anne yeter doydum  

sözlükte kabak tadı veren menü girilere verilen en güzel cevap.

annelerin duyamayacağı frekansta bi cümle.

"tamam, ekmeksiz ye." karşılığını alacağınız beyanat.

hatalı bir cümledir. annenin dilediği zamandan önce doyarsanız arkanızdan köpek kovalaması gibi bir tehlikeyle yüzyüze gelebilirsiniz. en iyi ihtimalle yemek arkanızdan ağlar ki bamyayı böyle bir eylem içinde görmek isterdim.

annelerin kapsama alanı dışında bir cümle. anneler asla duymaz bu sözü, duysa bile anlamaz, anlasa bile hala doldurur tabağınızı. hayret bişey...

'zehir olsa yenir' gibi bir cevap alınacak olan replik. niye yenecekse o zehir? zaten o an doymuş çocuğa zehir gibi gelir yemek. anneye verilebilecek en güzel cevap çocuğun burnuna kadar doyurulmasından sonra kendiliğinden gelir zaten: böğğ efektiyle yemek anneye iade edilir.

makinacı şöyle der: anne yeter, göbeğimde teğetsel gerilmeler oluştu, akma noktasını geçti geçecek.

annelerin duymadığı ya da duysa da algılayamadığı bir cümle.

aaaaaaa ( ki bu kısım yüksek volumle başlar azalarak tamamlanır),
"ama bak azıcık bi’şey kaldı atılsın mı bu şimdi? sen de yesen bit’cek"
cevabıyla birden kendinizi, atılan yemeklerin tek müsebbibi olarak bulabileceğiniz durumdur.
hatta afrika’daki aç çocukların, dünyadaki israfın … vs.

sonuçta, annenin yüzündeki zafer ifadesi..

(bkz: anne:1 amaranth:0)

oldukça özgürlük kokan bir ifade.

arkadaşımın oğlu vardı, zorla yedirilen yemekleri yutmaya çalışırken acıyan gözlerle bakışlarımızdan cesaret bulup;

''anne, ben doydum mu?'' diyebilmişti,
annesi de,
''hayır doymadın, biraz sonra doyacaksın''

yas 8 civarı ilkokul yılları
-compilerci:anne çok doydum patlıcam!!
-anne:sen doyduğunu bilmezsin!ben söyleyince doycaksın.

daha fazla yememek için çırpınan çocukların acı dolu nidasıdır.