anladım  

gerçekleştiğinde hep bir şeylere geç kalınmış,fırsatlar kaçırılmış olan iç ses;olgun durgun

en güzel leman sam şarkısıdır bence...insanı melankolik yapsada dinlemeye değerdir...

leman sam'ın en ünlü şarkısı.
insanın benliği koparıp eski bir aşkını hatırlatıp gözlerini yaşartan şarkısı

yılmaz erdoğan şiiri

anladım,
sabahları açılır.
esnaf çarşıları yeminle
“bedreddin'im bir ağaca asılır”.

anladım,
en büyük yalan yemindir.
edilir sabahları,
gecesini hatırlamayan esnafların

tüm merasimleri gömdüm.
ömrümün reklam amaçlı takvimlerine.
anladım,
kimse üzgün değildi.
bayraklar yarıya indiğinde.

bir tek el isteyen,
yordam ve özür dileyen,

anladım.
herkese kötü şeyler hatırlatan yüzüm,
evet yüzümdü.
her görüşmeye taşıdığım,
kandırılmaya gönüllü bir gönülle,
az sütlü neskafelere sigaralar iliştirdim.
göz gördüm başka açılara ayarlı.
uzun bir yüz gördüm.
meğer filmin sonu diye ayarsız
fin yazardı end zamanında
bir zamanlar,
fransızlar hep fransız kalacaklar,
sabah sinemasında pazarları...

aklımı alıp doğduğum evin,
müze olma isteğine saklayacaklar.

ama kavaklar büyüyecek.
herkesten gizli boyatmak,
bir kavağın becereceği iştir ancak.

anladım ki ağaçlar,
toprağa acı verdikçe büyüyorlar.

her pazartesi and içip,
cumaları marşa basan,
camiler dolusu yemin edip,
taburlarca yalan söyleyen,
bu toprakta bu ağaç
kuruyacaktır elbet.

anladım.
kimseye acı vermeden,
büyünmüyor.
namusum ve şerefim ve
çocukluğumun üzerine beton dökerim ki
tüfek filan değil,
çimento icat edildi de
bozuldu mertliğin mimarisi,
esrarlı bir ülkeye göçtü sabrın taş ustaları.

anladım.
altı dükkan olsun istiyor evinin.
ve ağlamaklı bulmuyor apartımanları
benim taş ustamın karısı.
ve her yerde
şube açmak istiyor.
iskender kebabını icat eden,
büyük iskender’in çocukları
ki gölge filan etmez.
yoğurtlu bir ziyafet çekerdi.
diyojen’le karşılaşsaydı.

anladım.
bursalı iskender’in,
romalı arkadaşından daha çoktur
uygarlığa katkısı.

oysa;
bu satırlarla üstünü örten ben,
kelimelerle sargı bezi ve
merhem yapan,
ozanlığı en çok kendini üzen ben,
anladım.
sadece öğlenleri açarım yaramı.
ve hiçbir yerde şubesi olmaz,
bu kanamalı hastanın.

anladım.

bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
kendimi bulduğumda anladım.
herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
kendi yolumu çizdiğimde anladım..
bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil..
bildiklerini bana neden anlatmadığını,anladım..
yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış,
aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
neden hiç ağlamadığını anladım...
ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım...
bir insanı herhangi biri kırabilir,
ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
çok acıttığında anladım...
fakat,hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım...
yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
yüreğini elime koyduğunda anladım...
"sana ihtiyacım var, gel !" diyebilmekmiş güçlü olmak,
sana "git" dediğimde anladım...
biri sana "git" dediğinde, "kalmak istiyorum" diyebilmekmiş sevmek,
git dediklerinde gittiğimde anladım...
sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...
özür dilemek değil, "affet beni" diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
gerçekten pişman olduğumda anladım...
ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,
sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...
ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
beni afetmeni ölürcesine istediğimde anladım...
'sevgi emekmiş',
emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

can yücel

bir zamanlar yasaklı olduğunu duyduğum çok güzel bir leman sam şarkısı. yasaklanma sebebi de şöyleymiş efendim:
türk kadını hiç tanımadığı bir erkeğe merhaba diyemezmiş..türk geleneklerine tersmiş bu olay.. evet..
edit: yanlış hatırlamıyorsam yasaklama 80 darbesi sonrasında olmuş..

gecenin bir vaktinde gelen davetsiz bir misafirdir bu şarkı.gündüz de dinlesen öyledir
davetsizdir çünkü en dipte,kimseye dillendirmediğin duygularını bir bir çarpar suratına karşılık veremezsin misafir olmasından mütevellit.susar dinlersin içindeki çığlıkları bastırmasını umarak.

nietzsche'nin hayat felsemi oluşturmamdaki enfes şiiri.. şebnem ferah tarafından da "korkarak yaşıyorsan" adlı bir parçayla bestelenmiştir.

öyle bir hayat yaşıyorum ki

cenneti de gördüm, cehennemi de

öyle bir aşk yaşadım ki;

tutkuyu da gördüm pes etmeyi de,

bazıları seyrederken hayatı en önden,

kendime bir sahne buldum oynadım.

öyle bir rol vermişler ki,

okudum, okudum anlamadım.

kendi kendime konuştum bazen evimde

hem kızdım, hem güldüm halime

sonra dedim ki "söz ver kendine"

denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin.

sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin.

uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.

korkarak yaşıyorsan,yalnızca hayatı seyredersin.

öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım.

öyle çok değerliymiş ki zaman,

hep acele etmem bundan, anladım….

cem adrian feat. pamela spence

anladım,
herşey bitiyor
her seferinde yine aşk kaybediyor bizi.
anladım
herkes gidiyor,
her seferinde yine çok acıtıyor bizi.

gözlerine bir bak
nasıl da parlak
beni uğurlarken yine yüzüme öyle bak

gözlerime bir bak
nasıl da ıslak
bana hoşçakal derken onlara iyi bak

ağlamadan, ağlatmadan
gitmelisin şimdi buradan
yağmurlardan, rüzgarlardan
hesap sor bu sokaklardan....

gitmelisin şimdi buradan..

sevgilim...

gitmelisin şimdi buradan..


anladım,
herşey bitiyor
her seferinde yine aşk kaybediyor bizi.
anladım
herkes gidiyor,
her seferinde yine çok acıtıyor bizi.


gözlerine bir bak
nasıl da parlak
beni uğurlarken yine yüzüme öyle bak

ellerine bir bak nasıl da ufak
bana hoşçakal derken onlara iyi bak.

ağlamadan
ağlatmadan
gitmeliyim şimdi buradan
yağmurlardan, rüzgarlardan
hesap sor bu sokaklardan...


söz-müzik, düzenleme:
cem adrıan

seslendiren:
pamela spence & cem adrıan
cem adrıan "emir 2008"

(bkz: bu kez anladım)

muhteşem bir ahmet telli şiiridir:

bulutları düşünüyorum kuşları ve aşkı
tarihleri var da onların hatta anıları
vatanları olmadı hiç bir zaman ki onlar
ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek

ve bırakarak metal bir uygarlığı geride

anladım ayaklarımın altındaki dünya değil
çocuk sevinçleri ipinden koparılmış uçurtmalar
bulutu ve suyu izliyor soluk bir sonsuzluk
anladım yüreğimdeki rüzgarla sürükleniyorum

üşüdüğümü unutuyorum yalnızlığımı da
yasaksa artık bu ülkeden çıkmamız
vatansız olduğumuzu bilelim diyedir
mayınlayarak ömrümüzün kalan kısmını

anladım vatansızlıktır bir şaire yakışan.

pamela spence'in

gözlerine bir bak
nasıl da parlak
beni uğurlarken yine yüzüme öyle bak

diye fısıldayarak insanın canından can aldığı şarkıdır aynı zamanda.

bana hoşcakal derken onlara iyi bak

kaybediyorum seni farkında değilim bunun ama "...pişman değilim hiçbirşeye onlara iyi bak..." derken anlatıyorlar onlar herşeyi bana ki bu esnada hissetmediğin sana ama olan eylemdir çoğu zaman eylemsiz kalmana sebebiyet verendir.

severek ayrılmayı haykıran klibiyle insanın canını acıtan bir cem adrian şarkısı.

bu şarkının neresi duygusal, hiç anlamıyorum.

"...
tanıdık bir huzur aradım
şaşkın bakışlarında dün
..."

"şaşkın bakış" kısmını duyduktan sonra zaten duygusallıktan falan eser kalmıyor ki.
adam şaşkınmış; nesinde arayacağım sevgilimi?

işinizi bitiren, durduk yere rahatlıkla moralinizi bozabilen, olayı bütünüyle özetleyebilen harika bir cem adrian şarkısı

"anladım,
herşey bitiyor
her seferinde yine aşk kaybediyor bizi.
anladım
herkes gidiyor,
her seferinde yine çok acıtıyor bizi."

"...
hiç kimse senin kadar canımdan öte can değil
hiç kimse senin kadar fikrime huzur değil
hiç kimse senin kadar umuduma yol değil
..."

sözleriyle bir erkekten vazgeçememe sebeplerini, yerine koyamamanın tanımı yapmış şarkıdır.

can yücel şiiridir. okursunuz ve sadece 'anladım' dersiniz.

sevdim seni sevmiyorsun
aşka kıymet vermiyorsun
vefa nedir bilmiyorsun

cennet olsam cehennemsin
günahtan gayrı nemsin
maksat ayrı yürek ayrı

anladım anladım bitsin
anladım benim değilsin
anladım gönlün sevinsin
olamayız senle gayrı
yolumuz ezelden ayrı
anladım yarim değilsin

gülün olsam soldurursun
kulun olsam öldürürsün
yarin olsam kandırırsın

başım öne eğdirirsin
beni ele güldürürsün
yol tek olsa hedef ayrı

anladım anladım bitsin
anladım benim değilsin
anladım gönlün sevinsin
olamayız senle gayrı
yolumuz ezelden ayrı
anladım yarim değilsin..



onur şanın söylediği bir şarkıdır

leman sam'ın, bir paket kağıt mendil eşiliğinde dinlememiz gereken şarkısı. bu şarkı, zaten farkında olduğumuz bir gerçeği yüzümüze çakar. hiç kimse, o değildir. isimlendiremedğimiz bir şey vardır onda. sadece bizim fark ettiğimiz, değerini bildiğimiz, başkasının hiç göremediği ve değerini bilmediği, bizim kazanmaya çalıştığımız, başkasınınsa teptiği.

anladım ki hiç kimse, hiç kimse sen değil
hiç kimse senin kadar fikrime huzur değil.

bir cem adrian, pamela güzelliği. duygu seli etkisi. ağlak falan. öyle.

insanda kendi kendine tekrar ederken bile acı uyandıran şarkı. şahsenem de oldukça güzel yorumlamıştır.

"anladım anladım bitsin
anladım benim değilsin"

dil böyle söyler ama içten içe de hala ümidim var çığlıkları kopar, anlaşıldığı filan yoktur hiçbir şeyin.

kişisel not: metal, hard rock olmasa da genelde rock dinlemeyi seven; bu tarz müzikle işi pek olmayan bendenize kendini dinletmiş bir parçadır.

dün gece hiç tanımadığım bir erkeğe
sırf sana benziyor diye
usulca sokulup merhaba dedim

tanıdık bir huzur aradım
şaşkın bakışlarında dün
bildik bir söz bekledim
eskiden kalma öylesine
konuştu birşeyler söyledi
beklediğim sözler bunlar değil
yüzüme baktı gözlerime
ama senin gibi değil

anladım ki hiç kimse
hiç kimse sen değil
hiç kimse senin gibi
canımdan öte can değil

anladım ki hiç kimse
hiç kimse sen değil
hiçkimse senin kadar
fikrime huzur değil

anladım ki hiç kimse
hiç kimse sen değil
hiç kimse senin kadar
umuduma yol değil

*

seni seviyorum cümlesine verilebilecek en berbat cevaptır.

duygu verecek hissi kalmayan insanın ,seni seviyorum cümlesine verecek en güzel cevabıdır..

ayrıca bi cem adrian şarkısıdır..
'ellerime bir bak nasilda ufak
bana hoscakal derken onlara iyi bak
aglamadan, aglatmadan gitmelisin simdi burdan
yagmurlardan rüzgarlardan hesap sor bu sokaklardan

aglamadan, aglatmadan gitmeliyim simdi burdan
yagmurlardan rüzgarlardan hesap sor bu sokaklardan'
sevgilim…