gerek yoktur.
kalitesiz ürünlere o kadar para vermek gerçekten üzücü.
eski resim dosyalarından yapılma dolapları süper eser gibi satıyorlar zaten.
gezmek için iyi hoş ama alışveriş için yanlış seçim.
ikea ikea deyip istanbul daki magazasında kendini kaybetmiş gibi alışveriş yapıp, sonra ankarada dostu düşmanı cok guzel, cok ucuz, cok ilginç fikirli eşyalar var,işte isveçli adam çözmüş diye kıskandırdıktan sonra aldığın eşyalarda ardı ardına bozulmalar ortaya cıkınca ucuzluğunun nedenini acıda olsa anladığın mekan. en son aldığım çalışma lambasının bozulması ile götürdüğüm tamircide çin malı çıktığını anlamış olmam, gelmesin ikea ankara ya seklinde beni düşüncelere atmıştır.
bir efsaneye göre 2010'da açılacaktır. ama belli olmaz tabi, bırakın bursa'yı izmir'de bile yokken lafı ediliyordu ikea ankara'nın ama olmadı, olamadı bir şekilde.
ikea nın isabetli bir kararıdır. allah korusun ''bu da mobilya mı şimdi ? ben böyle mobilyaya tükürürüm'' diyerek balgam atacak adamlar mevcutmuş. öyle diyorlar.
işin aslı mobilya değildir ikea'da. mobilya diye bi bok aldığı yoktur zira türk milletinin. sikik bi koltuğa 500 lira vercek kadar olmadık henüz. o anca film setinde dekor olarak kullanılır. biz de mum olsun, avize olsun, kaktüs olsun, yastık olsun böyle aksesuarlar alır geçer keyfimize bakarız. çoğu kez bi şey almaz 24 metrekarelik alanda yaşıyorum geyiğinde "ulan buraya benim götüm sığmaz" muhabbetleri çevirir, "olum görmüyo musun? her şey eşyalara göre ayarlanmış. türkiye'de böyle ev nerde?" diye olayın iç yüzünü aydınlatır basarız restoran kısmına.
o sebeple burda asıl eksikliği hissedilen şey isveç köftesi, 1 tl'lik hotdog, dondurma ve dillere destan tatlısıdır. misal izmirli biriyle ankaralı oturup, yemek muhabbeti açtığında, izmirli "of ikea'da bi hotdog satılıyo 1 tl demezsin hacı. o radde.." deyince ankaralı eziklenir. yahut "olm bizim hatun tutturdu ikea diye. odasına çerçeve bakcakmış. yemek işini de orda halledeyim diyorum. isveç köfte falan, hem ucuz, hem değişik" derse ankaralı "ben de hatunumu ikea'ya götürmek istiyorum la" diye isyan edebilir.
"kısaca mobilya bahane, 1 tl hotdog şahane, kolaları tokuşturalım, üzerine dondurma.. oh mis..." düşüncesindeki insanlar için ankara'da ikea olmaması ciddi sıkıntı yaratabilir. onun dışında bi eksiklik sayılmaz ankara için.
büyük eksik. yurdumuzun tarihi değerlerinden ikea'nın yokluğu ankara halkında derin bir benlik boşluğuna, kültür yoksunluğuna yol açmaktadır. fakat yıllarca böyle bir değerin eksikliğini sineye çekmiş ankara halkı artık buna bir son vermek istemiş, çivisini kerestesini alan her bilinçli ankaralı kendi ikealarını yapmaya başlamıştır.. ayrıca dev bir isveç bayrağı omuzlarda dolaştırılıyor şu an..
lan ne ikea'sı.. hayır her türlü aparatın üstüne isveç dilinde karşılığını yazmak nedir? sıradan bir keresteyi üzerinde "kalström" tarzı şeyler yazıyor diye alan biri var mıdır? bir satış tekniği midir nedir lan bu? isveç bayrağı desenli duvarlar falan.. olum bildiğin cips 5.5 tl lan burda..
ankara'ya ikea açılması bursa'dan önce planlandı, proje aşamasına geçecekken düşünülen arazinin melih gökçek vederson'un işin içine girmesi nedeniyle elde edilememesinden dolayı uygun bir arazi bulunana kadar ertelendi. mobilyacılar çarşısı, ıdı vıdı diye açılmamış değildir yani. istanbul'da da eşek kadar modoko var ama iki tane de ikea var. hatta üçüncüsü bile açılabilir kelepir arazi kapatırsa mapa. beklemek lazım, sakin olmak lazım.
sikayetvar.com'a kadar uzamış mevzu. susuzluktan bu kadar şikayet etmedi ankaralılar! bu kadar fantastik şikayet de ilk defa görüyorum.
"başkent ankara var iken neden istanbul'da 2 tane mağazanız var?"
bir "yarattın takip et" örneği daha sanırım. allah ailesine sabır versin!
edüt: hayal kırıklığına uğramış ==> "bildiğiniz üzere etlik forum mağazasında ıkea mağazası beklerken bauhaus açıldı. başkent'e öncelik tanımanız doğru değil mi? "
adamlar bir mağazaya milyon dolarlar gömüyorlar, dünya kadar fizibilite çalışması, pazar araştırması yapılıyor biri çıkıp iki cümlede yerin dibine sokuyor. *
gelir seviyesi olarak orta sınıfın belki de türkiye'de en yoğun bulunduğu şehir olan ankaranın tüm evlerinin aynı model mobilyalarla bezenmesini, tektipleşmesini önleyen durum.
