha kadar yanında olan, ilk aşkını gözlerinden anlayan, ses tonundan haleti ruhiyeni bilen, ne kadar kızarsa kızsın herşeyi dilinde olan asla yüreğindeki tahtınıza başkalarını oturtmayan anadır..
can ateşinde kanatlar tğyatrosunda şems-i tebriziyi yitirdikten sonra mevlananın annesinin dizlerini istemesinio an garipsemiştim..ki o mevlanaydı...her durumda allaha sığınandı..dünyadaki tek sığınağımız onun dizleri...ah anacım özledim seni hem de çok
