ankara yı sevme nedenleri  

*içinde yaşayan sevdikleriniz
*içinde yaşayan sevdikleriniz
*içinde yaşayan sevdikleriniz

şeklinde sıralanabilinecek nedenlerdir;

az da olsa bir şehir olarak ankaranın düzeni, ankaralı olmak da bu nedenler arasında gösterilebilir,

bu konu aynı zaman da ankara yı sevmek başlığında da irdelenmiştir.

(bkz: ankara'yı sevmek)

gözlerini ilk istanbula açan bir bünyedir bu efendim. ancak ilerleyen yıllar, yolların ankaraya doğru olduğunu göstermektedir. ilk defa orta üçte okul gezisi ile gittiğim, anıtkabir, anadolu medeniyetler müzesi ve eski meclis gibi binalarını gördüğüm ulusta kıçı kırık bir restorantta yemek yediğim bu şehire on yedi yaşında üniversite aşkı ilim irfan aşkı ile temelli olarak yerleştim. e malumunuz aynı kaderi paylaşan çok insan vardır "istanbul dururken ne işin var burada?" sorusu kulaklarımı artık acıtan bir soruydu. her gördüğüm üç kişiden ikisi bu soruyu soruyor ve canımı sıkıyordu. ama zamanla evet zamanla hayatımın en güzel anılarının geçtiği dostluklarımın kardeşliklerimin aşklarımın geçtiği bu şehir istanbuldan çok daha çekici bir yer haline gelmeye başladı. evet ankarada deniz yok, ankarada istanbulun yanına yaklaşak bir doğal güzellik yok evet ankarada canın sıkıldığında para vermeden kafanı dağıtabileceğin bir yer yok ama ankara en azından istanbuldan çok daha rahat yaşanabilen bir şehir. ve eğer her insan kendi içinde yaşıyorsa her şehri herkesin sevme nedeni ya da sevmeme nedeni farklıdır. ama şunu hiç anlamamışımdır bir ankaralı olarak, ankara soğuk bir şehir. deniz olmadan yaşayamam. klasik kız kaprisidir bu yahu. ayrıca bir şehrin soğuk olup olmadığını anlamak için biraz yaşamak görmek lazım değil midir? bence lazımdır efendim. siz günde 4 saatinizi istanbullarda trafikte geçirin. biz ankaramızda 15 dakika yol yürüyerek işimizi hallederiz efendim. ayrıca istenirse ankarada kimsenin bilmediği çok güzel mesire yerleri de vardır. adres isteyen olursa bilare veririrm.

(bkz: sevgili)

(bkz: memleketim)

o inanılmaz sıradanlığın aslında ne kadar sıradışı olduğunu fark etmek.

ondan ayrılmaya çok az kaldığını bilmek sanırım en büyük sevme nedeni. tabii bir de çocukluğun burda geçmesi, iyisiyle kötüsüyle bir sürü anılarınızın olması...

türkiye'nin başkenti olan ankarayı sevenlerin açıklamış oldukları sebeplerdir.
ankara'nın en çok istanbul'a dönüşünü seven hatırı sayılır sayıda kişi vardır.

deniz olmaması.
çünkü biz ankara da yaşayanlar, sanki denizin kıymetini daha iyi biliyoruz. yaşım 21, hala tatile giderken, denizi göreceğimi bildiğim yere gelince kalbim küt küt atıyor. ben de böyle bir serseriyim işte.

ankaranın dışında bir şehirde (hani "memleket" diye demiyorum, istanbul mesela) henüz bulunmamış olmaktır
öte yandan sevdiğiniz her şeyin (anılar, sevgili(ler) arkadaşlar, aile vb) ankara şehir sınırları içerisinde olması veya nefret ettiğiniz her şeyin (anılar, sevgili(ler), arkadaşlar, aile) ankara şehir dışında olması başı çeken nedenlerdir.
başka türlü denizi, tabelaları ve 12:30dan sonra açık kalan barları olmayan bir şehri - hele ki melih gökçek gibi bir ...şey varken - nasıl sevebilir ki insan?
(ciddiyim, nasıl sevebiliyorsanız bana da söyleyin sonra lazım oluyor)

çıtır çıtır mis kokulu simidi. başka bir şehirde yoktur o tat. arka arkaya on tane yersin katıksız. sadece bu ayrıntı bile yeterlidir ankarayı sevmek için. özgür olmanın tadı da ayrı tabi. gecenin bir körü kız başınıza rahat rahat yürüyerek evinize gidebilirsiniz korkmadan. herkez kendi havasındadır kimse 'şşiitt yavruumm' falan demez. bir istanbulluysanız şaşırıp kalırsınız bu duruma. gözü tok bir şehirdir az paraya çok şey yapılabilir yiyip bitirmez sizi. süperdir ankara. istanbula dönmek sevindirebilir belki ama aklın hep orada kalır.

(bkz: anıtkabir)

(bkz: ben seni sevebilme ihtimalimi sevdim)

sevgilinin ankarada olmasından başka ankara yı sevebilme ihtimali yoktur.

yağan karın çok yakışıyor olması...