anneler günü  

mayısın ikinci pazarı kutlanan gün

kapitalizmin "en hayırlı evlat anneler gününde annesine hediye alan evlattır" düsturuyla anlam kazanmış olan gün.

anneleri yılın 364 günü üzdükten sonra hediye alarak mutlu etmeye çalıştığımız tek gün. *

annemi hatırlayamadığım tek gün olan pazar gününe konulması nekadar büyük bir talihsizliktir dediğim anlamlı bir gün

sonrasında babalara da kıskanmamaları için uyduruktan bir gün icat ettiren hadise, bi de ne kadar sevsek de annelerimizi burna kapitalizm kokuları getirir bu gün, reklamlar da bu kokuyu yayarlar

ne kadar çabuk geliyor, 1 sene olmadı valla evvelkinin üzerine.

sevgililer günü ve babalar gününde de olduğu gibi insanları çılgınca alışverişe sürükleyen gereksiz günlerden biri..doğumgünlerinin kişiselliği ve özelliği yoktur bu günlerde, insanlar sürü psikolojisiyle hareket ederler..

yozlaşmış bir anneler günü diyaloğu
+anneaae
-ne var
+iyi ki beni doğurdun al çiçek
-tamam saol
+budur

arçelik'in üzerine alınıp arçelik günü zannettiği gün.

gelin çiçek derelim,
yollarına serelim..
sevgi dolu türkülerle,
annemize verelim!..

o pazar eli öpülen annenin ynında olmaması ve açılan tel sonucu ağlamaklı olan ses...ben annemi özledim ya...ne desem bilmiyom bu günü sevmedim bu sene ben...

edip akbayram'ın seslendirdiği güzel bir parçadır ayrıca.nakaratı şöyledir :

yeşildir artık yüreğinde kara bulut
bugün anneler günü annem beni unut

(duruma göre ağlatır).

deliye her gün bayram misali yılın tüm günlerine serpebilirse insan anneler gününü ne ala ama yine de bir günü anneye gerçekten özel yaşatmanın hiçbir zararı yoktur kanımca. kapitalist düzeninin zırtı pırtı neyse de anneye böyle bir günde bir jest yapmanın kötü yanı olabilir mi? hayır ben her gün annemi öperim, hediye de alırım, mutlu da ederim diyene hörmetler tabi ama yine de güzel bir gün be..

bazı ülkelerde farklı günlerde kutlanan anneler günü, insanoğluna eski anaerkil yaşam düzeninin ve tanrıça tapıcılığının bir hediyesidir. biz ülke olarak zamanında amerika da kabul etmiş günlerde kutlarız anneler günümüzü, kendimize ait bir anneler günümüz olmaması baba-erkil bir yaşama biçimimizden kaynaklanmaktadır.

insanlar para harcasın diye yaratılan özel günlerden biri diye küçümsense de, ben annemi her gün seviyorum, özel bir güne ihtiyacım yok diye bahane uydurulsa da, kutlanmayı hakeden gündür. insan tabi ki de her zaman annesini hatırlamalı, onu sevmeli ve saymalıdır. ama senede bir gün annenize özel bir ilgi göstermenin ne gibi bir kötülüğü olabilir ki? ayrıca eminim ki anneler günü, babalar günü gibi günler gereksizdir diyenler, ilerde anne veya baba olduklarında kendi günleri hatırlanmazsa çok üzüleceklerdir. ayrıca özel günlerin en özelidir bence, çünkü hiç bir şey anne kadar özel olamaz. içinizden gelerek annenizin anneler gününü kutladığınızda onun gözlerinde gördüğünüz ışıltı bu günün ne kadar özel olduğunu bir kere daha hatırlatır.

her yılın mayıs ayının en erken 8'inde en geç 14'ünde kutlanan esnaf ve çiçekçi bayramı.

hayatım boyunca unutamayacağım anlara şahit olduğum gün, bugün.

yer:bir doğum hastanesi.
sancılarının başlamasıyla gece saat 3'te hastaneye gelen, güzel mi güzel bir anne. 14 yıl sonra tekrar anneliği tadabilecek miyim endişesiyle başlarda 5 dakikada bir gelen, sonraları sıklaşan sancılara katlanmaya çalışan vefakar kadın. yaklaşık 9 saat boyunca doğumhanede doğacak çocuğunun sesini duymak için sabreden, 'geçecek' diyerek kendi kendine teselli veren, her anne gibi özel bir kadın. haberi alır almaz hastaneye koştum. odaya girdiğimde en güzel annler günü hediyesi annesinin yanıbaşında yatıyordu. 'nasıl yani, aylarca beklediğimiz hatun şimdi burda yatan minik şey mi?' dediğimi hatırlıyorum. sonrasında küçük bir çığlık atıyor ufacık beden, benim soruma karşılık verircesine. dayanamıyorum, ağlıyor, kucağıma almaya kıyamıyorum. annesi 1 saat önce çıkmış doğumhaneden, hiç emzirmemiş bebeğini. karnı aç o yüzden ağlıyor diyor odadakiler. kucağıma aldığım muhteşem şeyi annesinin koynuna doğru uzatıyorum. şılap şılap sesler çıkarıyor, acıkmış hatun! annesinin gözleri yaşlı, durmadan şükrediyor. çektiğim tüm acılara kat ve kat değer diyor anne. hatun ise bana mısın demiyor, minnacık ağzı halen şup şup, şılap şılap sesler çıkartmaya devam ediyor. buymuş diyorum, bir ömre değer an buymuş demek.
hoş geldin hilal, annesinin en güzel hediyesi, hoşgeldin!

hediyelik eşya üreticilerinin ve çiçekçilerin sevgililer gününden sonra en sevdiği gün.

bir gün hediye veren taraf değil, "hediye alan" taraf olmayı her şeyden çok istediğim gündür...

ben annemin anneler gününü bugün kutlayarak bir geleneği devam ettirdim, mutluyum. kendimden de umudu kestim ayrıca. normalde insan bir hafta önceden takvimde yanlış bir günü anneler günü diye işaretleyip sonra da sabahın köründe arayıp kutlamaz çünkü. tek tesellim ilk arayan ben olmuş oldum*.
o değil de anneler günü takvimde zaten gösteriliyormuş onu öğrendim; deneyim oldu. artık önümüzdeki yıllara bakacağız.

(bkz: @991296)

su katılmamış bi salak olduğum için bugün kutladığım anneminde hiç bozuntuya vermediği olay.

(bkz: benim annem güzel annem)

bazı erkeklerin hem eşine hem annesine hemde kayınvalidesine hediye almak zorunda olduğu zor gün

yapacak daha ne çok şeyin vardı.
alıpta sakladığın yünlerini öremeden,
bahçende açan gülleri deremeden,
torunlarının mutluluğunu göremeden
bu kadar erken olmamalıydı gitmen

senden sonra çok şey değişti annem.
insanlar değişti, ekonomi değişti,
senin, uğrunda çalıştığın partiler bile değişti.
bazen ''iyi ki yoksun anne, bunları görmüyorsun'' diyorum.
biliyorum çok üzülürdün, ağlardın, kahrolurdun.

''aşağıda ki mahallede, ahmet efendinin eşşeği ölmüş, tasası seni tutar''derdi babam sana.
kızardın sende,
çünkü sen herşey iyi olsun isterdin.
severdin herkesi ayırt etmeden,
kalbin sevgiyle doluydu.
sofran bereketliydi, kimler yemeğini yemedi ki.
kapını kapatmazdın hiç, zile basmadan girsinler diye.

biz senin mirasını yaşatmaya çalışıyoruz.
ama seninki gibi olmuyor annem
o günler çok gerilerde kaldı artık.
tahammülsüz bir nesil olduk


ya benim için anam.
dizine başımı koyup ağlayamadığıma,
yarım bıraktığın sevgine,
dertleşememenin eksikliğine kızıyorum

hasretim annem, gülen yüzüne,karşılıksız sevgine.
biliyorum orada da aynısındır sen,
etrafında binlerce sevdiğinle kanatlı bir meleksin.

sensiz yine bir anneler günü.
ne elini öpebiliyorum, ne de bir hediye verebiliyorum.
sana verebildiğim,sadece dualarım ve mezarına koyduğumçiçekler.

anneler günün kutlu olsun anam
yattığın yer cennet olsun.....

(bkz: çiçekçiler bayramı)