|
|
- küçükken her misafirliğe gittiğimizde anneme ortalama 50 kere söylediğim ve en sonunda eve geldiğimizde annemin "seni bir daha hiçbir yere götürmiycem" dediği küçük çocukların en klasik cümlelerinden biri.
- bir de tarafımdan sorulmuş olan 'anne ne zaman gidecekler?' sorusu vardır ki akabinde alınan 'ayıp evladım' cevabı üzerine gidilip ışıklar söndürülmüş ve 'çok geç oldu' diye bağırılmıştır.
(bkz: çocukluk işte)
- bunu söylerken çok utanır çocuk, gizli gizli söylemeye çalışır. annesinin ayağına basar, kaş-göz işaretleri yapar... misafire ayıp olmasın diye kasan çocuğun, annesi çok rahatttır, çok da anlayışlıdır sağolsun: "ne var oğlum, söyle bakiyim? gitmek mi istiyosun?". bütün gözler çocuğa döner... "yoo" der çocuk; en az iki saat daha oturulur.
(bkz: yer yarılsa da içine girsem denilen anlar)
- çocuğun sürekli tekrarlayıp annesinin bacağına yapıştığı durumda okkalı bir şamar yiyeceği soru.
(pacey, 25.05.2007 19:35)
- (bkz: geldik mi)
- şimdi çocuğum denir fakat bu şimdi bir türlü gelmek bilmez çocuğun gözünde. çocuğun vakit geçirebileceği arkadaş, oyuncak vs. yoktur gidilen yerde. haliyle çocuk sıkılır. büyükler de kendi aralarında sohbet edip, çocukla ilgilenmemişlerdir. önce bi sevgi gösterisi sunulmuştur ama bu kendi ihtiyaçlarını giderecek kadar olmuştur çocuğa yetecek kadar değil. yani çocuğun sevimliliğinden yararlanmışlardır bir süre, sonra sen sağ ben selamet denip, sohbete dalınmıştır. sevgi nin çocuğa yetecek kadarı ise sürekli olanıdır, her dailm ilgi, sevgi bekler. şimdi, çocuk çok şey mi ister? sadece eve dönmek ister.
- (bkz: sıkıldım)
|
