|
|
- belli bir yaşa kadar kabus gibidir, akşamları nöbet, her an eve komşulardan birinin gelip bir yerinin ağrımasından dolayı sızlanmaları veya iğne yaptırmak istemeleri ve babayla birlikte aynı gün nöbet tutmaların yüzünden küçük yaşta evde yalnız kalmak zorunda olmak ilk başlarda sıkıyor, bir de ilkokula başlayınca arkadaşlarının çoğunun annesinin öğretmen olması,okulda öğretmenlerin arkadaşınızı annesi yüzünden tanıması öğretmen çocuklarına kurslarda indirim sağlamaları "anne sen niye öğretmen olmadın ?" gibi çemkirmelere yol açar.ama ergenlik dönemine gelince yavaş yavaş rahatlamaya başlarsınız sizi çok iyi anlarlar yardımcı olurlar ama işin kaymağını lise sonda rapor alırken yersiniz arkadaşlarınız fellik fellik rapor alacak doktor ararken siz hiç bir şey yapmadan alabilirsiniz, hertürlü hastalanma veya rahatsızlık sonucu hastaneye gidildiği zaman bir öncelik tanınır size ama hasta olduğunuz zaman başınızda bekleyen doktor olan kadın değil anneniz olan kadındır ve size güven veren doktor olan kişiliği değil anne olan kişiliğidir*
(bkz: annenin değerinin anlaşıldığı anlar)(yako, 17.04.2006 23:35 ~ 29.06.2006 09:27)
- çocukken;
kahvaltıyı babanın hazırlamasıdır. yatağa işediğinde annenin "yeter be" diye kızması, babanın seninle sıcacık ilgilenmesidir, gece hasta gelince "keşke gitmese" diye yarı uyanık dua etmektir, köyden gelen hastanın hediyesi sahici canlı tavuktur, güzün balkona sığmayan sepet sepet hediye üzümdür. "annesi doktor babası mühendis" denildiğinde kendini olimposta zannetmek, annenize "darphane" denildiğinde ise başka çocuklardan nasıl izole edildiğini farketmek ve çaktırmadan üzülmektir.
büyüdüğünde;
en iyi arkadaşının neden baban olduğunu anlamaktır. babanın neden "doktor ... hanımın kocası" olmayı hiç sevemediğini görmektir. bebek beklediğin haberine "olmasa daha kötüydü" karşılığının verilmesidir. bebeğinin doğumuna "çok hastası olduğu için" gelememesini normal karşılamış gibi görünebilmektir.
tek yol senin de doktor olman olduğundan doktor olmaktır. sonra kendin de doktor ve anne olduğunda onun yaptıklarını yapmamak için kendini paralamak, başarmayı umarak mutlu olmaya çalışmaktır.
- zordur. eğer anne kırkından sonra doktor olacağım diye tutturduysa çok zordur. yahu elli yaşından sonra alacağın tıp diplomasını ne yapacaksın. hem daha bunun tus'u var uzmanlığı var.
- eğer anneniz doktor ise canınız istediği zaman hastalığı bahane ederek okulu kırma olayı feci şekilde yalan olur.
misal;
+anne karnım ağrıyo birazda başım dönüyo bugün gitmesemmi acaba???(normal anne:mission complete,doktor annede direk mission failure)
+annee,biraz burnum akıyo kendimide kötü hissediyorum acaba gitmesemmii?(normal anne:draw,doktor anne:mission failure)
+yaa anne biraz başım ağırıyo acaba gitmesemmi?(normal anne:mission failure,doktor anne:mission failure)
- tıp okuyan adama bulunmaz bir nimettir.
|
