annenin çocuğunu yıkarken derisini yüzmesi  

annelerin çocuklarına yaptıkları işkencelerden biridir.

bir diğeri ise, bu deri yüzme sırasında ortaya çıkan kirleri kastederek, ''solucan bunlar solucaaaann!..'' diyerek çocuğuna bir güzel travma yaşatmalarıdır.

(bkz: anne ben manyak oldum)
(bkz: teşekkürler)

çocukken çektiğim acılara rağmen şimdilerde hak verdiğim olay. çocukken annem beni yıkarken; kollarımdan, bacaklarımdan, sırtımdan, yüzümden koca koca kirler çıkardı. o kirler yuvarlandıkça derimde, annem daha çok ovalar, daha çok sıcak su döker daha çok sabunlardı; acılarım tavana vururdu.

şimdi kazara elime bir çocuk geçtiğinde fark ediyorum ki aynı pozisyona ben giriyorum. kendi başımı güzel güzel masaj yapa yapa yıkarken, çocuğunkini tırnaklama gereği duyuyorum. onu sırf çocuk olduğu için kanırtarak yıkıyorum.

elimdeki bir çocuk...

sokaklarda illa her yeri elleyecek, her deliğe parmağını sokacak, istediği olmadı mı yere yatacak, sürünecek, en büyük zevki yağmur sonrası asfaltın çökük yerlerine toplanan su birikintilerine zıplamak olacak, sümüğünü koluna silecek, ağlarken yüzünden yaşlarla birlikte bütün günün karalığı inecek.

pis çünkü çocuklar...

şimdi kendimi ne kadar ovalarsam ovalayayım uzun uzun kir çıkmıyor, çünkü temiz oldum ben. su birikintilerinden, dipsiz bir kuyu gibi korkan bir yetişkinim artık.

bunun dışında tabi birde banyo suyu sıcaklığının çocuk üzerinde ayarlanması vardır..

o zavallı, narin, sokakta oyun oynamaktan başka hiçbir suçu olmayan çocuktan çıkan ve "kir" olarak nitelenen şeyin asılnda deri olduğu, ama bunun bazı anne bakış açısından kir e benzetilip daha da derine inilmeye çalışıldığı durum.
bunu görsün birileri artık. devlet sana sesleniyorum. milletimiz büyük bir yanılgı içinde!!!
kir değil onlarrr kir değil... zavallı bedenleri örselemeyin.

(bkz: kirlenmek güzeldir)

bununla bitse iyi, kafadan aşağı kaynar sular dökülür bir de bu kadar kirlenmenin hesabı illaki sorulur.ama herşeye rağmen sonunda bizimkileri izlemek olduğunu bildiğimiz için her pazar katlanmak zorunda olduğumuz tatlı bir işkenceydi...

(bkz: 80 lerde çocuk olmak)

annemin her seferinde " kirlerin gidiyor diye üzülüyorsun demi, seni gidi " demesi ile daha da abarttığı olaydı.

(bkz: ne günlerdi)
(bkz: dişlerimi bile sen çekiyordun anne)

sobanın önüne koyulmuş lastik leğenin içinde,altına yerleştirilmiş kirli çamaşırlarla otururken, bir yandan da yandaki kazandan kafaya dökülen sıcak suyla ,yüzülmüş ve daha bi hassaslaşmış derinin yanmasına neden olan,çocuklarının temiz olduğundan emin olmak için ,derinin üst tabakasını lifte görmek isteyen titiz annenin ,hastalıklı eylemidir .temizlik konusunda vaazlar verirken bir yandan da çinko tasla kaçmaya çalışan çocuğun kafasına vurarak,"bıraksam pislikten ölürsünüz "diyen annenin,banyo sonrası kızarmış deriyi kremlemesi de aynı derecede haşin devam edecek eylemdir.

pazar günü işkencesidir. anne elindeki keseyle göbekten aşığıya inerken orayı dümdüz sanarak sert bir hareketle bacaklara iner ve.. (bkz: gerisini hatırlamıyorum)

pamuk gibi bir çocuk olmanın verdiği eziklikten kurtulunmuş, yaz güneşinde 1-2 ton da olsa bronzlaşılmıştır.. lakin sevinmemeli, annenin burnunu bükerek ve tiksinerek yaklaşmasından huylanmalıdır.
akabinde pazar gecesi olan olur..
pazartesi okula yine kırmızı yanakla, pamuk gibi gidilir..

(bkz: zımparalamak)

kese yüzyıllardır kültürümüzde olan temiz, pirüpak bireyler olarak dolaşmamızı sağlayan çok önemli bir hijyen aracıdır. onun sayesinde kirlerimizden arınırız, bir kuş kadar özgür ve hafif oluruz.

ve analarımız o cefakar o çilekeş analarımız. kendilerine gül kokulu yavrularının herkese gül kokmasını, kuzucuklarının ak pak olmasını isteyen analarımız. tek düşünceleri yavrumu nasıl da hijyenik bir ortamda büyütürüm derdine düşen analarımız. işte o analardır ki kesenin temizlemedeki gücünü görüp güçlerinin son damlasına kadar onu yavrularının üzerinde kullanmaktan vazgeçmezler. yüzyıllardır hamamların temizleme sırrı olan keseyi onlar yavrularının ayaklarına getirmek isterler.

ama sevgili analarımız o keseyle benim derimi kazımadan durunda iki dakka bi düşünün kurbanınız olayım. hamamda terliyozda o yüzden kese rahatça kirimizi çıkarıyo. sen evin banyosunda beni ne kadar keseyle terletmeye çalışırsan çalış bundan netice alamazsın ki. yavrular ak pak olacağına kan kırmızı olmuş geziyor sevgili analarımız lütfen.

çok titiz anneannelerinde gayet başarılı oldukları eylemdir aynı zamanda.

(bkz: leğende çocuğunu yıkarken döven anneler)

(bkz: saw 4)

(bkz: ayı yavrusunu severken boğarmış)

annenin üzerinde birikmiş bir haftalık stres, gerginlik ve kötü enerjiyi boşalttığı andır.

dünya anneleri evrensel beyannamesinde şöyle bir madde vardır:

"29- a) iii- çocuğunuzun yaptığı yaramazlıkların (1978 manifestosuyla kabul edilen evrensel yaramazlık tanımı için 4. madde a bendinin i. fıkrasına bakınız) cezai yaptırımını muhatabınızın en savunmasız olduğu zamanlarda uygulayınız."

bre insafsız; çıplağım, dalin almamışsın gözlerim biteviye yanmakta, hırsını başka zaman başka bir platformda çıkartsan olmaz mı?!bu yönüyle terlik fırlatma aksiyonu nispeten daha demokratiktir; kaçma şansı var en azından.

(bkz: böyle böyle soğuttular "peeling"den)

obsesif kompulsif annenin yaptığı.

(bkz: bree van de kamp)*

kafaya koca bir kalıp yeşil sabunun bonus olarak yenildiği pazar gecesi kabusudur.

banyodan kıpkırmızı bir şekilde çıkmakla son bulan çocukluğumun işkencesi

çocuğun savaştan çıkmış gibi olmasına ve banyo yapmaktan nefret etmesine sebep olan olaydır ki bi de şölesi vardır * :

(bkz: çocuğu suya bastırmak)" onmousedown="return bkc('1636486','+%60%E7ocu%F0u+suya+bast%FDrmak%60')">çocuğu suya bastırmak)

elleri ve ayakları buruşuncaya kadar küvette bekletip, pir-u pak olduğuna kanaat getirdikten sonra yıkamak.

orta-1'de kardeş okul organizasyonlarından biriyle almanya'ya gitmiş, bir ay kadar kalmıştık. döndüğümde her insanın yapacağı gibi yolculukta terlediğim için duşa girdim. derken içeri birisi girdi fakat önemsemedim çünkü bizim aile biraz rahattır banyo/tuvalet konularında.

neyse efendim içeri giren kişi annemmiş, "seni keseleyeceğim." dedi. "neden?" dedim. "leş gibi olmuşsundur oralarda." dedi. "tamam." dedim.*

ardından annem birden açtı duşakabini, hareketlerindeki sertlikten biraz ürkmedim diyemem, taktı keseyi eline, bir davrandı* sırtıma, bir girişti, kolumdan omzumdan kavrıyor, karaciğerime çalışıyor, elleri de güçlüdür ama o derece kuvvetli olduğunu ilk kez o zaman öğrendim bir sürtüyor keseyi, tepemden su akmasa alev alacağım neredeyse.

kendime geldiğimde küvetin içinde, kıçıma baklava deseni veren plastik taburenin üzerinde ıhlıyordum. kurulanmak için havluyu aldığımda zaten kuru olduğumu farkettim. ne kadar kırmızı olduğumu anlatmak için kasmayacağım. kırmızıydım. bildiğin kırmızı.

zaten ertesi gün vücudumun büyük bölümü kabuk bağladı. ziyarete gelen akrabalara anlatmak da bana düşüyordu:

- ooo, maviocum geçmiş olsun. neler geldi başına oralarda?

titiz türk annelerinin sıkça gerçekleştirdiği aktivite. bu birşey değil, bu ülke, çocuklarını bulaşık süngerinin zımparamsı tarafıyla cifleyen anneler de görmüştür.

annenin küçükken saçları sıkı sıkı toplayarak alın bölgesinin enseye, kaşların da tepeye çıkmasına, anne acıyor dedikçe de kafaya tarak (bu başlıkta da banyo tası) yenmesine neden olan olayın bir benzeridir.

(bkz: heehh çok güzel çocuk oldun bak)

(bkz: hadi leyn)