annenin düğme dikerken ağzına bir şey al demesi  

özellikle çukurova yöresine has bir gelenektir bu. özellikle dediğime bakmayın, başka yerde ne gördüm, ne duydum.

efendim, olayın özü şudur: eğer anne kişisi, düğme olması da şart değil illa, üzerinizde bir şey dikiyorsa (yani siz elbiseyi çıkarmadan) mutlaka ağzınıza bir şey almalısınızdır. aksi takdirde aklınız dikilir(miş).

ben, annemin yalancısıyım.

bizim oralarda da görülür bu, karadenizde yani. benim annem de marius'un annesi gibi aklımın dikilmesinden kortuğu için ağzıma dikiş yaptığı ipin bir parçasından verirdi.

sonuç: aklım hiç yerinde durmuyor, keşke aklımı da dikseymiş annem ...

üzerinizdeki bir giysinin düğmesi veya herhangi bir söküğü dikilirken konuşmamanız gerektiğini ben de çok duydum gaziantep yöresinde.

benim annemin de sahip olduğu inanış. ama ben asla prim vermiyorum böyle hurafelere, gülüp geçiyorum. aklım dikilirmiş hahaha!!

(yaş 33, bokumla oynuyorum!!)

canım ülkemde tüm annelerin inandığı bir batıl inanç. nelere delalet değildir ki;
-mazallah bahtın dikilir, evde kalırsın,
-aklın dikilir salak kalırsın,
-en iyi ihtimalle çenen düşer olmayacak bir yerine iğne batar.

senegal'li olmama rağmen annemin bana da uygulamaya çalıştığı saçma sapan bir inanışın ürünü. ilhan mansız büyük adamdı.

ilk defa annem tarafından böyle bir konuda uyarıldığımda çok korkmuştum.
şöyle ki:

-annneeeee düğmem kopmuş bi diksene şunu
-tamam gel çıkart hadi
-anne vakit yok üstümde dik şunu ya
-tamam o zmn al şu bezi ağzında tut
-oha neden ya?
-ya tut dedim konuşma
-hııkkk

(ben o minik beynimle iğneyi kesin bi tarafıma batıracak ve bağırmamı engellemek için ağzımla bir şey sıkmamı istiyor diye düşünmüş ve düğmenin dikilmesi boyunca korkudan put gibi durmuştum. sonradan öğrendim ki bahtım dikilirmiş evde kalırmışım. pehh..)