annelerin eve alınan çikolataları saklama dürtüsü  

annelerin, genellikle bayramlarda alınan veya eş dost tarafından ziyarete gelinirken getirilen çikolataları saklamaya yönelik olarak geliştirdikleri dürtüdür. bu saklama işleminin gayesi çikolatanın evin çocuğu tarafından bir gün içerisinde hunharca yenilmesinin önüne geçmektir.

bu davranışı büyük annelerimizde kıtlık yıllarından kalma bir davranış olarak genellemek mümkünken, bu yılları görmemiş olan annelerimiz için bu dürtünün kaynağını annelerinden gördükleri davranışı tekrar etme davranışı ya da evin çocuğunun azman olması durumu ile açıklamak mümkündür.

çoğunlukla saklanan çikolata çocuk tarafından on dakikalık bir araştırma neticesinde bulunur, bunu anne de bilmektedir burda amaç çocuğa "bunu saklıyorum çünkü senin çok yemeni istemiyorum" mesajı vermektir ki çocuk bu mesajı bilinçaltında alır ve kendince farkedilmeyecek kadar bir miktarını yedikten sonra çikolatayı yerine koyar.

çikolatanın hiç tüketilmesini istemeyen annenin sakladığı çikolatayı bulmak mümkün değildir! ya çok özel bir yeri vardır ya da sizin bakmayı aklınıza dahi getiremeyeceğiniz yerlere koyarlar.

ne olursa olsun, ister çikolata bulunsun ister bulunmasın önemli olan arama sürecindeki her an "aha buldum galiba lan" hissinin zirvelerinde gezmektir. o anlarda salgılanan yoğun adrenalin hissini şu yaşıma geldim hala yakalayabilmiş değilim.

(salondaki büfenin üstüne bakın!!)

hala çözemediğim bir dürtüdür. biz mi çok fakirdik, çikolata o zamanlar pahalı bir şeydi de şimdi mi ucuzladı diye kendime sormaktayım.bugün her bütçeye hitap edebilecek fiyatlarda çikolata var ve birkaç liralık çikolatayı hiçbirimiz çocuğumuzdan esirgemeyiz çünkü.

scrat'ın meşe palamudunu saklama dürtüsü ile kafa kafaya kapışan dürtüdür.

(bkz: ice age)

yağı üstüne çıksın, tipi kaysın, kimseye yar olmasın diyedir. hayır kıymetli bir misafir gelir diye saklanır yahut sizden değerlisine hediye olacaktır, genelde ziyan olur ama.

anneliktendir. gecenin bi yarısı çocuğun canı çikolata çekerse evde stok bulunsun diyedir.

her yeri anlarım da çamaşır makinasına saklamak niyedir. çocuğa kristof kolomb muamalesinde bulunmak ne kadar doğrudur.
(bkz: annelerin temizlik dürtüsü)

bulunduğu andaki mutluluk, paha biçilemez.

paketini hiç bozamadan başka birine hediye olarak götürülmesi muhtemeldir.bayramda gelen bir çikolatayı bir kaç hafta sonra ev gezmesine giden babaannemin poşetinde gördüm.(jan janlı paketinden tanıdım )
"geçende bu çikolatayı sorduydum babanne sana!eve götüriyim dediydim.bitti demiştin hayırdır?"paketinden güzelliği belli olan çikolatalar
"aa sen bunu mu sormuştun*.*.*"(yakalanma hissi)

çikolata bağımlısı olma sebebimdir.

annelerin rezil olmama ve davetsiz misafirlere karşı stok yapma içgüdüsünden doğan bir dürtüdür. ancak aynı dürtü çocuklarda adrenalin salgılanmasına ve her çocuğun yaşamının bir bölümünde kendini hazine avcısı olarak görmesine neden olabilir. bu dürtü çocuklarda çikolata istemesede çikolataya arşı bir arzu doğurur ve bu kendini kızlarda lara croft, erkeklerde ise indiana jones alt karakterleriyle gösterebilir. elinde annesinin naylon çorabıyla gelip "merhaba ben indiana jones bunlarda son görevimin ganimetleri" deyip üzeri beyazlaşmış çikolataları annesinin önüne seren çocuklarla karşılaşmak mümkündür. çikolataların üstünün beyazlaşma nedeni ise genelde annelerin çikolatayı koyduğu yeri kendilerininde unutmuş olmasıdır. bundan daha vahimi ise misafir geldiğinde seyreder öyleki ancak misafirler gittikten 2 saat sonra evde çikolata olduğunu hatırlayan anne " aaa... bizde çikolatada vardı. niye çıkarmadık" deyip "neyse bir dahaki sefere" demesidir ve bu olay bir kısır döngü gibi seyreder ve anne her misafirde aynı replikle karşınızdadır ancak bunla yetinmeyen anne sanki her misafire çikolata çıkarıyormuş ve stokları tükeniyormuş gibide her yeni alınan çikolatayı aynı mantıkla saklar ve ev nerde olduğu bilinmeyen çikolata öbekleriyle dolmaya başlar bu yüzden bilimin el atması gereken ışınlanmaktanda daha önemli olan şey çikolata dedektörüdür çünkü ancak bu sayede evde gizlenmiş çikolatalar hala canlıyken ve üzeri beyazlaşmamışken bulunup, imha edilebilir.

(bkz: çikolata dedektörü icat edilsin)
(bkz: çikolatalar beyazlaşmadan imha edilsin)

çünkü evin babasının hem o çikolatanın varlığından haberdar olması hemde yemeden durması imkansızı istemektir.sabaha çıkmaz o lezzet topları.her şey kolesterol yüzünden oluyor bu evde.

tok evin aç kedilerine sahip bir annenin sahip olduğu dürtüdür.

bu konuda annem çığır açmıştır. bayram öncesi alınan çikolata marketten geldiği gibi annem tarafından alınır, önce bizim uzaklaşmamız beklenir. sonra sakin bir anda saklanır. sakladığı yerler hayrete düşürecek cinstendir. örnek vereyim: soba bacasının yanındaki boşluk (evet eridi çikolatalar), yatakodasındaki yüklük, yorganların arası, salondaki masanın altı...
her seferinde bulduk.